Edition: International | Greek
MENU

Αρχική » Διεθνή

Γιατί η Αμερική πρέπει να ηγηθεί ξανά

Διασώζοντας την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ μετά τον Τραμπ

Από: EBR - Δημοσίευση: Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2020

 Για 70 χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες, υπό Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς προέδρους, διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην συγγραφή των κανόνων, στην σφυρηλάτηση των συμφωνιών και στην ενθάρρυνση των θεσμών που καθοδηγούν τις σχέσεις μεταξύ των εθνών και προάγουν την συλλογική ασφάλεια και ευημερία? αυτά, μέχρι τον Trump.
Για 70 χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες, υπό Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς προέδρους, διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην συγγραφή των κανόνων, στην σφυρηλάτηση των συμφωνιών και στην ενθάρρυνση των θεσμών που καθοδηγούν τις σχέσεις μεταξύ των εθνών και προάγουν την συλλογική ασφάλεια και ευημερία? αυτά, μέχρι τον Trump.

του Joseph R. Biden, Jr.* 

Από σχεδόν κάθε άποψη, η αξιοπιστία και η επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών στον κόσμο έχουν μειωθεί από τότε που ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα και εγώ εγκαταλείψαμε το αξίωμα στις 20 Ιανουαρίου 2017. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει υποτιμήσει, υπονομεύσει και σε ορισμένες περιπτώσεις εγκαταλείψει συμμάχους και συνεργάτες των ΗΠΑ. Έχει επικρίνει δικούς μας επαγγελματίες των [υπηρεσιών] πληροφοριών, διπλωμάτες και στρατιωτικούς. Ενθάρρυνε αντιπάλους μας και σπατάλησε την μόχλευσή μας για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της εθνικής ασφάλειας από την Βόρεια Κορέα μέχρι το Ιράν, από την Συρία μέχρι το Αφγανιστάν και την Βενεζουέλα, χωρίς να έχει σχεδόν τίποτα να επιδείξει γι’ αυτό. Έχει ξεκινήσει κακοσχεδιασμένους εμπορικούς πολέμους ενάντια σε φίλους και εχθρούς των Ηνωμένων Πολιτειών παρομοίως, που πλήττουν την αμερικανική μεσαία τάξη. Έχει απαρνηθεί την αμερικανική ηγεσία στην κινητοποίηση συλλογικής δράσης για την αντιμετώπιση νέων απειλών, ειδικά εκείνων που είναι μοναδικές σε αυτόν τον αιώνα. Πιο βαθιά, έχει απομακρυνθεί από τις δημοκρατικές αξίες που δίνουν δύναμη στο έθνος μας και μας ενοποιούν ως λαό.

Εν τω μεταξύ, οι παγκόσμιες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες -από την κλιματική αλλαγή [1] και τη μαζική μετανάστευση έως την τεχνολογική αποδιοργάνωση και τις μολυσματικές ασθένειες- έχουν γίνει πιο σύνθετες και επείγουσες, ενώ η ταχεία πρόοδος του αυταρχισμού, του εθνικισμού και του αντιφιλελευθερισμού υπονόμευσε την ικανότητά μας να ανταποκριθούμε συλλογικά σε αυτές. Οι δημοκρατίες -παραλυμένες από την υπερκομματικοποίηση, χωλαίνουσες λόγω της διαφθοράς, επιβαρυμένες από τις ακραίες ανισότητες- το βρίσκουν πιο δύσκολο να προσφέρουν στους λαούς τους. Η εμπιστοσύνη στους δημοκρατικούς θεσμούς είναι μειωμένη. Ο φόβος για τον «άλλον» είναι αυξημένος. Και το διεθνές σύστημα που οι Ηνωμένες Πολιτείες οικοδόμησαν τόσο προσεκτικά ξηλώνεται από τις ραφές του. Ο Τραμπ και οι δημαγωγοί σε όλο τον κόσμο στηρίζονται σε αυτές τις δυνάμεις για το δικό τους προσωπικό και πολιτικό κέρδος.

Ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ θα πρέπει να αντιμετωπίσει τον κόσμο όπως θα είναι τον Ιανουάριο του 2021, και το να μαζέψει τα κομμάτια θα είναι ένα τεράστιο έργο. Αυτός ή αυτή θα πρέπει να διασώσει την φήμη μας, να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στην ηγεσία μας, και να κινητοποιήσει την χώρα μας και τους συμμάχους μας για την ταχεία αντιμετώπιση νέων προκλήσεων. Δεν θα υπάρχει χρόνος για χάσιμο.

Ως πρόεδρος, θα προβώ σε άμεσες ενέργειες για την ανανέωση της δημοκρατίας και των συμμαχιών των ΗΠΑ, για την προστασία του οικονομικού μέλλοντος των Ηνωμένων Πολιτειών, και θα κάνω την Αμερική να ηγείται στον κόσμο για άλλη μια φορά. Αυτή δεν είναι η ώρα να φοβηθούμε. Είναι η ώρα να αξιοποιήσουμε την ισχύ και την τόλμη που μας οδήγησαν στη νίκη σε δύο παγκόσμιους πολέμους και που κατεδάφισαν το Σιδηρούν Παραπέτασμα.

Ο θρίαμβος της δημοκρατίας και του φιλελευθερισμού επί του φασισμού και του αυταρχισμού δημιούργησε τον ελεύθερο κόσμο. Αλλά αυτός ο ανταγωνισμός δεν καθόρισε μόνο το παρελθόν μας. Θα καθορίσει το μέλλον μας, επίσης.

Ανανεώνοντας την Δημοκρατία εγχωρίως

Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να επιδιορθώσουμε και να αναζωογονήσουμε την δική μας δημοκρατία, ακόμη και καθώς ενισχύσουμε τον συνασπισμό των δημοκρατιών που στέκονται μαζί μας σε όλο τον κόσμο. Η ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να είναι μια δύναμη προόδου στον κόσμο και να κινητοποιούν την συλλογική δράση ξεκινά από την πατρίδα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θα ξαναφτιάξω το εκπαιδευτικό μας σύστημα, έτσι ώστε η ευκαιρία ενός παιδιού στην ζωή να μην καθορίζεται από τον ταχυδρομικό του κώδικα ή την φυλή του, θα μεταρρυθμίσω το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης για να εξαλειφθούν οι άδικες ανισότητες και να τερματιστεί η επιδημία των μαζικών εγκλεισμών, θα αποκαταστήσω την Πράξη των Δικαιωμάτων Ψήφου (Voting Rights Act) που διασφαλίζει ότι ο καθένας μπορεί να ακουστεί, και θα επαναφέρω την διαφάνεια και την λογοδοσία στην κυβέρνησή μας.

