του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου
Τις τελευταίες εβδομάδες, δύο καλοί γνωστοί μου οικονομολόγοι, παρά το ότι βρίσκονται στις Βρυξέλλες, υπό καθεστώς lockdown, δύο με τρεις φορές την εβδομάδα μπαινοβγαίνουν σε συγκεκριμένα γραφεία Επιτρόπων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Φιλελεύθερος ο ένας και σοσιαλδημοκράτης ο άλλος, αμφότεροι είναι ειδικοί σε θέματα φορολογίας των επιχειρήσεων και δυνατοτήτων καθιέρωσης οικουμενικού εισοδήματος. Αμφότεροι επίσης συμμετέχουν σε μια άτυπη Επιτροπή που πατρονάρεται από την Κομισιόν και η οποία μελετά και ερευνά ποια είναι τα πιο πιθανά για την ΕΕ σενάρια, μετά την πανδημία.
Έγκυρες πληροφορίες μας λένε ότι το πιο πιθανό σενάριο είναι το μεσαίο, ήτοι μια ύφεση της ευρωπαϊκής οικονομίας τόσο φέτος όσο και το 2021, η οποία θα ρίξει το μέσο ΑΕΠ από 8% έως 12%. Παράλληλα, η πτώση αυτή θα συνοδευτεί με αισθητή άνοδο των δημοσίων χρεών και με προβληματική αντιμετώπισή τους αν από το 2022 η ΕΕ δεν παρουσιάζει ανάπτυξη πάνω από 3% το χρόνο.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θέλει να προλάβει τα χειρότερα. Ήτοι, μια έκρηξη της εθνικολαϊκιστικής ασυναρτησίας, άνοδο της τρομοκρατίας, κατάρρευση μικρομεσαίων επιχειρήσεων και αποδυνάμωση των μεγάλων πολιτικών σχηματισμών της Ευρώπης.
Έτσι, οι πηγές μας αναφέρουν ότι η Επιτροπή ετοιμάζει ένα πρωτοποριακό σχέδιο-πρόταση για την καθιέρωση ενός εγγυημένου ευρωπαϊκού εισοδήματος, το οποίο παράλληλα με το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, θα είναι μια σαφέστατη ένδειξη ότι η Ευρώπη ως ενήλικη οντότητα όχι μόνον υπάρχει αλλά για μιάν ακόμη φορά είναι και κοινωνικά πρωτοπόρος.
Υπογραμμίζουμε ότι αν αυτή η πρωτοβουλία της Επιτροπής ανακοινωθεί έως την 6η Μαΐου, μαζί με την δημιουργία του Ταμείου Ανάκαμψης, τότε λίγες ημέρες πριν την 63η επέτειο από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης, η ημερινή ΕΕ σίγουρα θα έχει μπει σε νέα τροχιά. Και ας λένε κάποιοι ό,τι τους κατέβει εκλαμβάνοντας τις επιθυμίες τους ως πραγματικότητα.
