του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου
Πάνω από 1.700.000 Έλληνες έχουν κατασχεμένους τραπεζικούς λογαριασμούς, για χρέη προς την Εφορία. Από τις κατασχέσεις αυτές, οι 300.000 περίπου έγιναν τον Νοέμβριο 2019 τρεις εβδομάδες μετά τη λήξη της δυνατότητας οι φορολογούμενοι να ρυθμίσουν τις οφειλές τους σε 120 δόσεις.
Από αυτούς τους τελευταίους, οι πληροφορίες μας λένε ότι 100.000 και ίσως παραπάνω δεν μπόρεσαν να γίνουν δεκτοί στην ρύθμιση για λόγους μη τήρησης των όρων της.
Ωστόσο, από εμπειρική ερευνά μας προκύπτει ότι αρκετοί από τους φορολογούμενους αυτούς έκαναν λάθη ηλεκτρονικής φύσεως και γι΄ αυτόν το λόγο απορρίφθηκαν. Πολλοί επίσης, ατυχώς, προσπάθησαν εκ των υστέρων να διορθώσουν το λάθος, πλην όμως οι πλατφόρμες δεν ανταποκρίνονται σε τέτοιες διορθώσεις. Αυτές τις τελευταίες δε, τις απέρριπταν και οι νομικές υπηρεσίες των διαφόρων Δ.Ο.Υ. Υπηρεσίες εξάλλου οι οποίες έκτοτε, λόγω κορωνοιού λίαν επιεικώς, είναι μη προσβάσιμες στο ενδιαφερόμενο κοινό.
Αποτέλεσμα της εξέλιξης αυτής, είναι κάπου 100.000 επαγγελματίες σήμερα, να τελούν πρακτικά υπό πτώχευση γιατί αδυνατούν λόγω των κατασχέσεων να έχουν έσοδα νόμιμη από επαγγελματική δραστηριότητα. Η μόνη τους δυνατότητα είναι να απασχολούνται στην παραοικονομία, η οποία όμως και αυτή βρίσκεται σε κρίση.
Ακόμα χειρότερα, οι φορολογούμενοι των οποίων οι λογαριασμοί κατασχέθηκαν, τα σχετικά ποσά της κατάσχεσης δεν έχουν αφαιρεθεί από το χρέος τους προς το Δημόσιο, το οποίον όμως εξακολουθεί να τοκίζεται, με ποσοστό 8% ετησιώς, όταν τα επιτόκια διεθνώς είναι υπό το μηδέν. Με πιο απλά λόγια, δεν υπάρχει μόνον παραβίαση ατομικών δικαιωμάτων, αλλά και κατάχρηση κρατικής εξουσίας.
Για παράδειγμα, ο φορολογούμενος Φ.Λ., αρχές Δεκεμβρίου 2019, είδε τους λογαριασμούς του σε δύο τράπεζες να κατάσχονται για συνολικό χρέος 76.000 ευρώ.
Έκτοτε, το Δημόσιο, από τους λογαριασμούς αυτούς έχει κατασχέσει 26.200 ευρώ αμοιβές του φορολογούμενου, ποσόν το οποίον αντί να αφαιρεθεί από το χρέος του, παραμένει άτοκο την τράπεζα!!
Το δε χρέος του Φ.Λ. λόγω προσαυξήσεων πλησιάζει τα 85.000 ευρώ!
Αν όλα τα παραπάνω εντάσσονται στην ελληνική ερμηνεία του κράτους δικαίου, τότε οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους και ίσως κάποιοι πολίτες θα πρέπει να συνευρεθούν για μαζική προσφυγή στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εκτός και αν κάποιοι συνειδητοποιήσουν ότι με παραλογισμούς σε λίγο καιρό θα λέμε “τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα”.
