του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου
Είναι η τρίτη οικονομική δραστηριότητα στον κόσμο και δεν αποκλείεται σε μια πενταετία να έχει κατακτήσει την πρώτη θέση εκτοπίζοντας τις τηλεπικοινωνίες, την πληροφορική και το διαδίκτυο. Αντιπροσωπεύει διεθνώς τζίρο 3,2 τρισεκατομμύρια δολλάρια, απασχολεί πάνω από 20 εκατομμύρια ανθρώπους και κάθε εβδομάδα πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, παρακολουθούν τηλεοπτικά ποδοσφαιρικούς αγώνες. Δυστυχώς όμως, είναι μια οικονομική, κοινωνική και αθλητική δραστηριότητα η οποία συνδέεται άμεσα με στοιχήματα και κερδοσκοπικές πράξεις και άρα προσφέρεται στη διαφθορά, τη φοροδιαφυγή και το οικονομικό έγκλημα. Δεν είναι και λίγο το βρώμικο χρήμα που κυκλοφορεί στα ποδοσφαιρικά κυκλώματα.
Επίσης, τα περί το ποδόσφαιρο σκάνδαλα είναι έτσι καθημερινά, άφθονα και αποκαλυπτικά. Πλην όμως γίνονται γνωστά με το σταγονόμετρο, γιατί το άθλημα αυτό παρακολουθείται όπως είπαμε από ένα δισεκατομμύριο κατοίκους του πλανήτη μας και άλλοι τόσοι στοιχηματίζουν κάθε μέρα σε ποδοσφαιρικούς αγώνες. Ο κόσμος αυτός όμως, δεν πρέπει να γνωρίζει και πολλά πολλά για το τι γίνεται και μαγειρεύεται στο χώρο της μπάλας. Στην Ασία και στη Λατινική Αμερική το ποδόσφαιρο ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από τοπικές μαφιόζικες οργανώσεις, οι οποίες φυσικόν είναι να το χρησιμοποιούν και ως πολιτικό όπλο. Από αυτό το γενικό πλαίσιο λειτουργίας του ποδοσφαίρου, δεν ήταν δυνατόν να απουσιάζει και η Ελλάδα.
Στη χώρα μας, το δημοφιλέστερο άθλημα στον κόσμο, από τότε που έγινε επαγγελματικό κυρίως, προσελκύει επιχειρηματίες που θέλουν να αποκτήσουν γρήγορα δόξα, φήμη και πολιτική ισχύ. Παράλληλα όμως μπαίνει στο χώρο αυτόν και κάθε καρυδιάς καρύδι. Πρόκειται για τους διάφορους «παράγοντες», ήτοι για έναν βρωμερό υπόκοσμο που στήνει «παράγκες», και άλλα τινά και μέσω του οργανωμένου «χουλιγκανισμού» προσπαθεί να επιβάλλει τους δικούς του κανόνες.
Στον υπόκοσμο αυτόν, τώρα προστέθηκε και το εκ της αλλοδαπής προερχόμενο «βρώμικο χρήμα», το οποίον ανενόχλητο επενδύεται εκεί όπου δεν υπάρχει κανένας απολύτως έλεγχος.
Ακόμα χειρότερα, το βρώμικο αυτό χρήμα, έχει πλέον αποκτήσει και πολιτική δύναμη και απειλεί τη χώρα με έναν νέο διχασμό, που ήταν το μόνιμο ζητούμενο των εχθρών της.
Ας προσέξει πολύ ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Πίσω από την ποδοσφαιρική βρωμιά και δυσωδία, κρύβονται και άλλα στοιχεία που οριοθετούν το όλο τοπίο. Υπάρχει μια υπερδύναμη στα βόρειά μας, η οποία από χρόνια τώρα επενδύει πολλά στη διαίρεση και την εσωτερική αντιπαλότητα της χώρας. Και ας μη ξεχνάμε ότι για την ώρα, η υπερδύναμη αυτή είναι «μεγάλη φίλη» της Τουρκίας. Οι δύο «φίλες» λοιπόν, έχουν κάθε λόγο να δουν την Ελλάδα διαιρεμένη και διχασμένη. Τα περί «λίγκας του Βορρά» του μεγαλοϊδιοκτήτη ποδοσφαιρικών ομάδων δεν είναι λόγια στο βρόντο. Είναι ξεκάθαρες και απειλητικές προειδοποιήσεις προς την παρούσα κυβέρνηση και την εξωτερική πολιτική που ακολουθεί.
Με πιο απλά λόγια, πίσω από το θέμα της πολυϊδιοκτησίας, υπάρχει σοβαρή πρόθεση για ευρύτερες εξελίξεις στην Ελλάδα. Και σε αυτή την παγίδα έπεσε η κυβέρνηση, λόγω πλήρους ασχετοσύνης του αρμοδίου περί τα αθλητικά υφυπουργού της.
Κατά τα λοιπά, οι υγιείς ποδοσφαιρόφιλοι στη χώρα, ήλθε η ώρα σοβαρά πλέον, να πούμε αντίο στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
