του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
O B’ Παγκόσμιος Πόλεμος εξακολουθεί να κρύβει αναπάντητα μυστικά που ταλανίζουν για χρόνια τούς ιστορικούς μελετητές. Κάποια από τα ερωτήματα αυτά είναι σοβαρά και ψάχνουν για διευκρινίσεις που θα ρίξουν φως σε πραγματικά μυστήρια.
Ενα σοβαρότατο ερωτηματικό συνδέεται με τα συνεπακόλουθα της συμφωνίας Μολότοφ – Ρίμπεντροπ. Της συμμαχίας δηλαδή ανάμεσα σε Ρωσία και Γερμανία. Ως αποτέλεσμα καχυποψίας και των δύο για τη Βρετανία. Πώς κατέρρευσε αυτή; Ο Χίτλερ, πολύ νωρίτερα, είχε απορρίψει εισήγηση του Ναυτικού του για ταχύτατη ναυπήγηση υποβρυχίων, κάτι απαραίτητο για ενδεχόμενη σύγκρουση με τη Βρετανία και τους συμμάχους της. Σαν να μην περίμενε πόλεμο μαζί της! Ο Χίτλερ, λίγο μετά, αποφεύγει να εισβάλει στην Ουκρανία, που όλοι περίμεναν, θέτοντας την προοπτική μιας τελικής σύγκρουσής του με την κομμουνιστική ΕΣΣΔ σε αμφιβολία.
Ο Στάλιν, παρ’ όλ’ αυτά, επιδιώκει συμφωνία με τους Αγγλογάλλους για το τι θα γίνει με τη Γερμανία. Που όμως με ευθύνη δική τους, με ασάφειες κι απροσδιόριστους όρους, καθυστερεί. Περίπου τότε, ο Χίτλερ βαφτίζεται «παρανοϊκός δικτάτορας», η μέχρι τη στιγμή εκείνη δεμένη και με σύμφωνο μη επίθεσης, φιλική με αυτόν Πολωνία ψυχραίνεται με τη Γερμανία κηρύσσοντας επιστράτευση(!), και του κόβονται όλες οι οικονομικές ενισχύσεις από τη Δύση.
Στη φάση αυτή επάνω υπογράφει τη συμφωνία Γερμανίας – ΕΣΣΔ! Για την οποία, αφού επιτίθεται στην Πολωνία και μιλάει για ειρήνη με τη Δύση, ο Τσάμπερλεν δηλώνει πως δεν τον εμπιστεύεται επειδή – αν και εχθρός του μπολσεβικισμού – έκανε συμφωνία μαζί τους! Οι Αγγλοι όμως δεν έχουν κάνει πρακτικά τίποτε για να γονατίσουν τη Γερμανία, κόβοντας τη δυνατότητά της να προμηθεύεται πετρέλαιο από τη Ρουμανία και μετάλλευμα από τη Σουηδία. Χωρίς αυτά, τα εργοστάσια της περιοχής του Ρουρ θα έμεναν από καύσιμα κι από πρώτες ύλες. Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες είχαν έτοιμα τα σχέδια για την πραγματοποίηση των σαμποτάζ. Απορρίφθηκαν όμως από την κυβέρνηση και τον τότε υπουργό Εξωτερικών λόρδο Χάλιφαξ (βλ. W. Mackenzie «The Secret History of OSE: Special Operations Executive, 1940-1945», St. Ermin’s Press, 2002).
Μετά την επίθεση στη Γαλλία, ο Χίτλερ αποφεύγει τη ρήξη με τη Βρετανία. Συγκρατεί τα τανκς του Γκουντέριαν και τα γερμανικά υποβρύχια μέχρι να προλάβουν οι Αγγλοι να εγκαταλείψουν τη Δουνκέρκη (βλ. Αlbert Speer «Inside the Third Reich», A&W, 2008) και μετά επιμένει για ειρήνη και δεν ετοιμάζει επίθεση στη Βρετανία. Μέχρις ότου ο Ρούντολφ Ες φύγει και φθάσει μυστικά (με προτάσεις;) στην Αγγλία δεν κρύβει τις φιλοβρετανικές του προθέσεις (βλ. στο βιβλίο του τότε γερμανού υπουργού Εξωτερικών Joachim von Ribbentrop «The Ribbentrop Memoirs», Weidenfeld & Nickolson, 1954, σελ. 345).
Εντελώς όμως ξαφνικά, συμπωματικά (;) μετά την πτήση και σύλληψη του Ρούντολφ Ες στη Σκωτία, αποφασίζει να εισβάλει στα εδάφη της Σοβιετικής Ενωσης. Παραβιάζοντας το περίφημο Σύμφωνο. Τι μήνυμα μετέφερε ακριβώς ο Ρούντολφ Ες στους Αγγλους; Του δόθηκαν τίποτε εγγυήσεις; Ο Χίτλερ δεν ήθελε ποτέ δύο μέτωπα. Γιατί δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα τα πρακτικά των ανακρίσεών του Ες; Πώς έμεινε τόσα χρόνια (49) στη φυλακή στο Σπαντάου (όλοι οι άλλοι Ναζί είχαν ελευθερωθεί) κι αυτοκτόνησε, κάτω από παράξενες συνθήκες, σε ηλικία 93 ετών; Και μάλιστα λίγο αφού ο νέος σοβιετικός ηγέτης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ είχε αφήσει να φανεί πως δεν θα έβαζε βέτο στην αποφυλάκισή του;
Πολλά ερωτήματα, με άγνωστες όμως απαντήσεις…
*πρώτη δημοσίευση: www.in.gr
