Γνώμη - EBR

Edition: International | Greek

FOLLOW EBR MAGAZINE ON:

Αρχική » Γνώμη

Το υπουργείο Ναυτιλίας, όπως ακριβώς και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, λειτουργούν κατά κανόνα ως απλοί θεατές απέναντι στους παρανομούντες και περιμένουν να τούς δοθεί εντολή άνωθεν για να κάνουν το καθήκον τους. Τα σκάφη με τα λαθραία τσιγάρα που ένοχη σιωπή καλύπτει την απραξία των αρχών γι’ αυτά είναι η πιο πρόσφατη απόδειξη της δυνάμεως των μαφιών και συμμοριών που λυμαίνονται σε κάθε τομέα την χώρα (λαθρεμπόριο πετρελαιοειδών, τσιγάρων, ναρκωτικών, όπλων, λαθρομεταναστών, φοροδιαφυγή, εμπόριο φοιτητικών διατριβών, ανεμπόδιστες καταλήψεις πανεπιστημιακών χώρων και γενικότερη ανοχή στην παραβατικότητα υπέρ της οποίας είχε δώσει τα ρέστα της η Αριστερά ως αντιπολίτευση).

Πολιτική γύμνια και διοικητική ανεπάρκεια

Από: EBR | Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Κύριος ένοχος ο πρωθυπουργός, για τα ανύπαρκτα ειδικά προσόντα του Κουρουμπλή

Οι κάτοικοι μιας περιοχής θέλησαν να συμμετάσχουν σ’ ένα δημοψήφισμα. Δεν έκλεισαν τα σύνορα, δεν απέλασαν τους μη Καταλανούς, δεν συνέλαβαν όσους συντοπίτες τους είχαν διαφορετική γνώμη, δεν στασίασαν, δεν κατέλαβαν δημόσια κτίρια και υπηρεσίες, δεν πήραν τα όπλα ούτε κήρυξαν πόλεμο στην κεντρική κυβέρνηση. Ακόμα και το 93% που δήλωσε υπέρ της (θεωρητικής) επιλογής για ανεξαρτησία, δεν σηματοδοτεί κάποια επαναστατική αλλαγή για την επόμενη μέρα. Δεν είναι, καν, βέβαιο αν η επιλογή αυτή είναι πραγματοποιήσιμη. Εν τούτοις, και μόνο η διαφοροποίηση τους από την κεντρική εξουσιαστική γραμμή, σήμαινε την άμεση απάντηση με ακραία βία.

Ένα ζοφερό και αβέβαιο μέλλον

Από: EBR | Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Σκέψεις από τα τεκταινόμενα στην Ισπανία

Κατά τους υπευθύνους του οικονομικού επιτελείου, την ώρα που η χώρα θα εξέρχεται από την κρίση και θα δοκιμάζει την τύχη της στους δρόμους της ανάπτυξης, μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με αλλεπάλληλες, διαβρωτικές του ενάρετου οικονομικού κύκλου, εκλογικές αναμετρήσεις. Αν όντως έχει ευοδωθεί έως τότε η προσπάθεια εξόδου από την κρίση, θα ισοδυναμεί με δυστύχημα ενδεχόμενη διολίσθηση σε νέα κρίση εξ αιτίας πολιτικής περιπλοκής και ακυβερνησίας. Γι’ αυτό, άνθρωποι κοντά στον πρωθυπουργό τονίζουν σε ιδιαίτερες συνομιλίες τους ότι είναι ώρα πλέον να ψάξει εγκαίρως για νέους συμμάχους –πέρα, βέβαια, από τον ανεκδιήγητο Πάνο Καμμένο, ο οποίος είναι ικανός να ζητήσει την ενσωμάτωσή του στον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να διασωθεί πολιτικά. Κάτι τέτοιο θα προκαλούσε θύελλα αντιδράσεων στο κόμμα του πρωθυπουργού, ο οποίος ωστόσο για όλα είναι ικανός.

Φθινοπωρινά «όνειρα» του Αλέξη Τσίπρα

Από: Athanase Papandropoulos | Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Ο Πρωθυπουργός πιστεύει ότι με γαλλική βοήθεια θα γίνει το «αστέρι» της ευρωπαϊκής κεντροαριστεράς

Οι φόβοι που δημιουργήθηκαν στα δημοκρατικά κόμματα για την δραστηριότητα των εθνικολαϊκιστών και ακροδεξιών δεν επιβεβαιώθηκαν από τα τελικά αποτελέσματα εκλογών και σχηματισμού κυβερνήσεων σε πολλά κράτη μέλη. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επηρεάζουν με την πίεση που ασκούν στις κυβερνήσεις σχετικά με αποφάσεις που αφορούν στην ΕΕ, ούτε ότι δεν θα υπάρξει νέο αυξητικό κύμα στο μέλλον.