Αλλά η δημοκρατία δεν είναι μόνο το θεμέλιο της αμερικανικής κοινωνίας. Είναι επίσης η πηγή της ισχύος μας. Ενδυναμώνει και επαυξάνει την ηγεσία μας για να μας κρατάει ασφαλείς στον κόσμο. Είναι η κινητήρια δύναμη της εφευρετικότητας που οδηγεί στην οικονομική ευημερία μας. Είναι η καρδιά του ποιοι είμαστε και του πώς βλέπουμε τον κόσμο -και πώς βλέπει ο κόσμος εμάς. Μας επιτρέπει να αυτο-διορθωνόμαστε και να συνεχίζουμε να προσπαθούμε να φτάσουμε τα ιδανικά μας με την πάροδο του χρόνου.

Ως έθνος, πρέπει να αποδείξουμε στον κόσμο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να ηγηθούν και πάλι -όχι μόνο δια του παραδείγματος της ισχύος μας, αλλά επίσης με την ισχύ του παραδείγματός μας. Για τον σκοπό αυτό, ως πρόεδρος, θα κάνω αποφασιστικά βήματα για την ανανέωση των βασικών μας αξιών. Θα αναστρέψω αμέσως τις σκληρές και ανόητες πολιτικές της διοίκησης του Τραμπ [2] που χωρίζουν τους γονείς από τα παιδιά τους στα σύνορά μας? θα τερματίσω τις επιβλαβείς πολιτικές ασύλου του Trump? θα τερματίσω την ταξιδιωτική απαγόρευση? θα διατάξω μια αναθεώρηση του Καθεστώτος Προσωρινής Προστασίας (Temporary Protected Status) για τους ευάλωτους πληθυσμούς? και θα καθορίσω τις ετήσιες εισδοχές προσφύγων στα 125.000 [άτομα] και θα επιδιώξω να τις αυξήσω με την πάροδο του χρόνου, ανάλογα με την ευθύνη και τις αξίες μας. Θα επαναβεβαιώσω την απαγόρευση των βασανιστηρίων και θα αποκαταστήσω μεγαλύτερη διαφάνεια στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών που θεσπίστηκαν κατά την διάρκεια της διοίκησης Ομπάμα-Μπάιντεν για τη μείωση θυμάτων αμάχων [3]. Θα επαναφέρω μια εστίαση όλης της κυβέρνησης στην ανύψωση των γυναικών και κοριτσιών σε όλο τον κόσμο. Και θα διασφαλίσω ότι ο Λευκός Οίκος θα είναι για άλλη μια φορά ο μεγάλος υπερασπιστής -όχι ο κύριος επιτιθέμενος- των βασικών πυλώνων και θεσμών των δημοκρατικών αξιών μας, από τον σεβασμό της ελευθερίας του Τύπου, μέχρι την προστασία και την διασφάλιση του ιερού δικαιώματος της ψήφου, και μέχρι την στήριξη της δικαστικής ανεξαρτησίας. Αυτές οι αλλαγές είναι απλώς μια αρχή, μια προκαταβολή της πρώτης μέρας για την δέσμευσή μας να ανταποκριθούμε στις δημοκρατικές αξίες εγχωρίως.

Θα επιβάλω τους νόμους των ΗΠΑ χωρίς να στοχεύσω σε συγκεκριμένες κοινότητες, παραβιάζοντας την δέουσα διαδικασία ή διαλύοντας οικογένειες, όπως έκανε ο Trump. Θα διασφαλίσω τα σύνορά μας, εξασφαλίζοντας παράλληλα την αξιοπρέπεια των μεταναστών και διατηρώντας το νόμιμο δικαίωμά τους να ζητήσουν άσυλο [4]. Έχω δημοσιεύσει σχέδια που σκιαγραφούν λεπτομερώς αυτές τις πολιτικές και περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επικεντρωθούν στις πρωταρχικές αιτίες που οδηγούν τους μετανάστες στα νοτιοδυτικά σύνορά μας. Ως αντιπρόεδρος, εξασφάλισα διακομματική υποστήριξη για ένα πρόγραμμα βοήθειας ύψους 750 εκατομμυρίων δολαρίων [5] ώστε να στηρίξουμε τις δεσμεύσεις των ηγετών του Ελ Σαλβαδόρ, της Γουατεμάλας και της Ονδούρας να καταπολεμήσουν την διαφθορά, την βία και την ενδημική φτώχεια που οδηγεί τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους. Η ασφάλεια βελτιώθηκε και οι μεταναστευτικές ροές άρχισαν να μειώνονται από χώρες όπως το Ελ Σαλβαδόρ. Ως πρόεδρος, θα στηρίξω την πρωτοβουλία αυτή με μια περιεκτική τετραετή περιφερειακή στρατηγική αξίας 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία θα απαιτεί από τις χώρες να συνεισφέρουν τους δικούς τους πόρους και να προχωρήσουν σε σημαντικές, συγκεκριμένες και επαληθεύσιμες μεταρρυθμίσεις.

Θα λάβω επίσης μέτρα για την αντιμετώπιση των ιδιοτελειών, των συγκρούσεων συμφερόντων, των μαύρων χρημάτων, και της διαφθοράς που εξυπηρετούν στενές, ιδιωτικές ή ξένες ατζέντες και υπονομεύουν την δημοκρατία μας. Αυτό αρχίζει με την πάλη για μια συνταγματική τροπολογία που θα εξαλείφει πλήρως τα ιδιωτικά χρήματα από τις ομοσπονδιακές εκλογές. Επιπλέον, θα προτείνω έναν νόμο για την ενίσχυση των απαγορεύσεων σε αλλοδαπούς ή σε ξένες κυβερνήσεις που προσπαθούν να επηρεάσουν [6] τις ομοσπονδιακές, πολιτειακές ή τοπικές εκλογές των ΗΠΑ και θα διευθύνω μια νέα ανεξάρτητη υπηρεσία -την Επιτροπή για την Ομοσπονδιακή Ηθική (Commission on Federal Ethics)- προκειμένου να διασφαλιστεί η σθεναρή και ενοποιημένη εφαρμογή αυτών και άλλων νόμων κατά της διαφθοράς. Η έλλειψη διαφάνειας στο σύστημα χρηματοδότησης των προεκλογικών εκστρατειών μας, σε συνδυασμό με το εκτεταμένο ξέπλυμα ξένου χρήματος, δημιουργεί μια σημαντική τρωτότητα. Πρέπει να κλείσουμε τα κενά που καταστρέφουν την δημοκρατία μας.

