του Άρη Ξενόφου*
Η Ελλάδα αλλάζει σελίδα και η προοπτική ανάπτυξης εδραιώνεται. Η πολιτική βεβαιότητα κυριαρχεί πλέον στην εσωτερική αγορά μετά από μια περίοδο αμφιβολίας το 1ο-2ο τρίμηνο του 2019, λόγω των επικείμενων τότε τριών εκλογικών αναμετρήσεων.
Η βελτίωση βασικών μακροοικονομικών δεικτών, η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα με την πλήρη άρση των περιορισμών διακίνησης κεφαλαίων, οι θετικές αποδόσεις στην αγορά κεφαλαίου και χρήματος με το χρηματιστήριο Αθηνών να αποστασιοποιείται σε επίπεδο ρίσκου από την συμπεριφορά των κυρίων ευρωπαϊκών χρηματιστήριων και την απόδοση του ελληνικού ομολόγου να πέφτει σε επίπεδα ρεκόρ της τελευταίας δεκαετίας έρχονται να υπογραμμίσουν το δυναμικό βηματισμό που σταδιακά ανακτά η ελληνική οικονομία.
Σε αυτή τη βάση, το ερώτημα που επαγωγικά αναδεύεται στην επιφάνεια αφορά το καύσιμο εκείνο που θα αποτελέσει τον καταλύτη για μια βιώσιμη και μεσομακροπρόθεσμη αναπτυξιακή πορεία. Σίγουρα η απάντηση δεν είναι μονοδιάστατη. Πιστευτώ όμως οι σε μια χώρα χωρίς μια σημαντική, σε εύρος και αντικείμενο, βαριά βιομηχανία, με σημαντικές απώλειες ανθρωπίνου κεφαλαίου (brain drain) τόσο προς το εξωτερικό όσο και εντός συνόρων (brain waste) , λόγω της αδυναμίας των εγχωρίων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και των ερευνητικών κέντρων να αξιοποιήσουν στο έπακρο την καινοτομία και την εφευρετικότητα του ελληνικού μυαλού, η προσέλκυση ξένων επενδυτικών κεφαλαίων καθίσταται κυρίαρχη αναζήτηση.
Κυρίαρχη γιατί η ενίσχυση της εσωτερικής ρευστότητας ( περιορισμένη σήμερα) και η εδραίωση της αναπτυξιακής προοπτικής που συνοδεύουν την προσέλκυση ξένων επενδυτικών κεφαλαίων, διαμορφώνει το υπόβαθρο εκείνο που θα καταστήσει την βιωσιμότητα του χρέους ακόμα πιο στερεή και το μείγμα της κυβερνητικής πολιτικής ακόμα πιο αναπτυξιακό.
Σε αυτή την πρόκληση, το ΤΑΙΠΕΔ αναπόφευκτα έρχεται να παίξει ένα κυρίαρχο ρόλο μέσω ενός προγράμματος διαχείρισης και αξιοποίησης της περιουσίας του δημοσίου που αξίζει υποδομές, ενέργεια και μεγάλη ακίνητη περιουσία και μέσω της σταδιακής μετάλλαξης του από έναν φορέα ιδιωτικοποιήσεων (privatization agency) σε ένα εργαλείο ανάπτυξης. Το ΤΑΙΠΕΔ μέσω μιας συνειδητής αναπτυξιακής επιλογής σχεδιάζει και εκτελεί διαγωνισμούς θέτοντας στους υποψήφιους επενδυτές δυο κυρίαρχους όρους: την εκτέλεση ενός προγράμματος υποχρεωτικών επενδύσεων και την επίτευξη ενός θετικού αποτυπώματος στην κοινωνία.
Χαρακτηριστικά αναφέρω την περίπτωση του ΟΛΠ όπου η δημιουργική συμμετοχή του ΤΑΙΠΕΔ στην τελική διαμόρφωση του master plan βοήθησε, ώστε οι αρχικά προβλεπόμενες υποχρεωτικές επενδύσεις των 800 εκατ. ευρώ να ανέλθουν στο ύψος των 800 εκατ. ευρώ, την περίπτωση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων όπου το συνολικό τίμημα της παραχώρησης προσεγγίζει τα 10 δισ. ευρώ, την περίπτωση του ΔΕΣΦΑ όπου το δεκαετές πρόγραμμα ανάπτυξης 2020- 2029 προβλέπει επενδύσεις άνω των 525 εκατ. ευρώ. Ακόμη η επέκταση της σύμβασης παραχώρησης του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών εκτιμάται ότι θα ξεδιπλώσει ένα δεκαετές επενδυτικό πρόγραμμα ύψους περίπου 3 δις. ευρώ, ενώ στο βόρειο και νότιο Αφάντου στην Ρόδο το κατασκευαστικό έργο και το έργο ανάπλασης θα υπερβεί τα 500 εκατ. ευρώ.
*εκτελεστικός πρόεδρος του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου
