Edition: International | Greek
MENU

Αρχική » Γνώμη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η πρόκληση του κρατισμού

Δεν έχει τίποτε απολύτως να χάσει ο πρόεδρος της ΝΔ, αν δηλώσει απερίφραστα ότι θα συγκρουστεί με το κρατικό-συντεχνιακό μόρφωμα και τις καταχρήσεις του. Ας βουλώσει τα αυτιά του στους κρατιστές της ΝΔ. Είναι εχθροί του και επιδιώκουν την πτώση του

Από: Athanase Papandropoulos - Δημοσίευση: Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019

Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα πρέπει να αποφασίσουμε τί θέλουμε και πώς. Στην ψηφιακή εποχή, ο χρόνος κυλά ταχύτατα και δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια στις λήψεις αποφάσεων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν θα πάρει εντολή για να προσφέρει στους Έλληνες μια από τα ίδια. Θα πρέπει να δείξει με ΕΡΓΑ και όχι μπαρούφες ότι φέρνει την πρόοδο. Και αν ο εσμός των κρατιστών στο κόμμα του δεν συμφωνεί, ας πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα.
Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα πρέπει να αποφασίσουμε τί θέλουμε και πώς. Στην ψηφιακή εποχή, ο χρόνος κυλά ταχύτατα και δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια στις λήψεις αποφάσεων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν θα πάρει εντολή για να προσφέρει στους Έλληνες μια από τα ίδια. Θα πρέπει να δείξει με ΕΡΓΑ και όχι μπαρούφες ότι φέρνει την πρόοδο. Και αν ο εσμός των κρατιστών στο κόμμα του δεν συμφωνεί, ας πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η κατάσταση δεν πάει άλλο. Αν το συντεχνιακό κράτος συνεχίσει να ασκεί την ολέθρια εξουσία του, το πλοίο Ελλάς πάει κατ’ ευθείαν στα βράχια. Και θα πάρει μαζί του δικαίους και αδίκους. Στην παρούσα φάση της δεκαετούς κρίσης, η οποία πάει και αρκετά πιο πίσω, τα λόγια περιττεύουν και δεν πείθουν. Απαιτούνται έργα ολκής, και μάλιστα με την διαδικασία του επείγοντος.

Οι Έλληνες αυτό θέλησαν να πουν στις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Και όσοι δεν το καταλαβαίνουν τόσο το χειρότερο γι’ αυτούς.

Στην σημερινή Ελλάδα, η μη βαθιά μεταρρύθμιση του συντεχνιακού κράτους είναι μία ανοικτή πληγή και από αυτήν μολύνεται όλος ο κοινωνικός ιστός. Όπως κατ’ επανάληψιν έχουμε γράψει, από χρόνια, η λογική που διέπει το συντεχνιακό κράτος έγκειται στο να εξυπηρετούνται οι άνθρωποί του και όχι οι πολίτες. Αποτελεί έτσι πολλαπλασιαστή αβεβαιοτήτων για την δημοκρατία, η οποία, επιπροσθέτως, πλήττεται και από το απαράδεκτο εγχώριο πελατειακό σύστημα, που και αυτό, όπως βλέπουμε κάθε μέρα, είναι άρρωστο.

Το τελευταίο θέαμα στη Βουλή των Ελλήνων τα λέει όλα. Το 2015,ο Τσίπρας, με τη στήριξη των απανταχού κρατιστών, θέλησε να διασώσει το αποκρουστικό αυτό μόρφωμα. Κάπου εκεί την πάτησε. Το πελατειακό κράτος είναι ένα ψοφίμι πλέον. Είναι ντροπή για τη χώρα και την αξιοπρέπεια κάθε Έλληνα. Μόνον να φορολογεί και να αρπάζει γνωρίζει.

Στο πλαίσιο αυτής της –οδυνηρής για μία ανοικτή κοινωνία– πραγματικότητας, παρατηρούνται δύο πολύ σοβαρά φαινόμενα, που είναι η πτώση της οικονομικής ανταγωνιστικότητας και η υπερ-διοίκηση μίας υποκυβερνώμενης χώρας, στην οποία οι μεγάλες κοινωνικές ανισότητες προκύπτουν από το συντεχνιακό κράτος, τις καταχρήσεις του και την ακαμψία του.

Όσο για τα ποσοτικά στοιχεία, που επιβεβαιώνουν την μη αμφισβητήσιμη άποψή μας, είναι εντυπωσιακά. Από το 1990 έως και το 2009, οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, υπό διάφορες σχέσεις εργασίας, αυξήθηκαν κατά 39%, με αποτέλεσμα η άνοδος αυτή να οδηγήσει σε πτώση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Αρκεί να λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι, την ίδια περίοδο, στον χώρο της δημόσιας παιδείας δημιουργήθηκαν περί τις 27.000 νέες θέσεις εργασίας, την στιγμή που ο μαθητικός πληθυσμός μειώθηκε κατά 23% και πλέον.

Στην δημόσια τάξη, η απασχόληση αστυνομικών και άλλων εργαζόμενων αυξήθηκε σε ποσοστό 26%, οι ώρες εργασίας μειώθηκαν εβδομαδιαίως από 42 σε 38 και η εγκληματικότητα παρουσίασε άνοδο 53%. Επίσης, οι υπάλληλοι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αυξήθηκαν κατά 30%, ενώ οι παρεχόμενες υπηρεσίες της παραμένουν απελπιστικά ανεπαρκείς.

