Γνώμη - EBR

Edition: International | Greek

FOLLOW EBR MAGAZINE ON:

Αρχική » Γνώμη

Η καταστολή μόνη και πάλι δεν αρκεί. Χρειάζεται αντίστοιχη νομοθεσία, κοινωνικές υπηρεσίες που συνάδουν με τις δυνατότητες απομάκρυνσης, ιδιαίτερα των νεαρών ατόμων, από τις εστίες άνθησης της εγκληματικότητας. Η ανοχή που επιδεικνύεται πολλές φορές από την κοινωνία με την σκέψη ότι εν πάση περιπτώσει στον κόσμο μας υπάρχουν καλοί και κακοί και η αντίστοιχη κοινωνική τους έκφραση δεν μπορεί παρά να υπάρχει, είναι προφανέστατα λανθασμένη. Ιδιαίτερα στην χώρα μας, με τα σημερινά της προβλήματα και την προσπάθεια που χρειάζεται να κάνει, τουλάχιστον στον τομέα του τουρισμού, είναι ανεπίτρεπτο να υπάρχουν ανασφαλείς περιοχές στην πρωτεύουσα αλλά και αλλού.

Μηδενική ανοχή και εγκληματικότητα

Από: EBR | Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Όσο μεγαλύτερος εθισμός θα υπάρχει στην εγκληματικότητα και την ανοχή απέναντί της, τόσο η δημοκρατία θα υποβαθμίζεται και η ανασφάλεια θα διογκώνεται

Στην εφορία που πήγα, δεν γέλασα. Δεν γίνεται να γελάσεις με την ταλαιπωρία άλλων 40+ ανθρώπων που ήταν μπροστά μου, ούτε με άλλων 30+ που στριμώχνονταν στις σκάλες. Όλοι, ανεξαιρέτως, είχαν αντίστοιχα ζητήματα με αυτοκίνητα αλλά το ουσιαστικό θέμα ήταν κοινό για όλους: Ένας δαιδαλώδης και προβληματικός κρατικός μηχανισμός που δεν μπορεί να διορθώσει τις δυσλειτουργίες του και μεταβιβάζει σε μας την υποχρέωση να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ανασφάλιστοι.

Μια ιστορία για γέλια

Από: EBR | Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Ευτυχώς που υπάρχει η ελληνική καθημερινότητα του παραλογισμού, για να μας προσφέρει γέλιο!

Κατά συνέπεια, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει ποιον ρόλο θα κληθεί να παίξει το κρατίδιο των Εξαρχείων όταν θα πλησιάζει η ώρα της λαϊκής ετυμηγορίας. Αυτό ας το έχουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας. Διότι από κάποια «στραβή» του εθνοχουλιγκανισμού πολλά θα μπορούσαν να προκύψουν.

Η ανοχή στον «εθνοχουλιγκανισμό» και τι σημαίνει

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Τα ανεξάρτητα κρατίδια των Εξαρχείων, του Μενιδίου, των Ζωνιανών και άλλων περιοχών δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε οριακά

Τονίζοντας ιδιαίτερα στην συνέχεια τις μεταρρυθμίσεις που κρίνονται αναγκαίες για να μπει η χώρα στον αστερισμό της ανάπτυξης, ο κ. Κωστής Χατζηδάκης υπογράμμισε την ανάγκη αντιμετώπισης χωρίς καθυστέρηση του τραπεζικού προβλήματος και των κόκκινων δανείων, την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, την αλλαγή στο πτωχευτικό δίκαιο και στις διαδικασίες απονομής της δικαιοσύνης και την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών στο πλαίσιο των καλών ευρωπαϊκών πρακτικών.

Κωστής Χατζηδάκης: Για μια συμμαχία της αλήθειας

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Εντυπωσιακές θέσεις και προτάσεις του αντιπροέδρου της ΝΔ στην Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ)

Όμως, όπως είναι γνωστό τρεις χώρες που μπήκαν σε μνημόνια, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρος βγήκαν με την πρώτη από αυτά, σε μια τριετία και τώρα προχωρούν προς την ανάπτυξη μια και η αγορές τους δανείζουν με 1,5 και 2%. Στην Πορτογαλία μείωσαν το χρέος και έδωσαν αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.

