Όποιος παίζει με τα σπίρτα μπορεί και να καεί!...

του Φάνη Ζουρόπουλου, Δημοσιογράφου, Προέδρου της Ε.Ι.Ε.Τ.

Βγαίνει στο CNN και αποκαλεί την Μέρκελ «Μαντάμ Μέρκελ» γελοιοποιώντας την χώρα του στο μεγαλύτερο δίκτυο του κόσμου. Το «Μαντάμ Μέρκελ» είναι πολύ πέρα από το όριο του γελοίου δεν το λες σε συνέντευξη στο CNN, εκτός και νόμισε ότι πήγε και έδωσε συνέντευξη στην «Πρέζα T.V.» ή στους «Schooligans»..

Ο Τσίπρας παιδί από ευκατάστατη αστική οικογένεια, με πατέρα εργολάβο που πληρωνότανε με διαμερίσματα στον οικοδομικό οργασμό της δεκαετίας του ’70 στην Αθήνα, άρα ιδιοκτήτη δεκάδων τέτοιων διάσπαρτων σ’ όλη την Αττική, μπήκε από μικρός στην ΚΝΕ και έκανε την «επανάσταση» του μετακομίζοντας στα Εξάρχεια, όταν η επανάσταση όμως είχε πεθάνει.
Πούλησε «Ριζοσπάστη», κατηχήθηκε στις Κ.Ο.Β ες, έκανε μαθητικές διαδηλώσεις, όλα όσα δηλαδή έπρεπε να κάνει ένας καλός Κνιτάκος την δεκαετία του ’90.

Στα Εξάρχεια όμως πέρναγε και από τα σφαιριστήρια έπαιζε ποδοσφαιράκια και μπιλιάρδα, έμπαινε και στα δεκάδες μπαράκια που ανθούσαν (και ανθούν ακόμα) στην ιστορική συνοικία. Κάπου εκεί έκανε την στροφή, ιδεολογική εννοείται, και εγκατέλειψε τον ΚΚΕ και τις μουχλιασμένες ιδέες του και πέρασε στον «ανανεωτικό» ΣΥΡΙΖΑ, όταν στην ηγεσία του είχε ανέβει ο Αλαβάνος, άρτι αφιχθείς, μετά από 20ετή- και βάλε- παραμονή στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις Βρυξέλες, σαν Ευρωβουλευτής.

Ο Αλέκος τον ξεχώρισε, τον προώθησε, τον ανέδειξε, τον έκανε παιδί του, τον έβγαλε μπροστά σαν υποψήφιο Δήμαρχο Αθήνας… Μέχρι που ήλθε η ρήξη, ο Αλέκος έφυγε, ο Τσίπρας φέρθηκε αχάριστα στον ευεργέτη του, οι συνιστώσες τον έβγαλαν αρχηγό, ο Κουβέλης «τα πήρε» με τον ανιστόρητο πιτσιρικά και σηκώθηκε και έφυγε…. κάνοντας την ΔΗΜΑΡ.

Αρχηγός 14 Συνιστωσών ο Τσίπρας, απόκτησε άλλη μια στις αρχές του περασμένου καλοκαιριού. Τους «Αγανακτισμένους», ένα κίνημα που κατέβασε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στο Σύνταγμα και άλλες πλατείες της χώρας. Η «γιούχα» η μούντζα και η διαμπόπευση πολιτικών έγιναν ένας άλλος τρόπος πολιτικής σκέψης, που πλαισιώθηκαν οργανωτικά και ιδεολογικά από δύο πολιτικές δυνάμεις, που έδρασαν μέσα στο πλήθος «σαν το ψάρι στο νερό» όπως έλεγε ο Μάο: Την «Χρυσή Αυγή» και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Με λάβαρο του χυδαίο εθνικισμό, οι εθνικοσοσιαλιστές της «Χρυσής Αυγής» κατάφεραν να μπολιάσουν σε πολιτική πρόταση τον εθνικιστικό αντικοινοβουλευτισμό των «Αγανακτισμένων» περιφερόμενοι με Ελληνικές σημαίες μέσα στο πλήθος, τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο, μουντζώνοντας την Βουλή, φτύνοντας τους βουλευτές, επιχειρώντας ακόμα και να εισβάλουν στο κτίριο της Βουλής… Εκεί αναδείχθηκε μια ατζέντα δεξιού ολοκληρωτισμού που προέβλεπε γενική εκκαθάριση, από τους «προδότες πολιτικούς» μέχρι τους μετανάστες. Η «Χρυσή Αυγή» γεννήθηκε στον Άγιο Παντελεήμονα αλλά μεγάλωσε στην πλατεία Συντάγματος, χάρις στην ρητορική της ενάντια στο πολιτικό σύστημα. Ο δεξιός αντιφιλελευθερισμός της Χ.Α έγινε αποδεκτός από ένα κομμάτι του κόσμου που αναζητούσε την εθνική αναγέννηση μέσα στην ρώρη του αυταρχισμού.

Η δεύτερη δύναμη που αξιοποίησε την οργή των «Αγανακτισμένων» ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα. Οι πιο δραστήριες ακροαριστερές συνιστώσες της οργάνωσης επιχείρησαν συστηματικά και δραστήρια να πείσουν για το δικό τους σχέδιο υπονόμευσης της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας που το ονόμασαν «Άμεση Δημοκρατία». Ο ίδιος ο Τσίπρας (αν δείτε τα βίντεο της εποχής) εμφανιζόμενος με πολύ φιλικό προφίλ και έξυπνη στρατηγική πέρασε τον αριστερό αντιφιλελευθερισμό ταχύτερα και ευρύτερα στην ανοργάνωτη μάζα των «Αγανακτισμένων»…

Οι περισσότεροι ψήφοι του ΣΥΡΙΖΑ στις 6 Μαΐου και της «Χρυσής Αυγής» προέρχονται από εκεί και μάλλον εκεί θα ξαναπέσουν στις 17 Ιουνίου… Τώρα το τι έχει να πάθει ο Τσίπρας αν δεν κάνει αυτά που έταξε σ’ όλους αυτούς είναι μια άλλη ιστορία. Όποιος παίζει με τα σπίρτα ίσως και να καεί!...