του Δημήτρη Μαύρου*
Ο «μεσαίος/κεντρώος χώρος» συγκεντρώνει όλο και περισσότερο πληθυσμό, μιας και δύσκολα κάποιος θα χαρακτήριζε τον εαυτό του περιχαρακωμένα δεξιό ή αριστερό για πολλούς λόγους. Μετά τη βαθιά κρίση, όλο και περισσότεροι πολίτες συνειδητοποιούν ότι τα περιχαρακωμένα άκρα δεν μπορούν στην παρούσα συγκυρία να λύσουν τα προβλήματα της Ελλάδας. Η συντριπτική πλειοψηφία αναζητά συναινέσεις, ομοφωνίες, κεντρομόλες δυνάμεις και κοινά οράματα, με στόχο την ιδέα της «μέσης, κοινά αποδεκτής, λύσης».
Για να καρπωθεί κάποιος πολιτικός δρων τον μεσαίο χώρο απαιτούνται επίπονες και συνεχείς προσπάθειες, μιας και δεν είναι κάθε φορά εύκολο να εφευρίσκονται βολικές/έξυπνες λύσεις. Η επιλογή της νέας Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν μια προσέγγιση που, σε συνδυασμό με τον «χρονισμό» της στιγμής -πολύ κοντά στις πρόσφατες εκλογές-, δεν «σήκωνε» και πολλές αντιρρήσεις. Οι επιλογές προσώπων στην κυβέρνηση που προέρχονται από τον κλασικό «κεντρώο» χώρο, μέσα από δοκιμασμένες συνταγές, πέτυχαν. Οι γνήσιοι διάλογοι σε κάποια νομοσχέδια απέδωσαν εξαιρετικά υψηλές αποδοχές στη Βουλή, π.χ. ψήφος αποδήμων.
Ωστόσο, η εφευρετικότητα και η γνησιότητα των λύσεων και των διαλόγων αντίστοιχα, καθώς περνά ο καιρός θα απαιτούν όλο και περισσότερη ενέργεια και φαιά ουσία, καθώς η αντιπολίτευση δεν φαίνεται πλέον διατεθειμένη να εκχωρήσει εύκολα συναινέσεις που αρέσουν στον «μεσαίο/κεντρώο» χώρο.
*Διευθύνων Σύμβουλος της MRB Hellas
