Edition: International | Greek
MENU

Αρχική » Οικονομία

Καμένη γη

Το παράξενο ζευγάρι Τσίπρα – Καμμένου δεν οδηγεί μόνο σε ενέργειες μειωτικές του κύρους της χώρας και των συμφερόντων της διεθνώς αλλά και – παρά τις κατά καιρούς θριαμβολογίες – σε χειροτέρευση των οικονομικών συνθηκών και των προοπτικών για άξια λόγου και διατηρήσιμη ανάπτυξη

Από: EBR - Δημοσίευση: Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018

Μετά την ύφεση των ετών 2015 – 2016 και την ανεπαίσθητη ανάκαμψη του 2017 (πρόκειται για μία τριετία κατά την οποία η παγκόσμια αλλά και η ευρωπαϊκή οικονομία αναπτύσσονταν με ρυθμούς της τάξεως του 3% ετησίως), η πρόβλεψη για την αύξηση του ελληνικού ΑΕΠ στον προϋπολογισμό του 2018 ήταν 2,5%.
Μετά την ύφεση των ετών 2015 – 2016 και την ανεπαίσθητη ανάκαμψη του 2017 (πρόκειται για μία τριετία κατά την οποία η παγκόσμια αλλά και η ευρωπαϊκή οικονομία αναπτύσσονταν με ρυθμούς της τάξεως του 3% ετησίως), η πρόβλεψη για την αύξηση του ελληνικού ΑΕΠ στον προϋπολογισμό του 2018 ήταν 2,5%.

του Κώστα Χριστίδη*

Το παράξενο ζευγάρι Τσίπρα – Καμμένου δεν οδηγεί μόνο σε ενέργειες μειωτικές του κύρους της χώρας και των συμφερόντων της διεθνώς αλλά και – παρά τις κατά καιρούς θριαμβολογίες – σε χειροτέρευση των οικονομικών συνθηκών και των προοπτικών για άξια λόγου και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Έχουμε και παλαιότερα σημειώσει ότι στην οικονομία έχουν μικρότερη σημασία οι προβλέψεις και μεγαλύτερη οι απολογισμοί. 

Ο θεωρούμενος, σε γενικές γραμμές, ως σοβαρός και υπεύθυνος σημερινός υπουργός Οικονομικών (κάτι που ισχύει σε σύγκριση με τον προκάτοχό του) είχε προβλέψει εντός του 2017 ότι ‘’σύντομα θα έχουμε περισσότερες επενδύσεις από όσες θα μπορούμε να διαχειριστούμε’’. 

Ο πρωθυπουργός πανηγύριζε τον Δεκέμβριο του 2017 ότι ‘’το 2018 θα είναι ένα έτος ορόσημο για την Ελλάδα και την ελληνική οικονομία [ … ] με την χώρα να εισέρχεται στην επόμενη μέρα με ισχυρά ποσοστά ανάπτυξης’’. Ας δούμε τώρα την πραγματικότητα. 

Μετά την ύφεση των ετών 2015 – 2016 και την ανεπαίσθητη ανάκαμψη του 2017 (πρόκειται για μία τριετία κατά την οποία η παγκόσμια αλλά και η ευρωπαϊκή οικονομία αναπτύσσονταν με ρυθμούς της τάξεως του 3% ετησίως), η πρόβλεψη για την αύξηση του ελληνικού ΑΕΠ στον προϋπολογισμό του 2018 ήταν 2,5%. 

Απολογιστικά, στο πρώτο τρίμηνο η αύξηση ήταν 0,9% και στο δεύτερο 0,2%, μέσος όρος 0,55%. Μέχρις εκεί ‘’εκτινάχτηκε’’, προσώρας, το ελατήριο της οικονομίας. Το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο. 

Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα το 2017 υπήρξε τελευταία (!) στην προσέλκυση επενδύσεων μεταξύ των 28 χωρών της Ευρώπης. Η συμμετοχή των επενδύσεων στο ΑΕΠ της χώρας, ατυχώς, ήταν μόνο 11,7%. 

Επόμενες χειρότερες επιδόσεις σημείωσαν η Πορτογαλία (16,2%), το Ηνωμένο Βασίλειο (16,7%) και το Λουξεμβούργο (17,2%). Τις τρεις καλύτερες επιδόσεις σημείωσαν η Ιρλανδία (31,8%), η Σουηδία (24,9%) και η Τσεχία (24,7%). 

