Edition: International | Greek
MENU

Αρχική » Οικονομία

«Η οικονομία ως πόλεμος με άλλα μέσα...»

Δεν είναι λίγοι οι οικονομολόγοι που υποστηρίζουν ότι το εμπόριο είναι συντελεστής ειρήνης και άρα ως τέτοιο εξημερώνει τα ήθη, πλουτίζει ανθρώπους, δημιουργεί αξίες και αποτρέπει δια των όπλων συγκρούσεις

Από: Athanase Papandropoulos - Δημοσίευση: Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2019

Στο βιβλίο του «Η παγκόσμια ιστορία του οικονομικού πολέμου» (εκδόσεις PERRIN 2016 στη Γαλλία) ο κοινωνιολόγος και ιστορικός Ali Laidi υπογραμμίζει χωρίς περιστροφές ότι στη σύγχρονη εποχή η έννοια και η πρακτική του οικονομικού πολέμου καθιερώθηκαν το 1915 και η καθιέρωση αυτή οφείλεται σε δύο Γάλλους αξιωματικούς.
Στο βιβλίο του «Η παγκόσμια ιστορία του οικονομικού πολέμου» (εκδόσεις PERRIN 2016 στη Γαλλία) ο κοινωνιολόγος και ιστορικός Ali Laidi υπογραμμίζει χωρίς περιστροφές ότι στη σύγχρονη εποχή η έννοια και η πρακτική του οικονομικού πολέμου καθιερώθηκαν το 1915 και η καθιέρωση αυτή οφείλεται σε δύο Γάλλους αξιωματικούς.

του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου 

Δεν είναι λίγοι οι οικονομολόγοι που υποστηρίζουν ότι το εμπόριο είναι συντελεστής ειρήνης και άρα ως τέτοιο εξημερώνει τα ήθη, πλουτίζει ανθρώπους, δημιουργεί αξίες και αποτρέπει δια των όπλων συγκρούσεις.

Αυτη η άποψη κυριαρχεί εδώ και πολλά χρόνια στον παγκόσμιο οικονομικό περίγυρο, πλην όμως εσχάτως την αμφισβητούν έγκυροι ιστορικοί και σοβαροί κοινωνιολόγοι.

Συγκεκριμένα, η πλευρά αυτή των αμφισβητιών υπογραμμίζει με έμφαση ότι στην ανθρώπινη ιστορία οι πόλεμοι για οικονομικούς λόγους υπήρξαν διαρκείς και σε τελευταία ανάλυση η ιστορία μας διδάσκει οτι χύθηκε άφθονο αίμα για το χρυσάφι, το βαμβάκι, τη ζάχαρη, τα μπαχαρικά και το πετρέλαιο.

Υπενθυμίζουν επίσης, ότι ο περίφημος «Δρόμος του Μεταξιού» γεννήθηκε τον 2ο π.Χ. αιώνα, όταν οι κινέζοι πήγαν να πολεμήσουν στο Ουζμπεκιστάν για να αρπάξουν κάποια περίφημα άλογα που θεωρούσαν ότι τους ήταν απαραίτητα.

Σήμερα λοιπόν, στη βάση ιστορικών εμπειριών του παρελθόντος ορισμένοι ευρωπαίοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η πτώση του τοίχους του Βερολίνου «οικονομοποίησε» τις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις, με αποτέλεσμα αν ζούσε ο διάσημος θεωρητικός του πολέμου, φόν Κλαούζεβιτς, Πρωσσος στρατηγός, θα έλεγε ότι «η οικονομία και όχι η πολιτική όπως αρχικά πιστευε, είναι ο πόλεμος με άλλα μέσα».

Επισημαίνεται δε ότι στον πόλεμο αυτόν, τεράστιος είναι ο ρόλος της απόκτησης «οικονομικών πληροφοριών» και γνώσεων,πολύτιμες πρώτες ύλες, οι οποίες ως συνήθως σε κάποια φάση μεταφράζονται σε νέα προϊόντα.

Και αυτά τα τελευταία ως γνωστόν, ανοίγουν νέες αγορές.Αρα δημιουργούν μερίδια αγοράς, τα οποία σε εποχές γρήγορων ανακατατάξεων κοστίζουν όλο και πιο ακριβά.

