ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΦΟΡΟΦΥΓΑΔΩΝ Ο ΣΥΡΙΖΑ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ο μεγάλος φόβος του κ. Αλ. Τσίπρα είναι η πιθανή απώλεια από τις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ νεόφερτων οπαδών από το βαθύ ΠΑΣΟΚ και τις εν γένει συνδικαλιστικές ηγεσίες του συντεχνιακού δημόσιου τομέα. Γι αυτό, προτεραιότητά του δεν είναι πλέον να απομακρύνει από το κόμμα του αμύντορες των κουκουλοφόρων και λοιπά αριστερίστικα στοιχεία, αλλά να συλλέξει νέους οπαδούς από κοινωνικές ομάδες που έχουν να χάσουν από τις οποιεσδήποτε υγιείς μεταρρυθμίσεις στην ελληνική οικονομία. Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Χρυσή Αυγή και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες συμπλέουν ως προς την διατήρηση της ακινησίας στην οικονομία και την κοινωνία, αδυνατώντας να καταλάβουν ότι η ακινησία προκαλεί γάγγραινα.

Έτσι, στο επίπεδο της τακτικής του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο νόμος που κατέθεσε για τους δανειολήπτες με υποσχέσεις για οριστική διαγραφή χρεών όσων έχουν χαμηλά εισοδήματα και χωρίς να διευκρινίζεται εάν αυτό αφορά και όσους φοροδιαφεύγουν, καθώς το μήνυμα πίσω από τις λέξεις είναι ότι «εμείς θα σβήσουμε τα δάνεια». Και ενώ είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα μέχρι πρότινος εκατοντάδες χιλιάδες επαγγελματίες δήλωναν εισόδημα ακριβώς το παλαιό αφορολόγητο, δηλαδή έως 12.000 ευρώ –ακριβώς για να μην πληρώνουν φόρο–, ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να «κλείνει το μάτι» στην ίδια κατηγορία πολιτών, εξαγγέλλοντας οριστική διαγραφή δανείων για όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα κάτω από 15.000 ευρώ και ατομικό κάτω από 7.000 ευρώ –δηλαδή το όριο της φτώχειας– αδιακρίτως.

Την ίδια στιγμή, η Κουμουνδούρου εξακολουθεί να στηρίζει πολιτικά κάθε συνδικαλιστικό αίτημα που φτάνει στα γραφεία του κόμματος, ενώ εμμένει στην σταθερή της θέση που είναι κάθετα αντίθετη σε οποιαδήποτε αποκρατικοποίηση. Σηκώνει μάλιστα τους τόνους για περιπτώσεις όπως η Χαλυβουργία, η ΑΤΕ, η ΣΕΚΑΠ, η Δωδώνη, και τοπικά για συγχωνεύσεις τμημάτων νοσοκομείων, καταγγέλλοντας την δημιουργία του «κράτους διαφθοράς» από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Αξίζει εδώ να αναφερθεί ότι, πριν λίγες ημέρες, γνωστός οικονομολόγος, φιλικά προσκείμενος προς τον κ. Αλ. Τσίπρα, με άρθρο του σε ιστοσελίδα επετίθετο κατά της Τράπεζας Πειραιώς, προετοιμάζοντας προφανώς το έδαφος για επίθεση και του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον της όταν οριστικοποιηθεί η εξαγορά του υγιούς μέρους της ΑΤΕ εκ μέρους της. Εκτός και αν…

Επίσης, όπως επισημαίνει και η Μ.Νταλιάνη στα Νέα, το κόμμα του κ. Αλ. Τσίπρα αρνείται να ξεκαθαρίσει την θέση του για κρίσιμα θέματα της οικονομίας, όπως για παράδειγμα το πώς θα γίνει η εξυγίανση στον δημόσιο τομέα. Άποψη για το ακανθώδες θέμα της περιστολής της σπατάλης στο Δημόσιο φαίνεται να έχει μόνον το Αριστερό Ρεύμα, αλλά και αυτό με στόχο το «χάϊδεμα των αυτιών» και όχι την αποτελεσματικότητα. Όπως δήλωσε πρόσφατα στον ΒήμαFM ο κ. Δημήτρης Στρατούλης, «οι ίδιοι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα αποφασίσουν το πώς θα κάνουν την εξυγίανση ώστε να κοπούν οι σπατάλες στο Δημόσιο»!

Στο πλαίσιο αυτό, φοβούμενος ξαφνικές πολιτικές εξελίξεις, ο ΣΥΡΙΖΑ προετοιμάζει έναν ιδιαιτέρως θερμό Σεπτέμβριο, επικαλούμενος νέα μέτρα που θα ακολουθήσουν, τα οποία θα προκαλέσουν κοινωνική δυσφορία –την οποία οι φαιοκόκκινες δυνάμεις δεν πρόκειται να αφήσουν αναξιοποίητη. Τέλος, το φθινόπωρο, σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει την υπονόμευση της κυβέρνησης, ο ΣΥΡΙΖΑ θα ανοίξει και θέμα Εξεταστικών Επιτροπών, με προτεραιότητα την «πιασάρικη» υπόθεση Siemens και τα απόρρητα κονδύλια του υπουργείου Εξωτερικών. Αναφορικά δε με τα τελευταία, είμαστε περίεργοι να μάθουμε αν οι έρευνες του κόμματος θα περιλαμβάνουν και δημοσιογράφους. Αν ναι, τότε ίσως ο κ. Αλ. Τσίπρας και οι συν αυτώ βρεθούν μπροστά σε εκπλήξεις.

Μαθαίνουμε, επίσης, ότι η Κουμουνδούρου θα ζητήσει Εξεταστική Επιτροπή για το πώς έφθασε η Ελλάδα στο Μνημόνιο –και στην περίπτωση αυτή θα φανεί τί επιδιώκει ο πρώην υπουργός κ. Παναγιώτης Ρουμελιώτης με τις τελευταίες δηλώσεις του στους Νιου Γιορκ Τάϊμς. Δηλώσεις στις οποίες ο εκπρόσωπος της χώρας μας στο ΔΝΤ το 2010 υποστηρίζει πως το Ταμείο γνώριζε ότι θα αποτύγχανε το προτεινόμενο σχέδιο σωτηρίας της Ελλάδας. Τότε λοιπόν γιατί το προχώρησε, είναι ένα ερώτημά μας. Ο δε εκπρόσωπός μας στο ΔΝΤ, γιατί εσιώπησε;