Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου
Οι περισσότερες Δημόσιες Επιχειρήσεις και σχεδόν όλοι οι Δημόσιοι Οργανισμοί βρίσκονται σε τραγική οικονομική κατάσταση και πολύ δύσκολα ανταποκρίνονται στην αποστολή τους. Κλασική από την άποψη αυτή είναι η περίπτωση της ΔΕΗ, η οποία απειλείται με κατάρρευση.
Στο παρελθόν οι ΔΕΚΟ, με ή χωρίς εγγύηση του Δημοσίου, μπορού-σαν να αντλήσουν κεφάλαια από τις αγορές. Έτσι, με υπερδανεισμό, είχαν τη δυνατότητα να κάνουν κομματικές προσλήψεις και να προωθούν το πολιτικό πελατειακό σύστημα. Σήμερα η δυνατότητά τους αυτή είναι μηδενική. Κατά συνέπεια η επιβίωση των ΔΕΚΟ εξαρτάται από τα αποτελέσματά τους. Μό-νον αν γίνουν κερδοφόρες, αποτελεσματικές και φιλικές προς τις αγορές θα μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα.
Για να επιτευχθεί όμως ένας τέτοιος στόχος, οι ΔΕΚΟ χρειάζονται και τους κατάλληλους ανθρώπους. Και αυτοί οι τελευταίοι, σε καμμιά περίπτωση δεν βρίσκονται στους «κομματικούς σωλήνες». Άλλοι είναι οι άνθρωποι που κολλάνε ένσημα και άλλοι, όλοι αυτοί που ανεβάζουν αφίσες. Άλλοι οι τεχνο-κράτες που γνωρίζουν τι είναι η 4η βιομηχανική επανάσταση και άλλοι αυτοί που περιμένουν πως και πώς να δουν το βάζο με το μέλι.
Δυστυχώς όμως, στον ελληνικό δημόσιο τομέα, οι ικανοί δεν είναι ευπρόσδε-κτοι. Ακόμα χειρότερα όμως, ακόμα και αν ήθελαν να βοηθήσουν τη χώρα, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι στο τέλος θα τους περιμένουν δυσάρεστες δικαστικές περιπέτειες. Πέρα από τις σίγουρες περικοπές στην αμοιβή της εργασίας τους. Υπό αυτές τις συνθήκες το Υπερταμείο που υποτίθεται ότι ζη-τά να βρει ικανά στελέχη για να επανδρώσει τις ΔΕΚΟ, θα πρέπει να κατα-βάλλει μεγάλες προσπάθειες για να βρει τους ανθρώπους που πρέπει.
Ιδιαίτερα δε σήμερα, όπου πέρα από αυτεπάγγελτες διώξεις κατά λειτουργών του δημοσίου, για πράξεις που αφορούν άμεσα το δημόσιο συμφέρον διοικη-τές και ανώτερα στελέχη ΔΕΚΟ μπορούν να διώκονται και μετά από μηνύσεις συνδικαλιστών της εταιρίας για παράδειγμα. Μπορεί λόγου χάρη να μην αρέ-σει ένας πρόεδρος σε κάποιους ανθρώπους της δημόσιας εταιρίας και να βρεθεί μπλεγμένος για κάποια χρόνια σε περιπέτειες που θα πληρώνει και από την τσέπη του.
Καλές λοιπόν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης να τοποθετήσει ειδι-κούς σε σοβαρά πόστα, πλην όμως το όλο θέμα θα πρέπει να το δει σ΄ όλες του τις νομικές διαστάσεις. Και από την άποψη αυτή, μια ρεαλιστική και έξυ-πνη διόρθωση του νέου Ποινικού Κώδικα προσφέρεται ως τροφή για σκέψη. Επισημαίνουμε επίσης ότι στην εποχή των fake news που ζούμε για τους μάνατζερ που λαμβάνουν αποφάσεις οι καιροί δεν είναι καθόλου εύκολοι. Και ο νοών νοείτω.
