του Γιάννη Αναστασόπουλου*
Τα τελευταία δύο χρόνια γίνεται ολοένα και πιο ηχηρή η απαίτηση οι επιχειρήσεις να θέτουν στόχους που ξεπερνούν τον παραδοσιακό της μεγιστοποίησης των εσόδων. Να έχουν έναν σκοπό (purpose).
Σκοπός δεν είναι απλώς η αποστολή και οι αξίες της εταιρείας. Το να δρας με γνώμονα τον σκοπό της επιχείρησης σημαίνει να έχεις έναν συγκεκριμένο στόχο ο οποίος μπορεί να ωφελήσει το κοινωνικό σύνολο. Εκτείνεται πέρα από τις οικονομικές επιδόσεις κι εξυπηρετεί το ευρύτερο καλό.
Ο σωστός σκοπός προσδίδει ταυτότητα και ακεραιότητα σε έναν οργανισμό, παρέχει εργασία με νόημα στα μέλη του και προσθέτει αξία στους κοινωνικούς εταίρους (stakeholders) - εν ολίγοις αποτελεί, την αξιακή πυξίδα του οργανισμού. Ταυτοχρόνως, η επιχείρηση πρέπει να παράγει καλά οικονομικά αποτελέσματα με μακροχρόνιο ορίζοντα αναφοράς.
Το φαινόμενο της μεγάλης παραίτησης (the great resignation ή lie flat στην Κίνα) εργαζομένων που μαζικά εγκαταλείπουν τη δουλειά τους ακόμη και χωρίς να έχουν βρει τον επόμενο σταθμό στην καριέρα τους, έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις και προβληματισμό παγκοσμίως για το πως οι ηγέτες και οι επιχειρήσεις θα καταφέρουν να δημιουργήσουν ένα υγιές περιβάλλον που να διακρατήσει αλλά και να προσελκύσει νέα ταλέντα.
Ο Τζακ Λόντον είχε πει ότι ο σκοπός του ανθρώπου είναι να ζει, όχι να υπάρχει. Παραφράζοντας λοιπόν τον γνωστό Αμερικανό συγγραφέα θα έλεγα πως ο σκοπός των επιχειρήσεων είναι να ζουν μέσα από το brand purpose τους.
Μετά από δύο χρόνια εγκλεισμού λόγω πανδημίας, όπου η βιωσιμότητα απέκτησε κεντρικό ρόλο, αναδείχθηκε η ανάγκη για την σύγχρονη επιχείρηση να εξελιχθεί γύρω από σκοπό (purpose) και «να αφουγκραστεί» εργαζόμενους, καταναλωτές, συνεργάτες - την κοινωνία στο σύνολό της. Η πανδημία άλλαξε σε μεγάλο βαθμό τη θεώρηση των πραγμάτων, τι έχει πραγματική αξία, τι είναι αυθεντικό. Παρατηρήθηκε μια ραγδαία αύξηση της απαίτησης για κοινωνική ευθύνη από τις ομάδες που καθένας μας συνεργάζεται. Οι καταναλωτές πλέον επιλέγουν brands βασισμένα σε κριτήρια που φέρνουν στο προσκήνιο την έννοια του σκοπού.
Οι σύγχρονοι ηγέτες πρέπει να δημιουργήσουν ένα νέο αφήγημα που να αγγίζει, να εμπνέει και να υπηρετεί το γενικότερο καλό της κοινωνίας και του περιβάλλοντος. Η δύναμη του σκοπού είναι τεράστια τόσο για τους οργανισμούς, όσο και τους ανθρώπους. Είναι το ισχυρό κίνητρο που εμπλέκει μυαλό και καρδιά σε έναν ανώτερο στόχο, με βάση την αλληλεξάρτηση και το κοινό πεπρωμένο.
*Σύμβουλος Διοίκησης ΕΑΣΕ
