του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου
Φινλανδία, Λετονία, Εσθονία, Λιθουανία, Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία, Πολωνία, Αφγανιστάν, Ουκρανία, Γεωργία, και δεν συμμαζεύεται, είναι οι χώρες οι οποίες από το 1939 έως σήμερα έχουν γνωρίσει ρωσικά τεθωρακισμένα και βίαιες εισβολές. Όλες βέβαια για «καλό σκοπό». Ήτοι για την άνετη τροφοδοσία με «ρευστό» μιας ισχυρής ρωσικής νομενκλατούρας, η οποία δεν γνωρίζει ούτε ιερό ούτε όσιο.
Και έρχεται ο Πούτιν και μας λέει ότι η χώρα του αισθάνεται περικυκλωμένη, από λαούς που έφαγαν στη μάπα τη Ρωσία με το καντάρι. Και όχι μόνον αυτό αλλά λεηλατήθηκαν επίσης με τον χειρότερο τρόπο οι πιο πλουτοπαραγωγικές πηγές τους. Πόσοι γνωρίζουν άραγε ότι αν η Τσεχοσλοβακία, 9η βιομηχανική δύναμη στον κόσμο το 1945, δεν είχε γίνει σοβιετικός δορυφόρος με πραξικόπημα το 1948, σήμερα θα ήταν μέσα στις τρεις πρώτες βιομηχανικές δυνάμεις της Ευρώπης; Αντί γι’ αυτό η πρώην σοβιετική αποικία, όχι μόνον κατέληξε επαίτης, αλλά έφαγε και μια εισβολή το 1968, γιατί θέλησε να δώσει ανθρώπινο πρόσωπο στον κομμουνισμό.
Ας αφήσει κατά μέρος λοιπόν ο νέος τσάρος του Κρεμλίνου τα καλαμπούρια και τις αμπελοφιλοσοφίες και ας βγάλει από τη φτώχεια και τον αλκοολισμό κάποια εκατομμύρια Ρώσους, που όσο περνάνε τα χρόνια, πεθαίνουν όλο και πιο νέοι.
Αυτή θα ήταν μια πραγματική προσφορά στην πατρίδα του και όχι οι εισβολές σε άλλες χώρες, με δαπάνη των απόκληρων Ρώσων.
Όσο για τα εγχώρια μπουμπούκια της «προόδου»,μήπως θυμούνται πόσα επιβατικά αεροσκάφη με αθώους έχουν καταρρίψει οι Ρώσοι εν καιρώ ειρήνης; Λέμε μήπως….για να ξέρουμε τι μας γίνεται,την ώρα που ο Σουλτάνος γείτονας μας παίρνει ιδέες από τον πρώην αξιωματικό της KGB!