Αντιμετωπίζοντας τους δημαγωγούς

Από: EBR | Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Ο αναδυόμενος λαϊκισμός στην Ευρώπη απαιτεί προσεκτικούς χειρισμούς και όχι βιαστικές ενέργειες από τις μεγάλες χώρες μέλη της ΕΕ

Η ελευθερία και η ισότητα ευκαιριών αποτελούν δύο πλευρές της ίδιας βασικής αξίας, της πρωταρχικότητας του ατόμου, δηλ. του να θεωρείται το άτομο ως σκοπός καθ’ εαυτό και όχι ως μέσο για την επίτευξη κάποιου άλλου σκοπού, επιλεγόμενου από τρίτους

Μία άλλη εκδοχή του ευρωπαϊκού εθνικολαϊκισμού είναι η αντίθεσή του με την παγκοσμιοποίηση και το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Στην ρητορική της Μαρίν Λε Πεν δίνεται ιδιαίτερο βάρος στην απειλή για τις θέσεις εργασίας που συνιστούν η μετανάστευση και η απελευθέρωση του εμπορίου, το δε ευρώ εμφανίζεται ως η βασική αιτία της ανεργίας στην Γαλλία. Αν προσέξει κανείς τα κατά καιρούς λεγόμενα της Μαρίν Λε Πεν στην χώρα της και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ), θα διαπιστώσει πολλά κοινά σημεία με αντίστοιχες θέσεις του ΚΚΕ και των αριστερών συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Ας μην ξεχνάμε, εξάλλου, το εγκώμιο της Γαλλίας επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου στον Αλέξη Τσίπρα όταν ο τελευταίος, ως αρχηγός της ελληνικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, είχε επισκεφθεί το ΕΚ το 2014.

Όταν ο κομμουνισμός γυρίζει από την πίσω πόρτα

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Οι ανησυχούντες για την ακροδεξιά στην Ευρώπη, ας δουν καλύτερα ποιοι την στηρίζουν και ποιοι την ψηφίζουν

Μία προσπάθεια η οποία θα εστιάζει σε μια σειρά παρεμβάσεων τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ κατά βάση δεν θέλει να πραγματοποιήσει για λόγους δογματικούς. Παρεμβάσεις που μόνο με την Νέα Δημοκρατία μπορούν να γίνουν πράξη, ώστε να γίνει η Ελλάδα ελκυστική σε επενδυτές. Αυτές περιλαμβάνουν, ανάμεσα σε άλλες, την επαναφορά του νόμου για την οριζόντια απλούστευση των αδειοδοτήσεων για τις επιχειρήσεις –τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ περιόρισε, ουσιαστικά, μόνον σε τρία πεδία πριν από έναν χρόνο.

Ο Τσίπρας ως Απόστολος Παύλος...

Από: EBR | Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Τί τον εμπόδισε τόσα χρόνια να προσελκύσει τις επενδύσεις για τις οποίες τώρα κόπτεται;

Ως «μυθική τάξη» ονομάζω εκείνο το μέρος της ελληνικής κοινωνίας που προόδευσε εικονικά, που απέκτησε εισοδήματα μέσω του κρατικοδίαιτου οικονομικού μοντέλου, μέσω του κόμματος και της πρόσβασης στις δημόσιες δομές χρηματοδότησης. Αναφέρομαι σε εκείνους τους νεόπλουτους που χωρίς ιδιαίτερες σπουδές και ταλέντο η τύχη τους βοήθησε για κάποια χρόνια και βρέθηκαν στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή, έστω επειδή άνοιξαν ένα μαγαζί ή έστησαν μια καλή μπίζνα (την οποία φυσικά δεν θεώρησαν ότι μπορεί και να είχε ημερομηνία λήξεως) και μπορούσαν να καταναλώνουν αγαθά και υπηρεσίες όπως και οι παραδοσιακοί έχοντες και κατέχοντες. Αυτός ήταν και ο στόχος τους, αυτός ήταν ο υποσυνείδητος σκοπός τους: να νιώσουν ότι ανήκουν στην ανώτερη τάξη, εκείνη την αστική τάξη που ουσιαστικά δεν υπήρχε ποτέ (σημ. πρόκειται για την μεγάλη έλλειψη της σύγχρονης νεοελληνικής πραγματικότητας).

Ένας μύθος που απωθούμε διαρκώς

Από: EBR | Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Κινούμενος χρόνια μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού χρήματος, θωρακισμένος με την πανοπλία του ισχυρού κόμματος και των υψηλών γνωριμιών, εξιστορεί παντού το τωρινό δράμα του με τους υπέρογκους φόρους, τον ΕΝΦΙΑ και τις ανύπαρκτες δουλειές (έχοντας δίκιο φυσικά)

Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε σε αντίστοιχες υποχωρήσεις του κράτους δικαίου σε πολλές χώρες της Ευρώπης, όπου το Ισλάμ ανατρέπει νομικές και ηθικές αρχές του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ας αρκεσθούμε στην δήλωση του Φιλίπ Φαργκ, επικεφαλής του Κέντρου Μεταναστευτικής Πολιτικής: «Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ρατσιστής ή ξενοφοβικός. Το Ισλάμ μέσα στην Ευρώπη είναι μία πραγματικότητα η οποία είναι ξένη και εχθρική προς τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Η λύση σίγουρα δεν έχει ακροδεξιό χρώμα. Αλλά πρέπει να μάθουμε οι δημοκράτες πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα χωρίς να παραιτηθούμε από τον εαυτό μας».