Στο βιβλίο του «Η παγκόσμια ιστορία του οικονομικού πολέμου» (εκδόσεις PERRIN 2016 στη Γαλλία) ο κοινωνιολόγος και ιστορικός Ali Laidi υπογραμμίζει χωρίς περιστροφές ότι στη σύγχρονη εποχή η έννοια και η πρακτική του οικονομικού πολέμου καθιερώθηκαν το 1915 και η καθιέρωση αυτή οφείλεται σε δύο Γάλλους αξιωματικούς. Αυτοί πρώτοι διαπίστωσαν στην εποχή τους ότι οι γερμανικές υπηρεσίες πέρα από τις πολεμικές επιχειρήσεις, έδιναν πολύ μεγάλη σημασία σε οικονομικές, εμπορικές και βιομηχανικές πληροφορίες.

Δεν είναι δε διόλου τυχαίο ότι την ίδια εποχή, οι Βρετανοί δημιούργησαν το War Trade Intelligence Department,που ήταν κορυφαία υπηρεσία οικονομικής κατασκοπείας.

Τη Βρετανική πρωτοβουλία, λίγο αργότερα,αφενός μεν την αντέγραψαν Αμερικανοί και Γερμανοί, αλλά μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, έγινε σοβαρό εργαλείο και για τους Γιαπωνέζους.

Οι τελευταίοι δημιούργησαν ετσι την Ιαπωνική Οργάνωση Εξωτερικού Εμπορίου, που ήταν δορυφόρος του περίφημου MITI, δηλαδή του Υπουργείου Βιομηχανίας και Εμπορίου της Ιαπωνίας.

Ένα υπουργείο εξάλλου που έδινε και δίνει τεράστιο βάρος στη λεγόμενη «βιομηχανική κατασκοπεία», η οποία σήμερα με την παρουσία της Κίνας στις παγκόσμιες αγορές, έχει προσλάβει τεράστιες διαστάσεις και αποτελεί ως εκ τούτου σοβαρό κομμάτι της επιχειρηματικής δραστηριότητας τόσο των δημοσίων όσο και των ιδιωτικών εταιρειών.

Απέναντι λοιπόν σε αυτή την πολυεπιπεδη κινεζική διείσδυση, οι Αμερικανοί έχουν αντιδράσει εφαρμόζοντας μια σειρά ρυθμίσεων, οι οποίες στηριζονται στο εσωτερικό τους εμπορικό και επιχειρηματικό δίκαιο, με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν εισαγωγές αλλά και εξαγορές η συγχωνεύσεις αμερικανικών επιχειρήσεων επί αμερικανικού εδάφους.

Από την άλλη πλευρά, το FBI αλλά και άλλες αμερικανικές υπηρεσίες έχουν αποκτήσει τεράστια εμπειρία στα θέματα του οικονομικού πολέμου και με τον τρόπο αυτό οι αμερικανικές επιχειρήσεις μπορούν και αυτές με τη σειρά τους να γίνονται πηγές πληροφοριών. Κάτι απο ολα αυτά τα εχουμε πάρει χαμπάρι στην Ελλάδα?

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Γνώμη

H πλάνη των μεγάλων αριθμών

Από: EBR

Μόλις έπαιξε στα ΜΜΕ η είδηση ότι η Ελλάδα θα πάρει 32 δις από το ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης (750 δις) δέχθηκα τηλεφώνημα από φίλο που μου είπε ότι πρόκειται για πρωτοφανή ενίσχυση ύψους σχεδόν 17 % του ΑΕΠ

Ηλεκτρονική Έκδοση Τρέχοντος Τεύχους: 01/2020 2020

Περιοδικό

Τρέχον Τεύχος

01/2020 2020

Δείτε τα παλαιά τεύχη
Συνδρομή
Διαφημιστείτε
Ηλεκτρονική Έκδοση

Ευρώπη

Ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με τον προϋπολογισμό της ΕΕ για την ανάκαμψη: μηχανισμός ανάκαμψης και ανθεκτικότητας

Ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με τον προϋπολογισμό της ΕΕ για την ανάκαμψη: μηχανισμός ανάκαμψης και ανθεκτικότητας

Ο νέος μηχανισμός ανάκαμψης και ανθεκτικότητας θα παράσχει μεγάλης κλίμακας χρηματοδοτική στήριξη σε μεταρρυθμίσεις και επενδύσεις που πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη

Οικονομία

Τι είναι η Κυκλική Οικονομία;

Τι είναι η Κυκλική Οικονομία;

Η κυκλική οικονομία είναι μια έννοια που υποστηρίζει ένα οικονομικό σύστημα με τη μορφή ενός βρόχου. Εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1970 χάρη στους οικονομολόγους, αλλά αναπτύχθηκε κυρίως μετά το 2010

EURACTIV.com - Feeds

All contents © Copyright EMG Strategic Consulting Ltd. 1997-2020. All Rights Reserved   |   Αρχική Σελίδα  |   Disclaimer  |   Website by Theratron