Έχοντας κάνει αυτά τα ουσιαστικά βήματα για να ενισχύσουμε το δημοκρατικό υπόβαθρο των Ηνωμένων Πολιτειών και να εμπνεύσουμε δράση σε άλλους, θα καλέσω τους συναδέλφους μου δημοκρατικούς ηγέτες σε όλο τον κόσμο να ενισχύσουμε την δημοκρατία στην παγκόσμια ατζέντα. Σήμερα, η δημοκρατία βρίσκεται υπό μεγαλύτερη πίεση από οποιαδήποτε άλλη στιγμή από την δεκαετία του 1930. Το Freedom House ανέφερε [7] ότι από τις 41 χώρες που ταξινομούνταν σταθερά ως «ελεύθερες» από το 1985 έως το 2005, 22 έχουν καταγράψει καθαρή διολίσθηση στην ελευθερία τα τελευταία πέντε χρόνια.

Από το Χονγκ Κονγκ [8] μέχρι το Σουδάν, από την Χιλή μέχρι τον Λίβανο, οι πολίτες μάς υπενθυμίζουν για άλλη μια φορά την κοινή επιθυμία για έντιμη διακυβέρνηση και την γενική αποστροφή για την διαφθορά. Μια ύπουλη πανδημία, η διαφθορά τροφοδοτεί την καταπίεση, διαβρώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, και εξοπλίζει αυταρχικούς ηγέτες [9] με ένα ισχυρό εργαλείο για να διχάσουν και να αποδυναμώσουν τις δημοκρατίες σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, όταν οι δημοκρατίες του κόσμου κοιτάζουν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες να υποστηρίζουν τις αξίες που ενώνουν την χώρα -για να ηγούνται πραγματικά στον ελεύθερο κόσμο- ο Trump φαίνεται να βρίσκεται στην άλλη ομάδα, αποδέχεται τον λόγο των αυταρχικών ενώ δείχνει περιφρόνηση για τους δημοκράτες. Με το να προεδρεύει της πιο διεφθαρμένης διοίκησης στην σύγχρονη αμερικανική ιστορία, έχει δώσει δικαιώματα σε κλεπτοκράτες παντού.

Κατά την διάρκεια του πρώτου έτους της θητείας μου, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα οργανώσουν και θα φιλοξενήσουν μια παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για την Δημοκρατία για να ανανεώσουν το πνεύμα και τον κοινό σκοπό των εθνών του ελεύθερου κόσμου. Θα φέρουν μαζί τις δημοκρατίες του κόσμου για να ενισχύσουν τους δημοκρατικούς μας θεσμούς, να αντιμετωπίσουν με εντιμότητα τα έθνη που οπισθοδρομούν, και να σφυρηλατήσουν μια κοινή ατζέντα. Βασιζόμενες στο επιτυχημένο μοντέλο που θεσπίστηκε κατά την διάρκεια της διοίκησης του Ομπάμα-Μπάιντεν με τη Σύνοδο Κορυφής για την Πυρηνική Ασφάλεια [10], οι Ηνωμένες Πολιτείες θα δώσουν προτεραιότητα στα αποτελέσματα, χαλυβδώνοντας νέες εθνικές δεσμεύσεις σε τρεις τομείς: Στην καταπολέμηση της διαφθοράς, την άμυνα έναντι του αυταρχισμού, και την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα δικά τους έθνη και στο εξωτερικό. Ως μια κορυφαία δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών, θα εκδώσω μια προεδρική οδηγία πολιτικής που θα καθορίζει την καταπολέμηση της διαφθοράς [11] ως ζωτικό συμφέρον εθνικής ασφάλειας και δημοκρατικής ευθύνης, και θα ηγηθώ των προσπαθειών σε διεθνές επίπεδο για να έρθει η διαφάνεια στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, θα κυνηγήσω τους παράνομους φορολογικούς παραδείσους [12], θα κατάσχω κλεμμένα περιουσιακά στοιχεία, και θα κάνω πιο δύσκολο για τους ηγέτες που κλέβουν από τον λαό τους με το να κρύβονται πίσω από ανώνυμες εταιρείες.

Η διάσκεψη κορυφής για την δημοκρατία θα περιλαμβάνει επίσης οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών από όλο τον κόσμο που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για την προάσπιση της δημοκρατίας. Και τα μέλη της συνόδου θα απευθύνουν μια έκκληση για δράση στον ιδιωτικό τομέα, συμπεριλαμβανομένων των τεχνολογικών εταιρειών και των γιγάντων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίοι πρέπει να αναγνωρίσουν τις ευθύνες τους και το συντριπτικό τους συμφέρον για την διατήρηση των δημοκρατικών κοινωνιών και την προστασία της ελευθερίας του λόγου [13]. Ταυτόχρονα, η ελευθερία του λόγου δεν μπορεί να χρησιμεύει ως μια άδεια για τις τεχνολογικές εταιρείες τεχνολογίας και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ώστε να διευκολύνουν την διάδοση κακόβουλων ψεμάτων. Αυτές οι εταιρείες πρέπει να ενεργήσουν για να διασφαλίσουν ότι τα εργαλεία και οι πλατφόρμες τους δεν ενισχύουν τις παρακολουθήσεις από το κράτος [14], το ξεκοίλιασμα της ιδιωτικότητας, δεν διευκολύνουν την καταστολή στην Κίνα και αλλού, δεν εξαπλώνουν το μίσος και την παραπληροφόρηση, δεν ωθούν τους ανθρώπους στην βία ούτε παραμένουν ευάλωτες σε άλλη κακή χρήση.

Μια εξωτερική πολιτική για τη μεσαία τάξη

Δεύτερον, η διοίκησή μου θα εξοπλίσει τους Αμερικανούς για να πετύχουν στην παγκόσμια οικονομία -με μια εξωτερική πολιτική για τη μεσαία τάξη. Για να κερδίσουν τον ανταγωνισμό για το μέλλον εναντίον της Κίνας ή οποιονδήποτε άλλου, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να ακονίσουν την πρωτοποριακή τους αιχμή και να ενώσουν την οικονομική ισχύ των δημοκρατιών σε όλο τον κόσμο για την αντιμετώπιση των καταχρηστικών οικονομικών πρακτικών και για να μειώσουν την ανισότητα.