Άραγε τέλος καλό όλα καλά με το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης; Μακάρι να ήταν έτσι. Θα ήταν σαν τα παραμύθια ή τις ταινίες με happy end. Η ανηφόρα που περιμένει τον ελληνικό λαό, παρά τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης, είναι μεγάλη

Τελικά, θέλουμε να μάθουμε την αλήθεια ή την «προτιμητέα αλήθεια»; Θέλουμε να ακούσουμε τι πραγματικά συμβαίνει ή κάτι που θα ταυτίζεται με αυτό που θα θέλαμε να συμβαίνει; Κι αν δεν μας αρέσει ένα νέο, είμαστε σε θέση να διαχειριστούμε την κατάσταση ή μας αρκεί να πυροβολούμε τον αγγελιοφόρο γιατί δεν μας εξυπηρετεί το μήνυμα του;

Θέλουμε την αλήθεια ή την προτιμητέα αλήθεια;

Από: EBR | Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Διάβασα τη σημερνή ειδησεογραφία κι έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Κατόπιν αιτήματος του υπουργού Σπίρτζη, η Εισαγγελία Λέσβου διέταξε προκαταρκτική εξέταση με το ερώτημα του ποινικού αδικήματος για «διασπορά ψευδών ειδήσεων» περί επικείμενου μεγάλου σεισμού

Αυτά όλα που βλέπουμε στην Ελλάδα είναι μεταξύ άλλων και μια απεικόνιση του νεοελληνικού μικροαστικού τοπίου σύγχυσης επιθυμιών και προκαταλήψεων. Είναι μια απεικόνιση της πραγματικότητας που απωθούμε, του ρεαλισμού που δεν υιοθετούμε. Από την στιγμή που η αριστερή και η δεξιά ιδεολογία, όπως δομήθηκαν και επικράτησαν μεταπολιτευτικά στην χώρα, έπαψαν να υφίστανται ως μονολιθικά δόγματα, σχεδόν μετακομίσαμε στην σφαίρα της πρόσμειξης των ιδεολογιών. Και αυτό συνέβη υπόκωφα και στρεβλωτικά θα έλεγα, με βαριές συνέπειες για τις δομές του κράτους και της οικονομίας.

Να φτιάξουμε το πλεόνασμα της Λογικής

Από: EBR | Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Μάλλον δεν υπάρχει πλέον η πολυτέλεια για ιδεολογικά ταξίδια, για πολιτικές μετακινήσεις και θεωρητικές παλινδρομήσεις

Γιατί είναι η φωνή των λαών της Ευρώπης που ακούγεται. Μαζί με αυτούς, πίσω από αυτούς βρίσκονται νέες φωνές, νέες ευρωπαϊκές συνειδήσεις που διαμορφώνονται και προσδοκούν μια νέα πορεία ισότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Μια νέα εποχή μακριά από τα λάθη και τις υπερβολές του παρελθόντος. Μια εποχή βιώσιμης ανάπτυξης και ευημερίας για όλους.

Το ευρωπαϊκό ιδεώδες πρέπει να αρχίσει να εμπνέει ξανά

Από: EBR | Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Το ευρωπαϊκό ιδεώδες, όχι απλώς δεν πρέπει να σβήσει. Αντίθετα: Πρέπει να αρχίσει να εμπνέει ξανά. Να γίνει ισχυρότερο.

Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό, παράπλευρα με την γαλλική πρόταση για άρση του αδιεξόδου (μέσα στο οποίο έπεσε μόνος του ο Έλληνα πρωθυπουργός), στην αναπτυξιακή διάσταση που προτείνουν οι Γάλλοι τίθεται και η αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων από τα διαρθρωτικά Ταμεία, το πακέτο Γιούνκερ και άλλους πόρους, αλλά και με αυξημένη εκταμίευση ποσών για την δόση. Βάσει του Compliance Report της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ιούνιος 2016) προβλέπεται η δυνατότητα για εκταμιεύσεις ύψους έως 13,3 δισεκατομμυρίων ευρώ το πρώτο τρίμηνο του 2017 αφού θα είχε ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση –με τα 5,1 δισεκατομμύρια ευρώ να αφορούν στην αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κράτους προς την αγορά. Σε αυτά τα ποσά ποντάρει η κυβέρνηση ώστε, αφ’ ενός, να στηρίξει την ανάπτυξη και, αφ’ ετέρου, να ανασκευάσει την μέχρι τώρα ρητορική της, δίνοντας έμφαση στο μομέντουμ της οικονομίας.

Μακρόν και Τσίπρας, οι αταίριαστοι

Από: Athanase Papandropoulos | Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Ο νέος πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός κοροϊδεύει εαυτόν και αλλήλους, όποτε θα «παίξει το παιχνίδι» του για όσο χρόνο μπορεί. Μετά όμως;

Έτσι βαθμιαία η θρησκευτική διάσταση του Ισλάμ κερδίζει έδαφος στις μουσουλμανικές κοινωνίες, που όλες έχουν να κάνουν με αυταρχικά πολιτικά καθεστώτα –γεγονός που μάλλον τις απομακρύνει από τον εκσυγχρονισμό. Αυτή η αποτυχία προσαρμογής στην σύγχρονη εποχή οδηγεί χιλιάδες απόκληρους στις μουσουλμανικές κοινωνίες προς θρησκευτικές λύσεις των προβλημάτων τους και άρα στην απόρριψη δυτικών μεθόδων απογείωσης. Η κρίση του μουσουλμανικού κόσμου βαθαίνει έτσι όλο και περισσότερο και οι συνέπειες σίγουρα δεν θα είναι ευχάριστες», λέει.

Γιατί οι τζιχαντιστές μισούν τη ζωή;

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Η ισλαμική πανώλη δεν είναι τίποτε άλλο παρά επίθεση θανάτου σε έναν τρόπο σκέψης και ζωής, αυτόν της ελευθερίας

Η χώρα πάσχει από αυτή ακριβώς την σύγχυση. Από αυτή την γνωστική ασυμφωνία μεταξύ του ειδικού και του αφηρημένου. Του απλού και του σύνθετου. Δεν θέλουμε την ανάλυση, την εμβάθυνση, την ακρίβεια. Θέλουμε το συμπέρασμα, αυτό που ταιριάζει στην ιδεολογία μας, στις επιθυμίες μας. Ακόμα και οπαδοί ή θαυμαστές του Βενιζέλου, αποδέχονται τα λεγόμενα του χωρίς να κατανοούν ακριβώς το περιεχόμενο τους. Και ταυτόχρονα καταγγέλλουν με ευκολία τους υπόλοιπους ως «ψεκασμένους» και ως «καμένους εγκεφάλους» που πείθονται από τον λαϊκισμό των αντιπάλων του Βενιζέλου.

Μετα-γλώσσα και πομποί υπεραπλούστευσης στην νεοελληνική κοινωνία

Από: EBR | Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Κάθε επιστήμη έχει την δική της ετυμολογία, τους δικούς της ορισμούς και έννοιες. Έχει τον δικό της Λόγο, την δική της «μετα-γλώσσα» όπως καλείται

