του Νίκου Ερρ. Ιωάννου*
Η Υφήλιος αναμένει εναγωνίως ν’ ακούσει τις ιαχές των ιμάμηδων και τους κομπασμούς του νεοσουλτάνου την Παρασκευή, 24 Ιουλίου του 2020.
Έχουν παρέλθει δεκαπέντε αιώνες από την ανέγερση, εξήμισυ από την Άλωση, αλλά το Όνομα αυτής είναι και θα παραμείνει ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.
Οποία καταισχύνη να αντιπαραβάλλονται οι κραυγές του μίσους με τις εξαίσιες μελωδίες των βυζαντινών ύμνων που μετουσιώνονται σε θεϊκή αρμονία υπό τον Τρούλλο του Ναού, όπου η δύναμη της πίστεως προηγήθη της επιστήμης (υπάρχει ωραιότατη προσομοίωση στο διαδίκτυο).
Η Αγία Σοφία κοσμεί τον Οικουμενικό Πολιτισμό και αποτελεί τραγικήν ειρωνεία να πιστεύουν κάποιοι μικρόψυχοι ότι μπορούν να αλλοιώσουν την Ιστορική Δυναμική της, βιάζοντας με ψευδεπίγραφες προσευχές την Ιερότητά της.
Εκτός και αν, στα προσεχή σχέδιά τους εντάσσεται απόπειρα «μετονομασίας» της, όπως έπραξαν με τα τοπωνύμια των υπό κατοχήν Κυπριακών πόλεων και χωριών, των οποίων τα ονόματα κουβαλούν Ελληνικές μνήμες αιώνων.
Και όσοι έχουν άγρυπνη συνείδηση γνωρίζουν ότι αυτά συνιστούν έγκλημα κατά της Ανθρωπότητος. Θα αφυπνισθούν άραγε κάποτε οι αμύντορες του Δικαίου, ως Τιμωροί;
*Καρδιολόγος