Η οικονομική ασφάλεια είναι η εθνική ασφάλεια. Η εμπορική μας πολιτική πρέπει να ξεκινήσει από το εσωτερικό της χώρας, ενισχύοντας το μεγαλύτερο πλεονέκτημά μας -τη μεσαία τάξη μας- και διασφαλίζοντας ότι όλοι μπορούν να μοιράζονται την επιτυχία της χώρας, ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, ταχυδρομικού κώδικα, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού ή αναπηρίας. Αυτό θα απαιτήσει τεράστιες επενδύσεις στις υποδομές μας [15] -ευρυζωνική σύνδεση, αυτοκινητοδρόμους, σιδηροδρομικές μεταφορές, ενεργειακό δίκτυο, έξυπνες πόλεις- και στην εκπαίδευση. Πρέπει να δώσουμε σε κάθε σπουδαστή τις απαραίτητες δεξιότητες για να επιτύχει μια καλή δουλειά του 21ου αιώνα? να βεβαιώσουμε ότι κάθε Αμερικανός έχει πρόσβαση σε ποιοτική και προσιτή υγειονομική περίθαλψη [16]? να αυξήσουμε τον ελάχιστο μισθό στα 15 δολάρια την ώρα? και να ηγηθούμε της επανάστασης της καθαρής οικονομίας για να δημιουργήσουμε δέκα εκατομμύρια καλές νέες θέσεις εργασίας -συμπεριλαμβανομένων και των θέσεων εργασίας των συνδικάτων- στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Θα κάνω τις επενδύσεις στην έρευνα και την ανάπτυξη ακρογωνιαίο λίθο της προεδρίας μου, έτσι ώστε οι Ηνωμένες Πολιτείες να ηγηθούν της επίθεσης στην καινοτομία. Δεν υπάρχει λόγος να πέσουμε πίσω από την Κίνα ή οποιονδήποτε άλλο, όταν πρόκειται για την καθαρή ενέργεια, την κβαντική υπολογιστική, την τεχνητή νοημοσύνη, το 5G [17], τις σιδηροδρομικές γραμμές υψηλής ταχύτητας ή για τον αγώνα για τον τερματισμό του καρκίνου όπως τον ξέρουμε. Έχουμε τα σπουδαιότερα ερευνητικά πανεπιστήμια στον κόσμο. Έχουμε μια ισχυρή παράδοση στο κράτος δικαίου. Και το πιο σημαντικό, έχουμε έναν εξαιρετικό πληθυσμό εργαζομένων και καινοτόμων [18] που δεν απογοήτευσαν ποτέ την χώρα μας.

Μια εξωτερική πολιτική για τη μεσαία τάξη θα λειτουργήσει επίσης για να διασφαλίσει ότι οι κανόνες της διεθνούς οικονομίας δεν είναι στημένοι εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών -επειδή όταν οι αμερικανικές επιχειρήσεις ανταγωνίζονται με δίκαιους όρους ανταγωνισμού, κερδίζουν. Πιστεύω στο δίκαιο εμπόριο. Περισσότερο από το 95% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει πέρα από τα σύνορά μας -θέλουμε να αξιοποιήσουμε αυτές τις αγορές. Πρέπει να είμαστε σε θέση να κατασκευάσουμε το καλύτερο στις Ηνωμένες Πολιτείες και να πουλήσουμε τα καλύτερα σε όλο τον κόσμο. Αυτό σημαίνει να καταργήσουμε τα εμπορικά εμπόδια που τιμωρούν τους Αμερικανούς και να αντισταθούμε σε μια επικίνδυνη παγκόσμια διολίσθηση προς τον προστατευτισμό [19]. Αυτό συνέβη πριν από έναν αιώνα, μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο -και επιδείνωσε τη Μεγάλη Ύφεση και βοήθησε να οδηγήσει στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το λάθος πράγμα να κάνουμε είναι να βάλουμε τα κεφάλια μας στην άμμο και να πούμε όχι σε περισσότερες εμπορικές συμφωνίες. Οι χώρες θα διαπραγματεύονται με ή χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το ερώτημα είναι: Ποιος γράφει τους κανόνες που διέπουν το εμπόριο; Ποιος θα διασφαλίσει την προστασία των εργαζομένων, του περιβάλλοντος, της διαφάνειας και των μισθών της μεσαίας τάξης; Οι Ηνωμένες Πολιτείες, και όχι η Κίνα, θα πρέπει να ηγούνται αυτής της προσπάθειας.

Ως πρόεδρος, δεν θα συνάψω νέες εμπορικές συμφωνίες μέχρι να έχουμε επενδύσει σε Αμερικανούς και να τους έχουμε εξοπλίσει για να επιτύχουν στην παγκόσμια οικονομία. Και δεν θα διαπραγματευθώ νέες συμφωνίες χωρίς να έχω τους ηγέτες των εργαζομένων και του περιβάλλοντος στο τραπέζι με ουσιαστικό τρόπο και χωρίς να συμπεριλάβω ισχυρές εφαρμοστικές διατάξεις για να κρατήσω τους εταίρους μας στις συμφωνίες που υπογράφουν.

Η Κίνα αποτελεί μια ιδιαίτερη πρόκληση. Έχω περάσει πολλές ώρες με τους ηγέτες της, και καταλαβαίνω αυτό στο οποίο είμαστε αντίθετοι. Η Κίνα παίζει το μακρόχρονο παιχνίδι διευρύνοντας την παγκόσμια εμβέλειά της, προωθώντας το δικό της πολιτικό μοντέλο και επενδύοντας [20] στις τεχνολογίες του μέλλοντος. Εν τω μεταξύ, ο Trump χαρακτήρισε τις εισαγωγές από τους κοντινότερους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών -από τον Καναδά έως την Ευρωπαϊκή Ένωση- ως απειλές εθνικής ασφάλειας προκειμένου να επιβάλλει βλαπτικούς και απερίσκεπτους δασμούς. Με το να μας αποκόψει από την οικονομική ισχύ των εταίρων μας, ο Trump έχει σακατέψει την ικανότητα της χώρας μας να αντιμετωπίσει την πραγματική οικονομική απειλή.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να γίνουν σκληρές [21] με την Κίνα. Εάν η Κίνα κάνει ό,τι θέλει, θα συνεχίσει να κλέβει από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις αμερικανικές εταιρείες την τεχνολογία και την πνευματική ιδιοκτησία τους. Θα συνεχίσει επίσης να χρησιμοποιεί τις επιδοτήσεις για να δίνει στις κρατικές επιχειρήσεις της ένα αθέμιτο πλεονέκτημα -και ένα πλεονέκτημα για να κυριαρχήσουν στις τεχνολογίες και τις βιομηχανίες του μέλλοντος.

