Του
Τάσου Παπαδόπουλου
Το προαναγγελθέν
διαζύγιο ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έλαβε χώρα την δεκάτη τρίτη ημέρα του μηνός Ιανουαρίου του σωτήριου έτους 2019. Όλα δείχνουν ότι από εδώ και πέρα ο καθένας θα πάρει το δρόμο του.
Κατά ΣΥΡΙΖΑ αποκολλήθηκε το τσιμπούρι, που είχε στο σβέρκο του και τώρα μπορεί να μιλάει ως καθαρόαιμο κυβερνητικό σχήμα της αριστεράς και κατά ΑΝΕΛ ( υπάρχει άραγε τώρα πλέον αυτό το κόμμα;) θα μιλούν για τους πατριώτες, που δεν πούλησαν την ιδεολογική ψυχή τους στον διάβολο.
Άρμεγε και κούρευε που λένε.
Τώρα η επόμενη μέρα. Ο μεν Καμμένος, που βλέπει το κόμμα του να φυλλοροεί θα κάνει απ’ ότι όλα δείχνουν μια ακόμη κυβίστηση, μη διαγράφοντας κάποιος δικούς του, που θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης προκειμένου να κρατηθεί ως κόμμα στη Βουλή.
Ο δε Τσίπρας θα μαζέψει μια σειρά γυρολόγους της πολιτικής από τα τρία υπό διάλυση κόμματα Ποτάμι-Ένωση Κεντρώων-ΑΝΕΛ, προκειμένου να εξασφαλίσει τη νέα πλειοψηφία που θα τον κρατήσει στην εξουσία μερικούς μήνες ακόμη.
Τώρα το πόσο πολιτικά ορθό και ηθικό είναι κάποιοι βουλευτές, που στην ουσία διορίστηκαν από το κόμμα τους και δεν εξελέγησαν με σταυρό μια και οι εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 έγιναν με λίστα να αλλάξουν στρατόπεδο, είναι ένα άλλο θέμα που δεν αφορά τους καιροσκόπους της πολιτικής.
Στα αποκαΐδια της ΝΔ εντάσσεται η υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, που με αντάλλαγμα μια θέση υφυπουργού στο παραπαίον κυβερνητικό σχήμα, αναμένεται να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης.
Τώρα αν αυτό το αλλόκοτο και ετερόκλητο νέο κυβερνητικό σχήμα, που θα προκύψει με την ψήφο εμπιστοσύνης, νομιμοποιείται να ψηφίσει μια σημαντική συμφωνία, όπως αυτή των Πρεσπών, είναι ένα τεράστιο θέμα, που αφορά την πολιτική τάξη, που οφείλει να λάβει υπόψη του και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Γιατί εδώ θα έχουμε να κάνουμε με μια τεχνητή πλειοψηφία, που θα είναι αποτέλεσμα αφαίμαξης άλλων κομμάτων, ανάλογη με αυτήν της αποστασίας του 1965, που δεν έχει προηγούμενο από την μεταπολίτευση και ύστερα στην Ελλάδα.
Άλλες εποχές, άλλα πολιτικά ήθη στις ταραγμένες μέρες μας…
*Αναδημοσίευση από ORGI.gr
