του Δημήτρη Γαβαλάκη*
Η ανθρωπότητα προσπαθεί όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια να ελαχιστοποιήσει τις συνέπειές τους στην ανθρώπινη ζωή, στο περιβάλλον αλλά και στις περιουσίες. Στη χώρα μας, όπως οι ειδικοί τονίζουν, έχουμε πάρα πολλά ακόμα να κάνουμε. Άλλωστε η πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή, σε επίπεδο αρχηγών, ανέδειξε για άλλη μια φορά την ανάγκη για άμεσες και ουσιαστικές παρεμβάσεις. Ανέδειξε όμως και μια ανεξήγητη, για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, πραγματικότητα. Τον δισταγμό της πολιτικής μας ηγεσίας να αποδώσει στην ιδιωτική ασφάλιση τον κρίσιμο και αποτελεσματικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει στην αποκατάσταση των ζημιών από φυσικές καταστροφές.
Θα περίμενε κανείς, σε μια σεισμογενή χώρα στην οποία τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν τα φαινόμενα κάθε είδους φυσικών καταστροφών, η Βουλή να νομοθετεί, ομόφωνα, κίνητρα για την ασφάλιση επιχειρήσεων και κατοικιών δίνοντας το αναγκαίο μήνυμα προς τη κοινωνία. Η χώρα μας είναι πραγματικά ουραγός σε ασφάλιστρα για την προστασία της περιουσίας στην Ευρώπη, όπως προκύπτει από τα στοιχείου του Insurance Europe. Μάλλον οι ευρωπαίοι πολίτες δεν κάνουν κάτι λάθος. Είναι αυταπόδεικτο ότι στη δική μας πραγματικότητα σε κάθε φυσική καταστροφή οι συνάνθρωποί μας δεν θα λάβουν άμεση αποζημίωση ώστε να μηδενίσουν ή να ελαχιστοποιήσουν την οικονομική συνέπεια της καταστροφής. Ας φανταστούμε στις πρόσφατες καταστροφές στη χώρα μας, πλημμύρες, σεισμούς και πυρκαγιές, να μη συζητούσαμε αν είναι το 20% των επιχειρήσεων και κατοικιών ασφαλισμένες αλλά το 80%.
Η αποκατάσταση θα είχε ξεκινήσει άμεσα τις επόμενες μέρες. Τα επαγγέλματα που συσχετίζονται με την ανοικοδόμηση θα είχαν ενισχυθεί, δίνοντας τις αναγκαίες οικονομικές ενέσεις στην τοπική κοινωνία και οι επιχειρήσεις μέσα σε λίγες μέρες θα ξεκινούσαν εκ νέου τη λειτουργία τους. Ταυτόχρονα το κράτος θα εισέπραττε άμεσα τα αναλογούντα φορολογικά έσοδα. Τέλος η οικονομική αρωγή θα μπορούσε να κατευθυνθεί σε όσους πραγματικά- λόγω οικονομικών συγκυριών – δεν μπορούσαν να έχουν προνοήσει και φυσικά σε έργα υποδομών.
Στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο της Αθήνας έχουμε εκπονήσει μελέτη σχετικά με το ποσοστό των επιχειρήσεων που είναι ασφαλισμένες αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τις αιτίες της χαμηλής διείσδυσης της ιδιωτικής ασφάλισης. Η αίσθηση ότι η ζημιά δεν θα συμβεί σε μας, η αμφιβολία για το πώς θα λειτουργήσει το ασφαλιστήριο την ώρα της ανάγκης και η αίσθηση ότι δεν αποτελεί κυρίαρχη προτεραιότητα στον οικονομικό προγραμματισμό της επιχείρησης το κόστος ασφάλισης αποτελούν τους βασικούς λόγους υπασφάλισης.
Η αποστροφή του Πρωθυπουργού στην πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή ήταν ένα βήμα, αλλά δεν αρκεί. Χρειάζεται άμεση θέσπιση κινήτρων ώστε ο πολίτης και ο επιχειρηματίας να βοηθηθούν στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν την περιουσία τους. Ταυτόχρονα όλοι οι εμπλεκόμενοι στην ασφαλιστική βιομηχανία οφείλουν να επικοινωνήσουν αποτελεσματικότερα την αξία του θεσμού και φυσικά να απλουστεύσουν τους όρους ασφάλισης αλλά και τις διαδικασίες αποζημίωσης, κάνοντας την ασφάλιση πιο κατανοητή και φιλική για την Κοινωνία.
*γενικός γραμματέας του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών και πρόεδρος της Επιτροπής Ασφαλιστικής Διαμεσολάβησης του ΕΕΑ