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης αυτής της πρόκλησης είναι να οικοδομήσουμε ένα ενιαίο μέτωπο συμμάχων και εταίρων των ΗΠΑ για να αντιμετωπίσουμε τις καταχρηστικές συμπεριφορές της Κίνας και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων [22], ακόμη και όταν επιδιώκουμε να συνεργαστούμε με το Πεκίνο για ζητήματα στα οποία συγκλίνουν τα συμφέροντά μας, όπως είναι η κλιματική αλλαγή, η μη διάδοση [των πυρηνικών όπλων] και η παγκόσμια ασφάλεια υγείας. Από μόνες τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα τέταρτο του παγκόσμιου ΑΕΠ [23]. Όταν συνεργαζόμαστε με τις άλλες συναδέλφους δημοκρατίες, η δύναμή μας υπερδιπλασιάζεται. Η Κίνα δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοήσει περισσότερο από το ήμισυ της παγκόσμιας οικονομίας. Αυτό μας δίνει ουσιαστική δύναμη για να διαμορφώσουμε τους κανόνες της πορείας για τα πάντα, από το περιβάλλον έως την εργασία, το εμπόριο, την τεχνολογία και την διαφάνεια, ώστε να συνεχίσουν να αντικατοπτρίζουν τα δημοκρατικά συμφέροντα και αξίες.

Ξανά στην κεφαλή του τραπεζιού

Η ατζέντα εξωτερικής πολιτικής του Biden θα τοποθετήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες ξανά στην κορυφή του τραπεζιού, σε θέση να συνεργάζονται με τους συμμάχους και τους εταίρους τους ώστε να κινητοποιούν συλλογική δράση για τις παγκόσμιες απειλές. Ο κόσμος δεν οργανώνεται από μόνος του. Για 70 χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες, υπό Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς προέδρους, διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην συγγραφή των κανόνων, στην σφυρηλάτηση των συμφωνιών και στην ενθάρρυνση των θεσμών που καθοδηγούν τις σχέσεις μεταξύ των εθνών και προάγουν την συλλογική ασφάλεια και ευημερία -μέχρι τον Trump [24]. Εάν συνεχίσουμε την παραίτησή του από αυτή την ευθύνη, τότε θα συμβεί ένα από τα δύο: Είτε κάποιος άλλος θα πάρει την θέση των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά όχι με τρόπο που να προάγει τα συμφέροντα και τις αξίες μας, είτε κανείς δεν θα το κάνει και θα προκύψει το χάος. Είτε έτσι είτε αλλιώς, αυτό δεν είναι καλό για την Αμερική.

Η αμερικανική ηγεσία δεν είναι αλάνθαστη? έχουμε κάνει σφάλματα και λάθη. Πολύ συχνά, βασιζόμαστε αποκλειστικά στην δύναμη του στρατού μας, αντί να αντλούμε από το πλήρες δυναμικό μας. Το καταστρεπτικό ιστορικό της εξωτερικής πολιτικής του Trump μάς υπενθυμίζει καθημερινά τους κινδύνους μιας ανισόρροπης και ασυνάρτητης προσέγγισης, και μιας [προσέγγισης] που αμβλύνει και δυσφημεί τον ρόλο της διπλωματίας [25].

Δεν θα διστάσω ποτέ να προστατεύσω τον αμερικανικό λαό, συμπεριλαμβανομένης, όταν είναι απαραίτητο, της χρήσης βίας. Από όλους τους ρόλους που πρέπει να διαδραματίζει ένας πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, κανένας δεν είναι πιο επαχθής από εκείνον του στρατάρχη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τον ισχυρότερο στρατό στον κόσμο και ως πρόεδρος θα διασφαλίσω ότι θα μείνει έτσι, κάνοντας τις επενδύσεις που είναι απαραίτητες για να εξοπλίσουμε τα στρατεύματά μας για τις προκλήσεις αυτού του αιώνα και όχι του προηγούμενου. Αλλά η χρήση βίας [26] θα πρέπει να είναι η τελευταία λύση, όχι η πρώτη. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για την υπεράσπιση ζωτικών συμφερόντων των ΗΠΑ, όταν ο στόχος είναι ξεκάθαρος και εφικτός, και με την τεκμηριωμένη συναίνεση του αμερικανικού λαού.

Έχει ήδη περάσει ο καιρός για να σταματήσουν οι αέναοι πόλεμοι [27], οι οποίοι έχουν κοστίσει αμερικανικό αίμα και πλούτο. Όπως υποστήριξα εδώ και πολύ καιρό, θα πρέπει να φέρουμε πίσω στην πατρίδα την συντριπτική πλειοψηφία των στρατευμάτων μας από τους πολέμους στο Αφγανιστάν και τη Μέση Ανατολή και να καθορίσουμε στενά την αποστολή μας στην κατανίκηση της Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους (ή ISIS). Πρέπει επίσης να τερματίσουμε την υποστήριξή μας στον πόλεμο που διεξάγεται υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη. Πρέπει να διατηρήσουμε την εστίασή μας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, σε όλο τον κόσμο και εγχωρίως, αλλά το να παραμένουμε μπλεγμένοι σε συγκρούσεις που δεν μπορούν να κερδηθούν εξαντλεί την ικανότητά μας να ηγηθούμε σε άλλα θέματα που απαιτούν την προσοχή μας, και μας εμποδίζει να ανοικοδομήσουμε τα άλλα εργαλεία της αμερικανικής ισχύος.

Μπορούμε να είμαστε ισχυροί και έξυπνοι ταυτόχρονα. Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ μεγάλης κλίμακας και ανοικτού τύπου ανάπτυξης δεκάδων χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών μάχης, η οποία πρέπει να τελειώσει, και της χρήσης μερικών εκατοντάδων στρατιωτών των ειδικών δυνάμεων και στοιχείων [των υπηρεσιών] πληροφοριών για να υποστηρίξουν τους τοπικούς εταίρους ενάντια σε έναν κοινό εχθρό. Αυτές οι αποστολές μικρής κλίμακας είναι βιώσιμες στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά και προάγουν το εθνικό συμφέρον.

