του Τάσου Παπαδόπουλου
Θα πάω στην Άγκυρα «αν η Τουρκία κρατήσει μια καλή συμπεριφορά» ακούσαμε να λέει ο υπουργός Εξωτερικών στην συνομιλία του με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο την Παρασκευή 9/4. Αυτά δήλωσε ο Νίκος Δένδιας εν όψει της επίσκεψης του στην Άγκυρα που έχει προγραμματιστεί για την προσεχή Τετάρτη 14/4.
Βεβαίως ο ομόλογός του υπουργός Μελβούτ Τσαβούσογλου, με τον οποίο θα συναντηθεί την επόμενη εβδομάδα, απέχει τις τελευταίες ημέρες από προκλητικές δηλώσεις. Την βρώμικη δουλειά εν προκειμένω, την έχει αναλάβει ο υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ, που στις 6/4 λίγες ημέρες πριν, δήλωσε μεταξύ άλλων:
«Περιμένουμε από τους Έλληνες γείτονές μας να μην βασίζονται σε άλλους και να συμπεριφέρονται σύμφωνα με το μπόι τους και τα κιλά τους. Η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας είναι γνωστή. Τη μεγαλύτερη ζημιά την κάνει στον ίδιο το λαό της, δαπανώντας τα χρήματά για εξοπλισμούς».
Λίγες ημέρες πριν, στις 3/4 ο Ακάρ είχε δηλώσει: «τα νησιά δεν έχουν και δεν μπορούν να έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Αυτό πρέπει να το ξέρουν οι Έλληνες και να αποδεχθούν αυτές τις αρχές. Πρέπει να καταλάβουν πως δεν μπορούν να φτάσουν με κάποιες μεθοδεύσεις, με κάποιες εξαπατήσεις και με κάποιες ψευδαισθήσεις. Ίσως βρουν κάποιους υποστηρικτές, αλλά αυτοί οι ισχυρισμοί που επικαλούνται είναι παράνομοι».
Την ώρα της επανεκκίνησης των διερευνητικών και ενόψει της συνάντησης των ΥΠΕΞ των δύο χωρών, τέτοιου είδους δηλώσεις, αποτελούν άραγε την καλή συμπεριφορά, που αναμένει ο Ν. Δένδιας, προκειμένου να πραγματοποιήσει το ταξίδι του την προσεχή Τετάρτη στην Άγκυρα;
Σε αυτές τις αποκαλυπτικές δηλώσεις των προθέσεων της Άγκυρας, εν μέσω διερευνητικών λίγες ημέρες πριν από την συνάντηση των ΥΠΕΞ, θα ήταν σκόπιμα να προστεθεί και η δημόσια κόντρα δύο πρώην πρωθυπουργών των Σημίτη-Καραμανλή για το τι έγινε με αφορμή το 1999 και το 2004.
Απαντώντας στον Κ. Καραμανλή ο Κ. Σημίτης αναφέρει: «Την περίοδο της Συνόδου Κορυφής του Ελσίνκι, η κυβέρνησή μου αξιοποίησε την ευνοϊκή συγκυρία της επιθυμίας της Τουρκίας για προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αφ’ ενός λύσαμε το πολύπλοκο θέμα της ευρωπαϊκής ένταξης της Κύπρου και αφ’ ετέρου χαράξαμε έναν οδικό χάρτη επίλυσης των ελληνοτουρκικών»
Για το θέμα των χωρικών υδάτων, ο Κ. Σημίτης πρόσθεσε «ότι όλες οι κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και αυτής του Κ. Καραμανλή, συζητούσαν στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών το θέμα του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης, που είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας και συναρτάται με το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ».
Πολύ απλά μαθαίνουμε μετά από αρκετά χρόνια, ότι τα όσα δημοσίως δήλωναν οι πολιτικοί μας, περί διερευνητικών μόνο θέματα ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, δεν ανταποκρίνονταν στην αλήθεια, μια και στις συζητήσεις συμπεριλαμβάνονταν και το θέμα αποκλειστικής ελληνικής κυριαρχίας, αυτό της αιγιαλίτιδας ζώνης.
Πράγμα που σημαίνει ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων υπήρχε και το εύρους των χωρικών υδάτων, που η Ελλάδα διατηρεί στα έξι μίλια στο Αιγαίο, μολονότι κατά το Διεθνές Δίκαιο έχει αποκλειστικό δικαίωμα, χωρίς να ζητήσει την άδεια κανενός, να τα επεκτείνει στα 12 μίλια.
Η απειλή πολέμου, από την πλευρά της Τουρκίας, το casus belli, κατά παράβαση των αρχών του ΟΗΕ, που απαγορεύει ρητά τέτοιου είδους συμπεριφορές, φαίνεται ότι βρέθηκε στο τραπέζι των μυστικών διαπραγματεύσεων, την ώρα που στο κοινό, όλες οι κυβερνήσεις έλεγαν ότι αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας και θα το ασκήσει όταν εκείνη το κρίνει σκόπιμο.
Αν προσθέσει κανείς και την λογική ορισμένων στην Ελλάδα, ότι δεν πρέπει να είμαστε μοναχοφαγάδες και ότι κάτι πρέπει να δώσουμε για να εξασφαλίσουμε την πολυπόθητη ειρήνη, τότε μπορεί κανείς αβίαστα να συμπεράνει, ότι οι περίφημες ελληνοτουρκικές συζητήσεις έχουν ένα ευρύτερο φάσμα και δεν είναι μονοθεματικές.
Δυστυχώς οι περισσότεροι πολιτικοί μας που θέλουν την καρέκλα, όχι όμως και τις σκοτούρες που συνεπάγεται αυτή, δεν αντιλαμβάνονται, ότι τρώγοντας έρχεται η όρεξη, που σημαίνει ότι αν κάποιοι δώσουν, δεν θα εξημερώσουν το άγριο θηρίο, μια και είναι αχόρταγο και καθημερινά θα ζητάει περισσότερα…