Σε μια προσέγγιση κλασσικού καθαρά ραδιοφώνου, όπως συνηθίζονταν τότε, έπρεπε να σκύβω περισσότερο σ’ αυτά απ’ ό,τι συνήθως, για την κατάτμηση των φράσεων, την εναλλαγή φωνών στην εκφώνηση, την προσθήκη των κατάλληλων μουσικών παρενθέσεων και γενικά να κάνω ό,τι ήταν αναγκαίο για μια ελκυστική μετάδοση. Λόγω αυτής της ανάγκης, διαπίστωσα, σε σύντομο χρόνο, πόσο γνήσια ιδεολόγος ήταν ο συνεργάτης από την Αθήνα, σε ό,τι έγραφε και ανέλυε, και πόσο διαποτισμένος ήταν από ένα βαθύ αίσθημα δικαίου και ανθρωπιάς. Τα κείμενα δεν αναφέρονταν στην Κύπρο και το πρόβλημά της, οπότε οι τοποθετήσεις αυτές θα κρίνονταν φυσιολογικές από υποκειμενική και ελληνική ευαισθησία. Ηταν προβληματισμοί πάνω στις διεθνείς εξελίξεις της εποχής εκείνης. Τις αντίκρυζε με γνώση και ευθύνη, μ’ ένα οικουμενικό πνεύμα, σαν γεγονότα που συνέβαιναν στη γειτονιά μας και αφορούσαν όλους.

Ο Κωνσταντίνος Καλλιγάς όπως τον γνώρισα

Από: EBR | Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Τον Κωνσταντίνο Καλλιγά τον γνώρισα προτού τον συναντήσω. Χρόνια πολλά πριν. Αρχές της δεκαετίας του ’60. Εκανα ήδη τα πρώτα μου βήματα στη ραδιοφωνία της Κύπρου ως κειμενογράφος διαφόρων εκπομπών, παρουσιαστής ειδήσεων και εκφωνητής προγραμμάτων ποικίλου περιεχομένου

Ειδικά για τον πολιτικό κόσμος μας, είναι πλέον κοινή ευρωπαϊκή συνείδηση ότι αρνείται να κόψει το κλαδί των πελατειακών σχέσεων πάνω στο οποίο κάθεται. Δύσκολο, δεν μπορεί κανείς να το αρνηθεί. Αλλά, θεωρητικά τουλάχιστον, αυτή είναι μία «θυσία» που όφειλε να γίνει, χωρίς ενδοιασμούς, για το ευρύτερο καλό. Όχι αβάσιμα έχει υποστηριχτεί ότι ο ξένος παράγων ευνόησε τον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύοντας ότι ως άφθαρτος νεοφερμένος στην πολιτική θα απαρνιόταν το παιγνίδι της συμβιβαστικής εξάρτησης από τα συντεχνιακά, ολιγοπωλιακά και μιντιακά συμφέροντα. Πικρή πλάνη. Οι πρωτάρηδες κοντεύουν να υπερκεράσουν –και κατά πολύ μάλιστα—τους δασκάλους.

Θα κόψω τη μύτη μου για να σε κοροϊδεύω

Από: EBR | Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Η παραλλαγή της αγγλικής θυμοσοφίας του τίτλου (I will cut my nose to spite you) περιγράφει με ακρίβεια τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στους δανειστές: αν δεν μου δώσετε την ελάφρυνση του χρέους δεν θα εφαρμόσω τα μέτρα που μου επιβάλλατε!

Η Ελλάδα καταρρέει. Σύμφωνα με την ετήσια βάση μακροοικονομικών δεδομένων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πρέπει να πάει περίπου 50 χρόνια πίσω ώστε να βρει επίπεδο επενδύσεων μικρότερο από αυτό που προβλέπει για φέτος. Συγκεκριμένα, ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου αναμένεται να διαμορφωθεί το 2017 σε 21,2 δισεκατομμύρια ευρώ σε σταθερές τιμές 2010. Μικρότερο μέγεθος από αυτό καταγράφηκε –πρώτη φορά ανατρέχοντας στο παρελθόν– το 1967! Με άλλα λόγια, φέτος θα έχουμε το χαμηλότερο επίπεδο επενδύσεων των τελευταίων 50 ετών!

Πενήντα χρόνια πίσω!