Ωστόσο, η διπλωματία πρέπει να είναι το πρώτο εργαλείο της αμερικανικής ισχύος. Είμαι περήφανος για το τι πέτυχε η αμερικανική διπλωματία κατά την διάρκεια της διοίκησης Ομπάμα-Μπάιντεν, από το να ηγείται στις παγκόσμιες προσπάθειες για να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα [28], να ηγείται της διεθνούς απάντησης για τον τερματισμό της έκρηξης του [ιού] Ebola [29] στην Δυτική Αφρική μέχρι την πολυμερή συμφωνία ορόσημο για να εμποδιστεί το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Η διπλωματία δεν είναι μόνο μια σειρά χειραψιών και φωτογραφιών. Οικοδομεί και φροντίζει σχέσεις και εργάζεται για τον εντοπισμό τομέων κοινού ενδιαφέροντος, ενώ διαχειρίζεται σημεία σύγκρουσης. Απαιτεί πειθαρχία, μια συνεκτική διαδικασία χάραξης πολιτικής, και μια ομάδα έμπειρων και εξουσιοδοτημένων επαγγελματιών. Ως πρόεδρος, θα ανυψώσω την διπλωματία ως το κυριότερο εργαλείο της εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών. Θα επανεπενδύσω στο διπλωματικό σώμα, το οποίο αυτή διοίκηση έχει ξεκοιλιάσει [30], και θα βάλω την αμερικανική διπλωματία πάλι στα χέρια των αυθεντικών επαγγελματιών.

Η διπλωματία απαιτεί επίσης αξιοπιστία [31], και ο Trump έχει καταστρέψει την δική μας. Κατά την διεξαγωγή της εξωτερικής πολιτικής, και ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, ο λόγος ενός έθνους είναι το πιο πολύτιμο πλεονέκτημά του. Με το να αποσύρεται από τη μια συνθήκη μετά την άλλη, με το να υπαναχωρεί από την μια πολιτική μετά την άλλη, με το να αποφεύγει τις ευθύνες των ΗΠΑ, και με το να λέει ψέματα για μεγάλα και μικρά θέματα, ο Trump έχει απαξιώσει τον λόγο των Ηνωμένων Πολιτειών στον κόσμο.

Έχει επίσης αποξενώσει τις Ηνωμένες Πολιτείες ακριβώς από τους δημοκρατικούς συμμάχους που χρειάζεται περισσότερο. Έχει ορμήσει με πολιορκητικό κριό στην συμμαχία του ΝΑΤΟ, αντιμετωπίζοντάς την σαν μια συμμορία προστασίας που λειτουργεί από Αμερικανούς. Οι σύμμαχοί μας πρέπει να πληρώνουν δίκαιο μερίδιό τους, γι’ αυτό είμαι υπερήφανος για τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η κυβέρνηση Ομπάμα-Μπάιντεν για να διασφαλίσει ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ θα αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους (μια κίνηση της οποίας ο Τραμπ διεκδικεί την πίστωση). Αλλά η συμμαχία είναι κάτι περισσότερο από δολάρια και σεντς? η δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ιερή, όχι συναλλακτική. Το ΝΑΤΟ [32] βρίσκεται στην καρδιά της εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών και είναι το προπύργιο του φιλελεύθερου δημοκρατικού ιδεώδους -μια συμμαχία αξιών, η οποία την καθιστά πολύ πιο ανθεκτική, αξιόπιστη και ισχυρή από τις συνεργασίες που δημιουργούνται με εξαναγκασμό ή χρήματα.

Ως πρόεδρος, θα κάνω περισσότερα από απλώς να αποκαταστήσω τις ιστορικές συνεργασίες μας? θα ηγηθώ της προσπάθειας να τις επαναπροσδιορίσω για τον κόσμο που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Το Κρεμλίνο φοβάται ένα ισχυρό ΝΑΤΟ, την πιο αποτελεσματική πολιτικο-στρατιωτική συμμαχία στην σύγχρονη ιστορία. Για να αντισταθμιστεί η ρωσική επιθετικότητα [33], πρέπει να διατηρήσουμε τις στρατιωτικές δυνατότητες της συμμαχίας, ενώ παράλληλα να επεκτείνουμε την ικανότητά της να αντιμετωπίζει μη παραδοσιακές απειλές, όπως η οπλοποιούμενη διαφθορά, η παραπληροφόρηση και η κυβερνοκλοπή. Πρέπει να επιβάλλουμε πραγματικά κόστη στην Ρωσία για τις παραβιάσεις της σχετικά με τους διεθνείς κανόνες και να σταθούμε μαζί με την ρωσική κοινωνία των πολιτών [34], η οποία έχει αντισταθεί γενναία ξανά και ξανά στο κλεπτοκρατικό αυταρχικό σύστημα του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Το να δουλεύουμε συνεργατικά με άλλα έθνη που μοιράζονται τις αξίες και τους στόχους μας δεν καθιστά τις Ηνωμένες Πολιτείες κορόιδο. Μας κάνει πιο ασφαλείς και πιο επιτυχείς. Αυξάνουμε την δική μας δύναμη, επεκτείνουμε την παρουσία μας σε όλο τον κόσμο και μεγεθύνουμε τον αντίκτυπό μας, ενώ μοιραζόμαστε τις παγκόσμιες ευθύνες με τους πρόθυμους συνεργάτες μας. Πρέπει να κατοχυρώσουμε τις συλλογικές ικανότητές μας με δημοκρατικούς φίλους πέρα από την Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, επανεπενδύοντας στις συμβατικές συμμαχίες μας [35] με την Αυστραλία, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα και εμβαθύνοντας τις εταιρικές σχέσεις από την Ινδία μέχρι την Ινδονησία για να προωθήσουμε κοινές αξίες σε μια περιοχή που θα καθορίσει το μέλλον των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρέπει να διατηρήσουμε την δέσμευσή μας για την ασφάλεια του Ισραήλ. Και πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να εντάξουμε τους φίλους μας στην Λατινική Αμερική και την Αφρική [36] στο ευρύτερο δίκτυο δημοκρατιών και να αδράξουμε τις ευκαιρίες συνεργασίας σε αυτές τις περιοχές.