Όλα αυτά τα ποσοτικά στοιχεία, αλλά και το κόστος του δημόσιου τομέα που είναι από τα υψηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με ποσοστό συμμετοχής στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν άνω του 50% έως το 2009, καταλήγουν σε μία θεμελιώδη συμπερασματική διαπίστωση: το συντεχνιακό κράτος, παρά κάποιες αλλαγές που έγιναν στην περίοδο των μνημονίων, είναι ο μεγάλος εχθρός της δημοκρατίας μας και η ισχυρότερη τροχοπέδη της οικονομίας.

Αν λάβουμε δε υπ’ όψιν μας και τις κατά καιρούς απειλητικές δηλώσεις και εκδηλώσεις δημοσίων φορέων κατά της ανοικτής κοινωνίας, τότε το συντεχνιακό κράτος στην χώρα μας είναι και ένα απίστευτο εκκολαπτήριο τρομοκρατικής ιδεολογίας. Με βάση, δηλαδή, την πολιτική επιστημονική θεωρία, το συντεχνιακό κράτος είναι στην ουσία και ολοκληρωτικό.

Συνιστά έτσι καίρια απειλή για τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών αυτής της χώρας, οι οποίοι πλέον ούτε αντιδρούν στις αυθαιρεσίες του αλλά ούτε και πιέζουν τους εκπροσώπους της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας να αντιδράσουν τουλάχιστον αυτοί. Μέχρι πότε, όμως, θα είναι ανεκτή η κατάσταση αυτή;

Μέχρι πότε το συντεχνιακό κράτος θα σέρνεται στον αντιδημοκρατικό δρόμο του, παρασύροντας σε αυτόν τα πιο δυνατά και ζωντανά στοιχεία μίας καταρρέουσας κοινωνίας; Μέχρι πότε οι επίορκοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι όπως αποκαλύφθηκε έχουν στείλει στο εξωτερικό πάνω από 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ, θα παραμένουν ανενόχλητοι; Έως πότε η διαπλοκή θα ορίζει πώς πρέπει να λειτουργεί η ελληνική οικονομία και προς όφελος ποίων;

Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα πρέπει να αποφασίσουμε τί θέλουμε και πώς. Στην ψηφιακή εποχή, ο χρόνος κυλά ταχύτατα και δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια στις λήψεις αποφάσεων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν θα πάρει εντολή για να προσφέρει στους Έλληνες μια από τα ίδια. Θα πρέπει να δείξει με ΕΡΓΑ και όχι μπαρούφες ότι φέρνει την πρόοδο. Και αν ο εσμός των κρατιστών στο κόμμα του δεν συμφωνεί, ας πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα.

Ενδεχομένως δε, δια δημοψηφίσματος, ας ζητήσει την γνώμη του ελληνικού λαού. Ας τον ρωτήσει, για παράδειγμα, αν συμφωνεί να πληρώνει 60 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για να έχει αυτό το κράτος που όλοι γνωρίζουμε. Ένα παρόμοιο δημοψήφισμα ίσως να αποτελούσε και κορυφαία ευρωπαϊκή πρωτιά, για όσους κόπτονται για την δημοκρατία και την Ευρώπη. Και θα έκλεινε το στόμα σε κάποιους όψιμους «δημοκράτες», που ζητούν να επιστρέψουμε στις πόλεις-έθνη, για να κάνουν την πλάκα τους εις βάρος των κορόιδων.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Γνώμη

H πλάνη των μεγάλων αριθμών

Από: EBR

Μόλις έπαιξε στα ΜΜΕ η είδηση ότι η Ελλάδα θα πάρει 32 δις από το ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης (750 δις) δέχθηκα τηλεφώνημα από φίλο που μου είπε ότι πρόκειται για πρωτοφανή ενίσχυση ύψους σχεδόν 17 % του ΑΕΠ

Ηλεκτρονική Έκδοση Τρέχοντος Τεύχους: 01/2020 2020

Περιοδικό

Τρέχον Τεύχος

01/2020 2020

Δείτε τα παλαιά τεύχη
Συνδρομή
Διαφημιστείτε
Ηλεκτρονική Έκδοση

Ευρώπη

Ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με τον προϋπολογισμό της ΕΕ για την ανάκαμψη: μηχανισμός ανάκαμψης και ανθεκτικότητας

Ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με τον προϋπολογισμό της ΕΕ για την ανάκαμψη: μηχανισμός ανάκαμψης και ανθεκτικότητας

Ο νέος μηχανισμός ανάκαμψης και ανθεκτικότητας θα παράσχει μεγάλης κλίμακας χρηματοδοτική στήριξη σε μεταρρυθμίσεις και επενδύσεις που πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη

Οικονομία

Τι είναι η Κυκλική Οικονομία;

Τι είναι η Κυκλική Οικονομία;

Η κυκλική οικονομία είναι μια έννοια που υποστηρίζει ένα οικονομικό σύστημα με τη μορφή ενός βρόχου. Εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1970 χάρη στους οικονομολόγους, αλλά αναπτύχθηκε κυρίως μετά το 2010

EURACTIV.com - Feeds

All contents © Copyright EMG Strategic Consulting Ltd. 1997-2020. All Rights Reserved   |   Αρχική Σελίδα  |   Disclaimer  |   Website by Theratron