Γνώμη - EBR

Edition: International | Greek

FOLLOW EBR MAGAZINE ON:

Αρχική » Γνώμη

Στήνοντας σκηνικό επείγουσας κατάστασης, με δήθεν σημαντικά θέματα. έχουν πείσει τον εαυτό τους ότι κατέχουν την αλήθεια, ότι «συμμετέχουν» στα δρώμενα, στην Πολιτική, στην Οικονομία. Νομίζουν ότι επειδή φωνάζουν και επιμένουν στις θέσεις τους, τους ακούει το όποιο κοινό τους. Θεωρούν ότι καταγγέλλοντας συνεχώς, τους πάντες και τα πάντα, γίνονται οι χρήσιμοι ανακριτές της κοινωνίας. Ξέρετε, η καθημερινή βουτιά στο χάος της πληροφόρησης, της πολιτικής, του μικροπολιτικού παιχνιδιού, αποχαυνώνει, οδηγεί σε μια άλλη διάσταση αντίληψης της πραγματικότητας όπου ο καθένας νομίζει ότι αυτά για τα οποία φωνάζει και ωρύεται, πρέπει να απασχολούν τους πολλούς. Ξεχνούν ότι οι περισσότεροι σε ακούνε όταν μιλάς χαμηλόφωνα, όχι όταν κραυγάζεις.

Εθνικοί φωνακλάδες και καθιστοί κήρυκες

Από: EBR | Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

«Να συντασσόμαστε με τα εφαρμόσιμα», είπε κάποτε ο Alen Badiou (σύγχρονος Γάλλος φιλόσοφος) σε μια συνέντευξη του

Μία χώρα ημιμαθών επαιτών που νόμισαν ότι έγιναν πλούσιοι ακόπως και με δανεικά, μόνον ένας Τυρταίος μπορεί να την αφυπνίσει

Οι ”άστεγοι του λαϊκισμού” είναι η μεγάλη απειλή

Από: Athanase Papandropoulos | Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

O καθηγητής κ. Γιάννης Βούλγαρης κάνει λόγο για τους «άστεγους του λαϊκισμού», που θεωρεί ότι αποτελούν κοινωνική και πολιτική ωρολογιακή βόμβα, όπως αναφέρει σε άρθρο του στα "Νέα".

Η Ελλάδα, πέρα από το ότι περνάει μία καίρια για την οικονομική και κοινωνική της ιστορία αποστελέχωση, αντιμετωπίζει και σοβαρότατα προβλήματα ειδικευμένου προσωπικού σε τομείς όπως η ανάλυση προγραμμάτων κομπιούτερ και η επιμέρους τεχνική τους επεξεργασία. Επίσης, στον τομέα αυτόν ασήμαντη είναι και η σχετική με την ανάπτυξή του εκπαιδευτική υποδομή, ενώ στο επίπεδο της συνεργασίας επιχειρήσεων και πανεπιστημίου –που αποτελεί τρέχουσα τακτική σε όλες τις δυτικές χώρες– η κατάσταση θυμίζει αυτό που η λαϊκή θυμοσοφία αποκαλεί «ιστορίες για αγρίους». Εμποτισμένο από παρακμιακές και εκχυδαϊσμένες ιδεολογίες, το ελληνικό πανεπιστήμιο, όπως θα έλεγε και ο Γάλλος σοσιαλιστής υπουργός Παιδείας κ. Σεβενεμάν, έχει εξελιχθεί σε βιομηχανία παραγωγής «τούβλων», τα οποία έχουν περισσότερη σχέση με τα πράγματα παρά με τα ανθρώπινα όντα.