Προκειμένου να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη του κόσμου, θα πρέπει να αποδείξουμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες λένε αυτό που εννοούν και εννοούν αυτό που λένε. Τούτο είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν πρόκειται για τις προκλήσεις που θα καθορίσουν την εποχή μας: Την κλιματική αλλαγή, την ανανεωμένη απειλή πυρηνικού πολέμου, και την αποδιοργανωτική τεχνολογία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να ηγηθούν του κόσμου για την αντιμετώπιση της υπαρξιακής απειλής που αντιμετωπίζουμε -της κλιματικής αλλαγής. Αν δεν το καταφέρουμε αυτό, τίποτε άλλο δεν θα έχει σημασία. Θα πραγματοποιήσω μαζικές, επείγουσες επενδύσεις εγχωρίως, οι οποίες θα βάλουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σε πορεία για να έχουν μια οικονομία [που θα λειτουργεί με όρους] καθαρής ενέργειας με μηδενικές εκπομπές μέχρι το 2050. Εξίσου σημαντικό, επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργούν μόλις το 15% των παγκόσμιων εκπομπών [37], θα αξιοποιήσω το οικονομικό και ηθικό κύρος μας για να ωθήσω τον κόσμο σε αποφασιστική δράση. Θα επανακάμψω στην συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα την πρώτη μέρα μιας διοίκησης Μπάιντεν και στην συνέχεια θα συγκαλέσω μια σύνοδο κορυφής των σημαντικότερων εκπεμπόντων διοξείδιο του άνθρακα στον κόσμο, κινητοποιώντας τα έθνη για να αυξήσουν τις φιλοδοξίες τους και να προωθήσουν περαιτέρω και ταχύτερα την πρόοδο. Θα δεσμευτούμε σε εκτελεστές δεσμεύσεις που θα μειώσουν τις εκπομπές στις παγκόσμιες ναυτιλιακές και αεροπορικές μεταφορές και θα ακολουθήσουμε ισχυρά μέτρα για να διασφαλίσουμε ότι άλλα έθνη δεν θα μπορούν να υποβαθμίσουν οικονομικά τις Ηνωμένες Πολιτείες καθώς θα τηρούμε τις δικές μας δεσμεύσεις. Αυτό περιλαμβάνει ότι θα επιμείνουμε πως η Κίνα -ο μεγαλύτερος πομπός άνθρακα στον κόσμο [38]- θα σταματήσει να επιδοτεί τις εξαγωγές άνθρακα και να διαδίδει ρύπανση σε άλλες χώρες, χρηματοδοτώντας ενεργειακά σχέδια βρόμικων ορυκτών καυσίμων αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων μέσω της Πρωτοβουλίας Ζώνη και Οδός (Belt and Road Initiative).

Όσον αφορά τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων και την πυρηνική ασφάλεια, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να είναι αξιόπιστη φωνή ενώ εγκαταλείπουν τις συμφωνίες που [οι ίδιες] έχουν διαπραγματευθεί. Από το Ιράν μέχρι την Βόρεια Κορέα, από την Ρωσία μέχρι την Σαουδική Αραβία, ο Trump έκανε την προοπτική της διάδοσης των πυρηνικών όπλων, μια νέα κούρσα πυρηνικών εξοπλισμών, και ακόμη και την χρήση πυρηνικών όπλων πιο πιθανή. Ως πρόεδρος, θα ανανεώσω την δέσμευσή μας στον έλεγχο των εξοπλισμών για μια νέα εποχή. Η ιστορική συμφωνία για τα πυρηνικά με το Ιράν [39] που διαπραγματεύθηκε η κυβέρνηση Ομπάμα-Μπάιντεν εμπόδισε το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο. Ωστόσο, ο Trump έθεσε απερίσκεπτα την συμφωνία στο περιθώριο, προτρέποντας το Ιράν να επανεκκινήσει το πυρηνικό του πρόγραμμα και να γίνει πιο προκλητικό, αυξάνοντας τον κίνδυνο ενός άλλου καταστροφικού πολέμου στην περιοχή. Δεν έχω ψευδαισθήσεις σχετικά με το ιρανικό καθεστώς, το οποίο έχει ασκήσει αποσταθεροποιητική συμπεριφορά στη Μέση Ανατολή, κατέστειλε βάναυσα τους διαδηλωτές [40] εγχωρίως, και είχε Αμερικανούς ως κρατούμενους αδίκως. Αλλά υπάρχει ένας έξυπνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί η απειλή που θέτει το Ιράν στα συμφέροντά μας και ένας αυτοκαταστροφικός τρόπος -και ο Trump επέλεξε τον δεύτερο. Ο πρόσφατος φόνος του Qasem Soleimani [41], του διοικητή της ιρανικής Δύναμης Quds, απομάκρυνε έναν επικίνδυνο δρώντα, αλλά αύξησε επίσης την προοπτική ενός συνεχώς κλιμακούμενου κύκλου βίας στην περιοχή και ώθησε την Τεχεράνη να εγκαταλείψει τα πυρηνικά όρια που καθιερώθηκαν υπό την πυρηνική συμφωνία. Η Τεχεράνη πρέπει να επιστρέψει στην αυστηρή συμμόρφωση ως προς την συμφωνία. Αν το πράξει, θα επανέλθω στην συμφωνία και θα χρησιμοποιήσω την ανανεωμένη δέσμευσή μας στην διπλωματία για να συνεργαστούμε με τους συμμάχους μας για να την ενισχύσουμε και να την επεκτείνουμε, ενώ θα αντιδρούμε αποτελεσματικότερα στις άλλες αποσταθεροποιητικές δραστηριότητες του Ιράν.

Με την Βόρεια Κορέα, θα εξουσιοδοτήσω τους διαπραγματευτές μας και θα ξεκινήσουμε μια συνεχή, συντονισμένη εκστρατεία με τους συμμάχους μας και άλλους, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, για να προωθήσουμε τον κοινό στόχο μας για την αποπυρηνικοποίηση της Βόρειας Κορέας. Θα επιδιώξω επίσης την επέκταση της Συνθήκης New START [42], μιας άγκυρας της στρατηγικής σταθερότητας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας, και θα την χρησιμοποιήσω ως θεμέλιο για νέες διευθετήσεις ελέγχου των εξοπλισμών. Και θα λάβω και άλλα μέτρα για να επιδείξω την δέσμευσή μας να μειώσουμε τον ρόλο των πυρηνικών όπλων. Όπως ανέφερα [43] το 2017, πιστεύω ότι ο μοναδικός σκοπός του πυρηνικού οπλοστασίου των ΗΠΑ πρέπει να είναι η αποτροπή –και, αν είναι απαραίτητο, τα αντίποινα εναντίον- μιας πυρηνικής επίθεσης. Ως πρόεδρος, θα εργαστώ για να εφαρμόσω αυτήν την πεποίθηση, σε συνεννόηση με τον στρατό των ΗΠΑ και τους συμμάχους των ΗΠΑ.

