του Γ. Κατσιάνη
Μου προκαλεί ανάμικτα συναισθήματα όταν βλέπω το πάθος που έχουν όσοι συμπολίτες μας είναι κατά του εμβολίου και υπεραμύνονται των θέσεων τους.
Πραγματικά μου φέρνουν στο μυαλό την εικόνα της στρουθοκαμήλου που βάζει στο χώμα το κεφάλι της για να κρυφτεί, άσχετα αν το υπόλοιπο σώμα της είναι εκτεθειμένο σε κοινή θέα.
Αλήθεια, έχουν αναλογιστεί ότι οι επιπτώσεις της πανδημίας θα επηρεάσουν την καθημερινότητα μας για πολλά χρόνια ακόμα;
Είτε αυτό αφορά τις μάσκες, είτε τα περιοριστικά μέτρα σχετικά με τις κοινωνικές εκδηλώσεις και τις συναθροίσεις, είτε την απασχόληση;
Άραγε, έχουν σκεφτεί ότι σε πρώτη φάση, θα υποστούν τις επιπτώσεις της αναστολής εργασίας, σε δεύτερη φάση θα απολυθούν και στην τρίτη, δεν θα έχουν να φάνε, με αποτέλεσμα να βρεθούν αντιμέτωποι άμεσα με την λιμοκτονία, όπως είπε και ο πολέμιος των εμβολίων, διευθυντής μονάδας τεχνητού νεφρού νοσοκομείου;
Πραγματικά, δεν μπορώ να εξηγήσω την ιδεοληπτική μανία αυτών των ανθρώπων να προτιμήσουν τον θάνατο για την άποψη τους ακόμα και όταν νοσήσουν, αρνούμενοι να δεχθούν οποιαδήποτε ιατροφαρμακευτική αγωγή.
Ελπίζω να πρυτανεύσει η κοινή λογική και να συνέλθουν από την παράκρουση των ερινυών της συνωμοσιολογίας που επικρατεί στα social media.
