Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Πρώτος ο αείμνηστος Πήτερ Ντράκερ είχε επισημάνει πως και γιατί η μετριότητα μπορεί να οδηγήσει στο βυθό μια επιχείρηση, χωρίς να το πολυκαταλάβει.
Λίγα χρόνια αργότερα ο πολύς τη δεκαετία του 1980 Τομ Πήτερς επιβεβαιώνει στο βιβλίο του για την επιχειρηματική αριστεία τον Αυστρο-αμερικανό φιλόσοφο του μάνατζμεντ.
Η μετριότητα είναι μια ύπουλη ασθένεια που χτυπάει αποθέματα ζωντάνιας, καινοτομίας και ενέργειας ενός οργανισμού ή μιας επιχείρησης. Όταν η μετριότητα προλάβει να μολύνει το επιχειρηματικό περιβάλλον είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει θεραπεία.
Η μετριότητα γίνεται τότε το βασικό χαρακτηριστικό γύρω από το οποίο κινείται η αποδοτικότητα της επιχείρησης. Και το χειρότερο, γίνεται αποδεκτή.
Εάν μια επιχείρηση επιτρέψει να αναπτυχθεί «η μετριότητα», την αποδεχθεί, την ανταμείψει, την αφήσει ατιμώρητη, τότε μολύνονται ακόμη και οι καλύτερη εργαζόμενοί της.
Εάν ένας προϊστάμενος επιτρέψει να αναπτυχθεί η μετριότητα, αυτό σημαίνει ότι τελικά την επιβραβεύει. Όταν σε αυτό το πλαίσιο, ένας μέτριος υπάλληλος επιβραβευθεί άμεσα ή έμμεσα, τότε και η απόδοση των άξιων υπαλλήλων θα πέσει στο επίπεδο της μετριότητας.
Όταν όμως η μετριότητα γίνει το πρότυπο εργασίας για τους καλύτερους υπαλλήλους, όταν διαβρώσει τις οσμές του εργασιακού περιβάλλοντος, είναι τόσο δύσκολο να απαλλαγεί η επιχείρηση από αυτήν, όσο και η καμήλα από την καμπούρα της.
Η θεραπεία ενάντια στη μετριότητα απαιτεί πόσο μεγάλη αλλαγή στο management μιας επιχείρησης, όσο και μια μεταμόσχευση καρδιάς στις συνήθειες του αρρώστου.
Για να μη φθάσετε λοιπόν στο σημείο να καταφεύγετε σε μια τόσο δύσκολη θεραπεία, εμποδίστε τη μετριότητα να περάσει το κατώφλι του γραφείου σας. Η μετριότητα αναπτύσσεται όταν ανίκανοι προϊστάμενοι προσλαμβάνουν ακόμη πιο ανίκανους υπαλλήλους.
Η λάμψη του καλού προϊσταμένου πρέπει να είναι τόσο ισχυρή, ώστε να αποθαρρύνει τους ανεπαρκείς μάνατζερ να υποβάλλουν αίτηση πρόσληψης στην επιχείρησή του.
Ο καλός προϊστάμενος ξέρει πολύ καλά πως οι μέτριοι εργαζόμενοι έχουν και μέτριες αποδόσεις. Όταν όμως τα αποτελέσματα της δουλειάς είναι μέτρια, τότε όλοι υφίστανται τις αρνητικές επιπτώσεις. Ακόμη και ο προϊστάμενος.
Η μετριότητα είναι ένας μεγάλος εχθρός. Και η ανοχή της μετριότητας αποτελεί «αδίκημα» σύμφωνα με τους νόμους του σωστού management.