Όσον αφορά τις τεχνολογίες του μέλλοντος, όπως το 5G και η τεχνητή νοημοσύνη, άλλα έθνη διαθέτουν εθνικούς πόρους [44] για να κυριαρχούν στην ανάπτυξή τους και να καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιούνται. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να κάνουν περισσότερα για να διασφαλίσουν ότι αυτές οι τεχνολογίες θα χρησιμοποιούνται για την προώθηση περισσότερης δημοκρατίας και κοινής ευημερίας, όχι για να περιορίσουν την ελευθερία και τις ευκαιρίες στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Για παράδειγμα, μια διοίκηση Μπάιντεν θα συνεργαστεί μαζί με τους δημοκρατικούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών για την ανάπτυξη ασφαλών, υπό την ηγεσία του ιδιωτικού τομέα δικτύων 5G που δεν αφήνουν πίσω καμία κοινότητα, αγροτική ή χαμηλού εισοδήματος. Καθώς οι νέες τεχνολογίες μετασχηματίζουν την οικονομία και την κοινωνία μας, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι αυτοί οι κινητήρες της προόδου δεσμεύονται από νόμους και ηθική [45], όπως κάναμε σε προηγούμενα τεχνολογικά σημεία καμπής της ιστορίας, και να αποφύγουμε έναν αγώνα δρόμου προς τον πάτο, όπου οι κανόνες της ψηφιακής εποχής θα γράφονται από την Κίνα και την Ρωσία. Είναι καιρός οι Ηνωμένες Πολιτείες να ηγηθούν στην σφυρηλάτηση ενός τεχνολογικού μέλλοντος που θα επιτρέψει στις δημοκρατικές κοινωνίες να ευδοκιμήσουν και η ευημερία να μοιράζεται ευρέως.

Αυτοί είναι φιλόδοξοι στόχοι, και κανένας από αυτούς δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες -πλαισιωμένες από τις συναδέλφους δημοκρατίες- να ηγούνται στην πορεία. Αντιμετωπίζουμε αντιπάλους, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, που ελπίζουν να εκμεταλλευτούν τις ρωγμές στην κοινωνία μας, να υπονομεύσουν την δημοκρατία μας, να διαλύσουν τις συμμαχίες μας και να επιτύχουν την επιστροφή ενός διεθνούς συστήματος όπου η ισχύς καθορίζει το δίκαιο. Η απάντηση σε αυτή την απειλή είναι περισσότερη ανοικτότητα, όχι λιγότερη: Περισσότερες φιλίες, περισσότερη συνεργασία, περισσότερες συμμαχίες, περισσότερη δημοκρατία.

Προετοιμασμένοι για ηγεσία

Ο Πούτιν θέλει να λέει στον εαυτό του, και σε οποιονδήποτε άλλον μπορεί να εξαπατήσει στο να τον πιστέψει, ότι η φιλελεύθερη ιδέα είναι «παρωχημένη». Αλλά το κάνει επειδή φοβάται την δύναμή της. Κανένας στρατός στην γη δεν μπορεί να ταιριάξει με τον τρόπο που η ηλεκτριστική ιδέα της ελευθερίας περνάει ανεμπόδιστα από άνθρωπο σε άνθρωπο, διασχίζει σύνορα, ξεπερνά γλώσσες και πολιτισμούς, και ισχυροποιεί κοινότητες απλών πολιτών σε ακτιβιστές και οργανωτές και παράγοντες αλλαγής.

Πρέπει να εκμεταλλευτούμε και πάλι αυτή την δύναμη και να συσπειρώσουμε τον ελεύθερο κόσμο για να ανταποκριθεί στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο κόσμος. Εναπόκειται στις Ηνωμένες Πολιτείες να ηγηθούν. Κανένα άλλο έθνος δεν έχει αυτή την ικανότητα. Κανένα άλλο έθνος δεν είναι δομημένο σε αυτή την ιδέα. Πρέπει να υπερασπιστούμε την ελευθερία και την δημοκρατία, να ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας, και να δούμε με αδιάκοπη αισιοδοξία και αποφασιστικότητα προς το μέλλον μας.

*υπηρέτησε ως Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2009 έως το 2017 και είναι υποψήφιος για την πρόταση των Δημοκρατικών για την προεδρία
**πρώτη δημοσίευση: www.foreignaffairs.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Γνώμη

Oι βαθιές ρίζες του λεφτόδεντρου

Από: EBR

Και ξαφνικά όλοι συνειδητοποιούν ότι τελικά λεφτά υπάρχουν.Σε κάθε χώρα της Δύσης ακούμε πρωθυπουργούς, προέδρους και τραπεζίτες να μοιράζουν δις και τρις, να επιδοτούν εργασία και επιχειρηματικότητα, να σώζουν εταιρείες

Ηλεκτρονική Έκδοση Τρέχοντος Τεύχους: 01/2020 2020

Περιοδικό

Τρέχον Τεύχος

01/2020 2020

Δείτε τα παλαιά τεύχη
Συνδρομή
Διαφημιστείτε
Ηλεκτρονική Έκδοση

Ευρώπη

Ευρωπαϊκή ενοποίηση: Και όμως κινείται

Ευρωπαϊκή ενοποίηση: Και όμως κινείται

Όποιος παρακολουθεί την ιστορία της ΕΕ έχει συναίσθηση της σημασίας. Η συνεργασία αυτή λειτουργεί ως ατμομηχανή που κινεί το ευρωπαϊκό τρένο προς τα εμπρός

Οικονομία

Η Πρόκληση της Επόμενης Μέρας

Η Πρόκληση της Επόμενης Μέρας

Στις αρχές της χρονιάς, η Ελλάδα έδειχνε να αφήνει οριστικά πίσω της μία δεκαετία κρίσης και να μπαίνει σε μονοπάτι σταθερής οικονομικής ανάπτυξης. Η πανδημία του COVID-19 ανέτρεψε πλήρως το σκηνικό

EURACTIV.com - Feeds

All contents © Copyright EMG Strategic Consulting Ltd. 1997-2020. All Rights Reserved   |   Αρχική Σελίδα  |   Disclaimer  |   Website by Theratron