Ενδιαφέρον έχει η σύγκριση με τρεις βαλκανικές χώρες : Βουλγαρία (18,6%), Κροατία (19,6%), Ρουμανία (22,8%). 

Η Ελλάδα θυμίζει έναν ασθμαίνοντα δρομέα αντοχής, ο οποίος εκφράζει ικανοποίηση γιατί έχει καλύψει ορισμένους γύρους μέσα στο στάδιο καθ’ ον χρόνο οι συναγωνιστές του έχουν συμπληρώσει πολύ περισσότερους.       
                                                                                                             
Η πλήρης επενδυτική ξηρασία οφείλεται, βεβαίως, στην υπερφορολόγηση των πάντων, κερδών, εργασίας, ακινήτων αλλά και στην έλλειψη αξιοπιστίας και προβλεψιμότητας που προκαλούν η ανικανότητα, οι ιδεοληψίες και οι διαρκείς κυβερνητικές κυβιστήσεις. 

Υπό τις συνθήκες αυτές, εξακολουθεί η φυγή νέων Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό, η οποία πιθανόν να ενταθεί όσο συνεχίζεται η παρούσα καταστρεπτική πολιτική, και μάλιστα το μεταναστευτικό ρεύμα ενδεχομένως να αρχίσει να κατευθύνεται και προς πρωτεύουσες βαλκανικών χωρών …

Τα ανωτέρω, σε συνδυασμό με τις εξαιρετικά δυσάρεστες δημογραφικές εξελίξεις, κατά τις οποίες ο πληθυσμός της Ελλάδας σταθερά μειώνεται και γηράσκει, δεν επιτρέπουν περιθώρια αισιοδοξίας. 

Ως φαίνεται, η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου θα αφήσει … καμένη γη, όχι μόνο στην ανατολική και στην δυτική Αττική, αλλά σαφώς και στην οικονομία, στην εξωτερική πολιτική, στην ασφάλεια, στην παιδεία και στους περισσότερους τομείς της δημόσιας ζωής.

*Νομικός - Οικονομολόγος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Γνώμη

«Δεν μπορώ να πάρω ανάσα»

Από: EBR

Ένας περαστικός κατέγραψε στο κινητό του, μαζί με τη φωτογραφία, κι αυτή την σπαρακτική κραυγή του Τζορτζ Φλόιντ, του μαύρου Αμερικανού στη Μινεάπολη, που είχε κυριολεκτικά πατήσει στον λαιμό ο λευκός αστυνομικός, με αποτέλεσμα να πεθάνει από ασφυξία…

Ηλεκτρονική Έκδοση Τρέχοντος Τεύχους: 01/2020 2020

Περιοδικό

Τρέχον Τεύχος

01/2020 2020

Δείτε τα παλαιά τεύχη
Συνδρομή
Διαφημιστείτε
Ηλεκτρονική Έκδοση

Ευρώπη

Καλοκαιρινές διακοπές: το ΕΚ ζητά μεγαλύτερη σαφήνεια για τον τουρισμό εν μέσω κρίσης

Καλοκαιρινές διακοπές: το ΕΚ ζητά μεγαλύτερη σαφήνεια για τον τουρισμό εν μέσω κρίσης

Οι ευρωβουλευτές υποδέχτηκαν θετικά το πακέτο της Επιτροπής για τις μεταφορές και τον τουρισμό, ωστόσο πολλοί επεσήμαναν ότι χρειάζονται περισσότερες πρωτοβουλίες και οικονομική στήριξη

Οικονομία

Μήπως οι τράπεζες θέλουν αλλά δεν μπορούν;

Μήπως οι τράπεζες θέλουν αλλά δεν μπορούν;

Η παρούσα κρίση αναδεικνύει για ακόμα μία φορά τη γενικότερη αδυναμία του εγχώριου τραπεζικού συστήματος να στηρίξει ένα ουσιαστικό αναπτυξιακό αφήγημα

EURACTIV.com - Feeds

All contents © Copyright EMG Strategic Consulting Ltd. 1997-2020. All Rights Reserved   |   Αρχική Σελίδα  |   Disclaimer  |   Website by Theratron