του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου
Μετά από τρία χρόνια, το Ε.Κ. υποχρεώνεται από το Γαλλόφωνο Πρωτοδικείο των Βρυξελλών να αναγνωρίσει επισήμως και αμετακλήτως ότι άδικα ο εκπρόσωπος του Γραφείου του στην Ελλάδα και δύο συνεργάτες του κατηγορήθηκαν για διοικητικές ατασθαλίες. Απέτυχε η προσπάθεια απόκρυψης της αθωοτικής απόφασης από τους ξένους ανταποκριτές στη βελγική πρωτεύουσα.
Με μια ανακοίνωση στα αγγλικά την οποίαν μάλλον κανείς δεν είδε και ούτε βέβαια διάβασε, επισήμως, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η γενική του διεύθυνση, αναγνωρίζουν ότι αδίκως πριν τρία χρόνια, ο κ. Λεωνίδας Αντωνακόπουλος, υπεύθυνος του Γραφείου Αθηνών και δύο συνεργάτες του κατηγορήθηκαν για κακοδιαχείριση πόρων, οι οποίοι επιπλέον ήσαν και ανύπαρκτοι!
Το θέμα είχε τότε ξεκινήσει από κακόβουλες καταγγελίες ανώτερου στελέχους του Ε.Κ., το οποίο περιμένουμε να δούμε αν σήμερα θα κληθεί να καταβάλλει το κόστος της κακοήθειας και του εξευτελισμού ενός δημοκρατικού οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διότι ναι μεν ο κ. Λεωνίδας Αντωνακόπουλος και οι συνεργάτες του απαλλάσσονται των κατηγοριών, πλην όμως παραμένει το θέμα της κακοήθειας. Όπως επίσης σοβαρό ατόπημα είναι και η προσπάθεια του Γραφείου Τύπου του Ε.Κ. στις Βρυξέλλες να αποκρύψει την απαλλακτική απόφαση.
Εντύπωση προκαλεί επίσης και η πλήρης αδιαφορία των Ελλήνων ευρωβουλευτών για το θέμα, οι πιο λαλίστατοι από τους οποίους δεν θα πρέπει να ζητήσουν κάποιες διευκρινήσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Ε.Κ.; Ιδιαίτερα δε οι πρώην δημοσιογράφοι από τους ευρωβουλευτές αυτούς δεν θα έπρεπε να ζητήσουν να μάθουν τι συνέβη στο Γραφείο της Αθήνας;
Κατά τα άλλα, η «υπόθεση Αντωνακόπουλου» και η κατάληξή της φέρνει στο προσκήνιο σοβαρά θέματα λειτουργίας ορισμένων υπηρεσιών του Ε.Κ., ρόλος των οποίων είναι να εξυπηρετούν και να υπηρετούν τη δημοκρατία στην Ευρώπη, και όχι προσωπικές ιδεοληψίες και φαντασιώσεις.