Από: Athanase Papandropoulos | Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Με τις επενδυσεις στο επιπεδο του 1967 και την καταναλωση σε αυτο της δεκαετιας του 1990,η χωρα οδευει πλησιστια στο... χθες

Το μίσος του καμικάζι αυτοκτονίας δεν είναι μίσος για τον Θεό των ευρωπαίων. Λάθος ανάγνωση, ίσως και βολική. Γιατί μας βολεύει να ερμηνεύουμε την παραφροσύνη τους με αναφορά στον παράδεισο τους (που διαβάζουμε οτι τους περιμένει με τα χρυσά κουτάλια και τις γυναίκες). Η αλήθεια είναι οτι μισούν τις ζωές μας, την κουλτούρα μας. Και εδώ χρειάζεται να σταθούμε για λίγο. Και αυτό γιατί οι τρομοκράτες ζούν ανάμεσα μας. Κρατάνε και αυτοί smartphones, δουλεύουν σε γραφεία, ψωνίζουν στα ίδια μαγαζιά με εμάς.

Ψύχωση με τον θάνατο

Από: EBR | Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Άνθρωπινες βόμβες: ο υπέρτατος τρόμος. Με όπλα, μαχαίρια, εκρηκτικά. Πάνω στο Σώμα (μάλλον, "εντός'' του σώματος). Ποτέ άλλοτε δεν μετείχε ο θάνατος τόσο συχνά στις μητροπόλεις των ευρωπαίων

Αυτό που έχει καταλήξει να ονομάζεται ”νεοφιλελευθερισμός”, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να συγχέεται εννοιολογικά με τον φιλελευθερισμό. Αφενός, ο φιλελευθερισμός, με απαρχή τον 16ο αιώνα, ήταν προσπάθεια υπέρβασης των θρησκευτικών πολέμων που ταλάνισαν την ευρωπαϊκή ήπειρο, ενώ ιδεολογικά αντιτάχθηκε στη μοναρχία προτάσσοντας το αίτημα για δημοκρατία και ελευθερία του ατόμου, δηλαδή εξέφρασε την Αριστερά κατά τη Γαλλική Επανάσταση, και ήταν η ιδεολογία της νεογέννητης αστικής τάξης του 18ου αιώνα. Αφετέρου, αφού ο νεοφιλελευθερισμός είναι μια έννοια που έχει εμφανιστεί απο το 1938, μπορούμε να πούμε ότι δεν είναι ιδιαίτερα «νέος», ενώ με τον τρόπο που αποδίδεται πλέον δεν είναι ούτε και ιδιαίτερα «φιλελεύθερος».

Μύθοι και αλήθειες του Νεοφιλελευθερισμού

Από: EBR | Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Δεν πρέπει να συγχέεται με το laissez-faire του φιλελευθερισμού. Η μαρξιστική ανάλυση προξένησε την σύγχυση, λόγω αποδυνάμωσης της θεωρίας του

Πριν 31 χρόνια, επί υπουργίας Αντώνη Τρίτση, ο τότε γενικός γραμματέας Παιδείας Δ. Κλάδης με εγκύκλιό του που «ερμήνευε» τον τότε νόμο 1268, προς τους εγκάθετους των ΕΔΠ, ζητούσε να δημιουργηθούν στα ΑΕΙ καταστάσεις Α και Β «προκειμένου να αξιοποιηθεί το δυναμικό εμπιστοσύνης του υπουργείου στις δραστηριότητες του υπουργείου Παιδείας». Ανέφερε η εγκύκλιος: Η κατάσταση Α θα περιλαμβάνει το σύνολο των κομματικών μας μελών από το πανεπιστήμιο. Η κατάσταση Β θα περιλαμβάνει επιλεκτικά εκείνους μόνον τους φίλους και τις επιρροές μας από το πανεπιστήμιο οι οποίοι μπορούν να αξιοποιηθούν σε δραστηριότητες όπως αυτές που περιγράφονται στο σημείο 3 παρακάτω.