Το Ισλάμ στην Ευρώπη

Από: EBR | Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Οι μουσουλμάνοι, με τους σημερινούς ρυθμούς γεννήσεων και μετανάστευσης, θα αντιπροσωπεύουν το 2030 ποσοστό 10% έως 12% του συνολικού ευρωπαϊκού πληθυσμού, ήτοι θα πλησιάζουν τα 70 εκατομμύρια

Η πραγματικότητα μια, όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες, τώρα πια όλοι είμαστε εκτεθειμένοι μέσα στον κυβερνοχώρο όπου οι μηχανές κάνουν κουμάντο και οι άνθρωποι λειτουργούν επικουρικά.

Όταν οι ηλεκτρονικοί εγκέφαλοι λογοκρίνουν...

Από: EBR | Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Πάει περίπου ένας χρόνος όταν η Πρωθυπουργός της Νορβηγίας Έρνα Σόλμπεργκ έπεσε θύμα των μηχανών παρακολούθησης του facebook και της διαχειριστικής του ομάδας

Αν ο πρόεδρος του Eurogroup ρωτούσε τότε τι κάνουν οι υπουργοί για όλα αυτά θα μάθαινε ότι σχεδόν σύσσωμη η κυβέρνηση ήταν η κουστωδία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, η μισή τον ακολούθησε στην Κρήτη, το ¼ αποτελεί την μόνιμη συνοδεία του στις περιπλανήσεις του, αρκετοί πηγαινοέρχονται στο Λονδίνο και μία είναι για 15 ημέρες στην Κίνα.

Αχνή σκιαγράφηση: μία εβδομάδα Ελλάδα

Από: EBR | Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Ας υποθέσουμε ότι ο Jeroen Dijsselbloem ερχόταν για πρώτη φορά στην Ελλάδα και ζητούσε να πληροφορηθεί για την κατάσταση της χώρας – σε όλα τα επίπεδα – όπως προκύπτει σε χονδρικές γραμμές από τα ΜΜΕ

Στις ευρωεκλογές του 2014 το AfD κατέλαβε την πέμπτη θέση από τα γερμανικά κόμματα με 7,1%, εκλέγοντας επτά μέλη στο Ευρωκοινοβούλιο. Στην συνέχεια ξεκίνησαν οι τοπικές εκλογές στα γερμανικά κρατίδια και το κόμμα άρχισε να έχει μία σταθερή παρουσία με ποσοστά από 6% έως 10%, που φανέρωναν την δυναμική του. Είχαν επίσης φανεί οι εσωτερικές έριδες και έτσι υπήρξε αλλαγή ηγεσίας του. Τον Ιούλιο 2015 ανέλαβε την προεδρία η Φράουκε Πέτρι, μέλος της εθνικοσυντηρητικής πτέρυγας, με μία σαφή στροφή προς τα δεξιά που έφερε στο προσκήνιο το θέμα των μεταναστών. Έτσι, στις εκλογές των κρατιδίων στις αρχές του 2016 τα ποσοστά του AfD διπλασιάστηκαν και στο συνέδριο του κόμματος περιελήφθησαν στην πλατφόρμα η αντίθεση στο Ισλάμ, η έκκληση για απαγόρευση των ισλαμικών συμβόλων και η φράση «το Ισλάμ δεν αποτελεί μέρος της Γερμανίας».

Γιατί η ακροδεξιά στη Γερμανία;

Από: Athanase Papandropoulos | Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Τεράστιες οι ευθύνες ενός ηλίθιου αντιγερμανισμού και των συνιστωσών του

Κι’ όμως αν όλοι αυτοί επέστρεφαν; Αν η έκκληση δεν γινόταν προς το να φύγουν περισσότεροι αλλά παράκληση επιστροφής των πολυάριθμων ελπιδοφόρων αγγελιοφόρων σ’ενα νέο brain αλά rain στον τόπο τους;

Γιατί οι Έλληνες του εξωτερικού φωνάζουν κι’ άλλους να πάνε εκεί; Δεν είναι τιμητικό.

Από: EBR | Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Δεν είναι η εποχή που δεν επιτρέπει να κάνεις την διαφορά. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο ενα σύστημα πεποιθήσεων το οποίο σε περιορίζει να δεις όλες εκείνες τις καταστάσεις, τις πλευρές, τις οπτικές που πραγματικά θα κάνουν την διαφορά. Και μάλιστα την οικονομική διαφορά στην ζωή σου!