Η υποτίμηση του τουρισμού

του Γιώργου Παπαϊωάννου (ΤΟ ΒΗΜΑ 09/07/2010)

Στο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού επικρατεί κλίμα ευφορίας καθώς οι αρχικές εκτιμήσεις για τον τουρισμό δεν θα επαληθευτούν και τελικώς η πτώση στις αφίξεις θα είναι μικρότερη από τις αρχικές εκτιμήσεις. Πράγματι, το τελευταίο διάστημα παρατηρείται σημαντική αύξηση της ζήτησης για την Ελλάδα στις παραδοσιακές αγορές της Γερμανίας, της Βρετανίας και των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Ωστόσο η βελτίωση αυτή των αριθμών δεν είναι τόσο θετική όσο φαίνεται.

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Π. Γερουλάνος γνωρίζει πολύ καλά ότι η άνοδος των κρατήσεων της τελευταίας στιγμής είναι αποτέλεσμα της μείωσης των τιμών στην οποία καταφεύγουν ξενοδόχοι και άλλοι επαγγελματίες του κλάδου προκειμένου να σώσουν τη σεζόν. Και πτώση των τιμών σημαίνει υποτίμηση του βασικότερου εξαγώγιμου προϊόντος της χώρας.

Η Ελλάδα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν παράγει βιομηχανικά προϊόντα που να μπορούν να σταθούν με αξιώσεις στις διεθνείς αγορές. Ούτε καν εμπορικώς ανταγωνιστικά γεωργικά προϊόντα. Γνωρίζουμε πολύ καλά τι κάνουν με το λάδι τους οι Ιταλοί και οι Ισπανοί και τι κάνουμε εμείς που τους το πουλάμε και το εξάγουν ως δικό τους. Το βασικό μας εξαγώγιμο προϊόν είναι ο τουρισμός. Και αντί να υπάρχει μια εθνική στρατηγική για βελτίωση και αναβάθμισή του, το προϊόν συνεχώς υποβαθμίζεται.

Τα χρήματα που ξοδεύει κατά μέσο όρο ο κάθε τουρίστας που επισκέπτεται τη χώρα μας είναι κάθε χρόνο και λιγότερα, ως αποτέλεσμα της πολιτικής μειωμένων τιμών που ακολουθείται. Μόνο εφέτος και πέρυσι η κατά κεφαλήν δαπάνη των τουριστών μειώθηκε 15%, πράγμα που σημαίνει ότι το διάστημα αυτό το ελληνικό τουριστικό προϊόν υποτιμήθηκε κατά 15%, όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη και στους ανταγωνιστές μας το προϊόν τους ανατιμήθηκε. Και βεβαίως όταν μιλάμε για το τι ξοδεύουν οι τουρίστες δεν πρέπει να συγχέεται με το τι πληρώνουν οι Ελληνες, διότι ο εσωτερικός τουρισμός είναι εντελώς διαφορετική αγορά. Μπορεί λοιπόν οι μειωμένες τιμές να έφεραν περισσότερους τουρίστες στην Ελλάδα, όμως η πολιτική αυτή οδηγεί σε μια συνεχή υποτίμηση του βασικότερου εξαγώγιμου προϊόντος της χώρας και σε απώλειες για την οικονομία.