του Κώστα Χριστίδη*
Μία απόλυτα θετική εξέλιξη των τελευταίων ημερών ήταν η ανάδειξη της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου ως Προέδρου της Δημοκρατίας με 261 ψήφους. Ο αριθμός αυτός των ψήφων δεν θα είχε συγκεντρωθεί εάν δεν είχε μεσολαβήσει η συνταγματική μεταβολή, η οποία επιτρέπει πλέον την εκλογή ΠτΔ με λιγότερες από 180 ψήφους, χωρίς να επιβάλλεται διάλυση της Βουλής και προσφυγή στις κάλπες. Εάν είχε διατηρηθεί το παλαιό καθεστώς, ο Σύριζα πιθανότατα θα καθόριζε την στάση του κατά τρόπο που θα οδηγούσε σε πρόωρες εκλογές. Η εντός 24 ωρών ‘’εγκατάλειψη’’ του κ. Παυλόπουλου από τον Σύριζα και η υπερψήφιση της κ. Σακελλαροπούλου οφείλεται ακριβώς στο γεγονός ότι εξέλιπε πλέον η δυνατότητα προσφυγής στις κάλπες με πρόσχημα την αδυναμία επίτευξης συναίνεσης ως προς το πρόσωπο υποψήφιου ΠτΔ. Η συγκεκριμένη περίπτωση δείχνει την αποφασιστική (θετική ή αρνητική) σημασία που μπορεί να ασκούν οι θεσμικές ρυθμίσεις στην πορεία μίας χώρας.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η αιτιολογία της τελικής επιλογής του Σύριζα από τον κ. Τσίπρα : ‘’Γνωρίζω, όπως γνωρίζουν όλοι, ότι ο κ. Μητσοτάκης με την πρόταση της Κατερίνας Σακελλαροπούλου δεν επιχειρεί μία υπέρβαση, αλλά μία ακόμη επικοινωνιακή ντρίπλα. Φοβάμαι όμως ότι στο τέλος, χωρίς να το καταλαβαίνει, ντριπλάρει τον ίδιο του τον εαυτό, ακυρώνει το ίδιο του το κόμμα και τον πυρήνα των ιδεών που έχει υιοθετήσει’’. Ερωτάται : ποιός ‘’έχει ντριπλάρει τον ίδιο του τον εαυτό’’, ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος είχε δηλώσει ότι η επιλογή του θα επέβαλε στην αντιπολίτευση την υποχρέωση να αιτιολογήσει τυχόν αρνητική απάντηση, ή ο κ. Τσίπρας, ο οποίος με ανεξήγητη επιμονή και με τελεσιγραφικό τρόπο προσπαθούσε να επιβάλει παράταση της θητείας του κ. Παυλόπουλου (το παρελθόν του οποίου προφανώς θεωρούσε ως ‘’προοδευτικό’’, ήδη από το 2015) για να υιοθετήσει τελικά την πρωθυπουργική πρόταση ;
Η αντιφατική στάση του Σύριζα στο θέμα του ΠτΔ δεν είναι η μόνη. Η αναβάθμιση της αμυντικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ, την οποία είχε επεξεργασθεί ως κυβέρνηση ο Σύριζα, σήμερα δεν τυγχάνει της επιδοκιμασίας του κόμματος αυτού, ίσως γιατί ο Πρόεδρος Τραμπ – ο τρόπος ενέργειας του οποίου, κατ’ εκτίμηση του κ. Τσίπρα στο παρελθόν, ‘’μπορεί να φαίνεται διαβολικός αλλά είναι για καλό’’ – να ενεργεί τώρα στη Μέση Ανατολή όχι ‘’για καλό’’.
Ο εκ των θεωρητικών του κόμματος Νίκος Φίλης υποστηρίζει ότι ‘’επί των ημερών ΝΔ με βάση το δόγμα ‘’νόμος και τάξη’’ προωθείται εκτεταμένη αστυνομοκρατία με στοχοποίηση ομάδων νέων, εξέλιξη που δημιουργεί αλυσιδωτές αντιδράσεις βίας’’. Σύμφωνα με την άποψη αυτή εάν οι αστυνομικοί δεν προσπαθούσαν να εκδιώξουν τους καταληψίες ξένων ιδιοκτησιών, δεν θα εδέχοντο … τσιμεντόλιθους επί των κεφαλών τους ως αλυσιδωτή αντίδραση βίας. Ίσως τότε η αντίδραση των ΄΄στοχοποιημένων’’ ομάδων νέων να περιοριζόταν σε ρίψεις βομβών μολότωφ, όπως συνέβαινε (και, ατυχώς, εξακολουθεί να συμβαίνει) επί της προηγούμενης αλλά και επί της παρούσας κυβέρνησης.
Οι διαρκείς αντιφάσεις του Σύριζα καθιστούν ανέφικτη την συγκρότηση μίας σταθερής και αναξιόπιστης αντιπολιτευτικής γραμμής και την επίτευξη ειλικρινών και όχι πλαστών συναινέσεων σε μία σειρά από κεφαλαιώδη ζητήματα, πράγμα που θα αποτελούσε σημαντική συμβολή στην καλύτερη πορεία της χώρας.
*Νομικός – Οικονομολόγος
