του
Δρ. Νίκου Ερρ. Ιωάννου*
Ο Κένταυρος Χείρων κατέχει περίοπτη θέση στη Μυθολογία σε συνδυασμό με την αίγλη που τον περιβάλλει ως παιδαγωγό του Ήρωα Ηρακλή.
Στον αντίποδα βρίσκονται οι άγριοι και βίαιοι Κένταυροι, γνωστοί από τον πόλεμο εξοντώσεως με τους Λαπίθες.
Την νίκη κατά της αγριότητος απαθανάτισε ο Φειδίας σε αέτωμα του Παρθενώνος.
Είναι γνωστό βέβαια ότι οι Κένταυροι ήταν μυθικά όντα με το άνω τμήμα του σώματος ανθρώπινο και το κάτω αλόγου με τέσσερα πόδια.
Στις μέρες μας γίνεται συχνά χρήση του όρου «καρεκλοκένταυροι» για να χαρακτηρίσει ανθρώπους οι οποίοι είναι αμετακίνητοι σε θέσεις τις οποίες μάλλον δεν υπηρετούν ως όφειλαν.
Τα οφέλη και τα προνόμια όμως δεν τους αφήνουν να σκεφτούν λογικά και υπεύθυνα, γι’ αυτό γαντζώνονται στην καρέκλα που τους γίνεται Δευτέρα φύσις.
Επί της ουσίας βέβαια προκύπτει ένα σημαντικό πρόβλημα ονοματολογίας, διότι οι κένταυροι έχουν 4 πόδια για να καταδιώξουν, ή για να να τραπούν σε φυγή.
Οι λεγόμενοι όμως καρεκλοκένταυροι έχουν ενσωματώσει μεν 4 πόδια αλλά είναι ξύλινα κι αμετακίνητα.
Εισηγούμαι λοιπόν να αντικατασταθεί ο πλεονάζον όρος που περιέχει τον κένταυρο και την καρέκλα από τον όρο καρεκλάνθρωπος που εκφράζει επακριβώς το φαινόμενον.
*Καρδιολόγος