Τότε που το ΠΑΣΟΚ κομματικοποιούσε την παιδεία

Από: Athanase Papandropoulos | Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Η προσπάθεια των απολιθωμάτων του μαρξισμού να μαφιοποιήσουν την εκπαίδευση, έχει μακρινές ρίζες, στην εποχή του Δ. Κλάδη, πρασινοφρουρού του υπουργείου Παιδείας

Στην τριετία της κυβέρνησης Μητσοτάκη έγιναν οι πρώτες ιδιωτικοποιήσεις, σχεδιάσθηκαν μεγάλα δημόσια έργα με χρήση ιδιωτικών πόρων (μετρό, αεροδρόμιο, Αττική οδός, γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου), χορηγήθηκαν δύο άδειες κινητής τηλεφωνίας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, που άλλαξαν το τοπίο των τηλεπικοινωνιών και τον τρόπο ζωής των Ελλήνων γενικότερα, δημιουργήθηκε το Υπουργείο Περιβάλλοντος, έγιναν σοβαρά βήματα επίλυσης του ασφαλιστικού προβλήματος, μετετράπησαν οι ΔΕΚΟ σε ανώνυμες εταιρείες, καταργήθηκαν οι έλεγχοι τιμών, έγιναν προσπάθειες εξομάλυνσης των δημόσιων οικονομικών με την εμφάνιση αφανών έως τότε υποχρεώσεων του Δημοσίου και ρύθμιση των οφειλών με έκδοση ομολόγων.

Ένας συνεπής φιλελεύθερος

Από: EBR | Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Ο εκλιπών Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε, χωρίς αμφιβολία, ένας μεγάλος πολιτικός

Επίσης, εάν έχεις πάρει κάπως είδηση τον καυγά που γίνεται στις ημέρες μας για το “πρωτογενές πλεόνασμα”, πρέπει να έχεις υπ’ όψιν σου το εξής: οι “δανειστές” μας ζητάνε να έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ (και εμείς τρελαινόμαστε δεδομένου ότι μάς φαίνεται πολύ) γιατί αυτό αντιστοιχεί περίπου στα 6 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο που πρέπει να πληρώνουμε για τόκους εξυπηρέτησης του χρέους. Επειδή, λοιπόν, όντας χρεοκοπημένοι κανείς δεν μάς δανείζει πλέον για να πληρώνουμε τους τόκους μας (γιατί όσο βλάκες και να είναι οι υποψήφιοι δανειστές ξέρουν ότι αν μάς τα δανείσουν δεν θα τα πάρουν ποτέ πίσω), πρέπει μόνοι μας να βρίσκουμε τα 6 δισεκατομμύρια που μάς χρειάζονται.

Ανοικτή επιστολή προς... στόκους

Από: Athanase Papandropoulos | Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Ο κόσμος σίγουρα δεν είναι αγγελικά πλασμένος, ούτε θα είναι ποτέ. Όμως, σε αυτόν τον κόσμο πάνε μπροστά λαοί και άνθρωποι που μπορούν και θέλουν να ξεφύγουν από το σύνδρομο του …στόκου

Στην παρούσα φάση, το δημοσιογραφικό τοπίο ελέγχεται πλέον από τέσσερις επιχειρηματίες οι οποίοι, αφού προφανώς πέτυχαν στις δουλειές τους, θέλουν να ενισχύσουν την επιτυχία τους αυτή και με την μεγαλύτερη δυνατή παρουσία στον ελληνικό επικοινωνιακό χώρο. Στην βάση δε της λογικής που διέπει τις ενέργειες και τις επιχειρηματικές τους επιλογές, θα έλεγα ότι καλά κάνουν. Εξάλλου, δεν είναι οι πρώτοι στον κόσμο και στην Ευρώπη. Έχουν προηγηθεί οι Μέρντοχ, Μάξγουελ, Μπερλουσκόνι, Λαγκαρντέρ, Σπρίνγκερ και άλλοι λιγότερο γνωστοί, που έκτισαν πραγματικές αυτοκρατορίες μέσων μαζικής επικοινωνίας και ενημέρωσης.

Το τέλος της ελληνικής δημοσιογραφίας

Από: Athanase Papandropoulos | Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Με την εκποίηση του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη σχεδόν 100 χρόνια από το ξεκίνημά του, κλείνει οριστικά ένα τεράστιο κεφάλαιο της ελληνικής δημοσιογραφίας