του Γιάννη Καρτάλη
Ευρύτερες αρνητικές συνέπειες, που αφορούν και τη χώρα μας, φαίνεται να έχει η αποχώρηση των Αμερικανών από το Αφγανιστάν, καθώς πέρα από τις ανακατατάξεις ισχύος στην εξαιρετικά ασταθή αυτή περιοχή, δημιουργείται τώρα και ένα νέο, τεράστιο προσφυγικό κύμα, που θα πλήξει και την Ελλάδα – τη στιγμή που η Αθήνα έχει θέσει, χωρίς αποτέλεσμα μέχρι στιγμής, αίτημα επιστροφής στην Τουρκία περίπου 2.000 μεταναστών που δεν δικαιούνται άσυλο. Μια Τουρκία, που αφού είχε κατηγορήσει την Ελλάδα για το φράγμα στον Έβρο, κατασκευάζει τώρα ένα τεράστιο τσιμεντένιο τείχος στα νοτιοανατολικά της σύνορα για την αντιμετώπιση της νέας απειλής. Και όλα αυτά ενώ επελαύνουν ακάθεκτοι στο Αφγανιστάν οι ακραίοι ισλαμιστές αντάρτες Ταλιμπάν, οι οποίοι έχουν ήδη καταλάβει περισσότερα εδάφη απ’ ό,τι κάθε άλλη περίοδο μετά την ανατροπή τους το 2001.
Έτσι, ουσιαστικής αντιστάσεως μη ούσης, είναι πλέον θέμα χρόνου να καταλάβουν ολόκληρη τη χώρα και δεν χρειάζεται να έχει κανείς εξειδικευμένες γνώσεις για να αντιληφθεί τι θα επακολουθήσει, γνωρίζοντας τα όσα συνέβησαν στο παρελθόν. Ενώ, όπως επεσήμαναν την περασμένη εβδομάδα οι «Financial Times», η Ρωσία εισχωρεί στο κενό ασφαλείας που έχει δημιουργήσει η απόσυρση των ΗΠΑ, επαναφέροντας την επιρροή που ασκούσε στην Κεντρική Ασία παλαιότερα η Σοβιετική Ένωση. Ήδη έχει αποστείλει τεθωρακισμένα στα σύνορα Τατζικιστάν – Αφγανιστάν και αναμένεται η συνέχεια, ενώ νέο κενό ασφαλείας δημιουργείται τώρα με την απόφαση του αμερικανού προέδρου να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα και από το Ιράκ έως το τέλος του χρόνου. Γεγονός που ενθαρρύνει την Τεχεράνη να αυξήσει και πάλι την επιρροή της στην περιοχή αυτή διεκδικώντας τη γεωστρατηγική υπεροχή που είχε απολέσει, και ενώ παραμένει πάντα μετέωρη η επανάληψη των διαπραγματεύσεων για την αναβίωση της περιώνυμης συμφωνίας για τα πυρηνικά.
Δημιουργείται έτσι ένα νέο σκηνικό αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής Ασίας και της Μέσης Ανατολής, που σηματοδοτείται από την αμερικανική αποχώρηση και την ταυτόχρονη ρωσική επιστροφή. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει στη μεταβατική εποχή που ζούμε, όπου έχουν ανατραπεί όλα τα γνωστά δεδομένα του παρελθόντος. Μόνο που μέσα σε αυτό το κλίμα της γενικότερης αβεβαιότητας ένα πράγμα παραμένει βέβαιο: Η νέα αύξηση του προσφυγικού κύματος, μετά την επέλαση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, όταν κανένα από τα άλλα προσφυγικά μέτωπα δεν έχει κλείσει. Και δεν θέλει και πολλή σκέψη για να γίνει κατανοητό ότι στη σημερινή κατάσταση που βρίσκονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, το ζήτημα αυτό είναι βέβαιο ότι θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα, καθώς μάλιστα η Άγκυρα αρνείται να εφαρμόσει τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει απέναντι στην ΕΕ.