Πώς χάνουμε την νέα εποχή

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Το άρθρο που ακολουθεί εγράφη από τον υπογράφοντα στον Οικονομικό Ταχυδρόμο της 13ης Ιουνίου 1985, δηλαδή πριν 32 χρόνια. Ας έλθει κάποιος να μάς πει ότι είναι ξεπερασμένο

Η υπογραφή στην συνέχεια ενός τρίτου μνημονίου, χειρότερου από τα δύο προηγούμενα και τα σόου της εφαρμογής των υπογραφέντων μέσω αξιολογήσεων, δεν προβληματίζει; Ο επιχειρούμενος πολύπλευρος εξευτελισμός θεσμών και οι συνεχείς επιθέσεις κατά πυλώνων της δημοκρατίας δεν ανησυχούν τους επιχειρηματίες, τους τραπεζίτες και κάποιους αφελείς στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή;

Τσιπρισμός: Τυχοδιωκτισμός με ανθρώπινο πρόσωπο

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Φθάσαμε στο σημείο να θεωρούμε «κανονικότητα» το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός και οι ακροδεξιοί σύμμαχοί του δεν έρριξαν την χώρα στα βράχια…

Οι μονιμοποιήσεις συμβασιούχων που εξήγγειλε το περασμένο Σάββατο ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης, η κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων από το 2019 που αφορά σε χιλιάδες 17άρηδες, η μείωση του συντελεστή δυσκολίας για την απονομή ιθαγένειας σε αλλοδαπούς μέσω συνέντευξης (θα αφαιρεθούν οι δύσκολες ερωτήσεις) και οι 150.000 θέσεις εργασίας συνολικής δαπάνης 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, συγκροτούν το πολιτικό σχέδιο πανικού για μείωση των διαρροών της κυβέρνησης, η οποία, όπως έδειξαν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, αιμορραγεί προς τα δεξιά και προς τα αριστερά.

Πώς θα διορίσουν 150.000 Συριζαίους

Από: EBR | Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Θα περνούν από «Reprofiling» κατόπιν εντολής του υπουργείου Εργασίας

Η χώρα πορεύεται, πολλά χρόνια τώρα, μέσα σε ένα θολό σκηνικό αδιαλλαξίας που το συνοδεύουν τα μικροσυμφέροντα και τα ναπολεόντεια σύνδρομα. Η συμμετοχή όλων στον επικοινωνιακό γαλαξία της ηλεκτρονικής δικτύωσης γεννάει κατά φαντασίαν δρώντες που ενώ στην ουσία αποφορτίζονται, αυτοί νομίζουν ότι συμμετέχουν», ότι παρεμβαίνουν στα δρώμενα και πολιτεύονται. Οι δε διάλογοι στο facebook, και όχι μόνο, είναι γεμάτοι από «κραυγές», χαρακτηρισμούς, υπερβολές, δημαγωγία, εύκολα συμπεράσματα, ψέμματα, ανακρίβειες, προχειρολογία και ισχυρογνωμοσύνη. Καθρέφτης της γενικότερης έλλειψης συνεννόησης, το διαδικτυακό καφενείο δεν αναπαράγει απλά τα φθαρμένα νοήματα αλλά γεννάει αντιπαλότητες και μίση.

Η έκσταση της επικοινωνίας*

Από: EBR | Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Πάντα πρέπει να δηλώνεις ότι είσαι «κάτι» σε αυτή την χώρα.

Ο ανταγωνισμός επιβάλλει την πιο αποδοτική χρήση των διαθεσίμων πόρων, αυξάνοντας έτσι την συνολική ευημερία. Παραλλήλως, λειτουργεί ως μία διαρκής διαδικασία ανακάλυψης νέων μεθόδων και νέων προϊόντων και οδηγεί σε μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στις μεταβαλλόμενες συνθήκες, οικονομικές, τεχνολογικές, κοινωνικές. Ο ανταγωνισμός είναι ο εχθρός της αυταρέσκειας και της οικονομικής στασιμότητας.

Η μεγάλη σημασία του ανταγωνισμού

Από: EBR | Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Η έννοια του ανταγωνισμού συχνά προκαλεί επικρίσεις και παρεξηγήσεις. Φαίνεται ότι πολλοί πιστεύουν ότι, εφόσον ο ανταγωνισμός είναι το αντίθετο της συνεργασίας και η συνεργασία είναι κάτι "καλό’’, ο ανταγωνισμός είναι κάτι "κακό’’

Οι τρεις παράγοντες που επηρεάζουν την εθνική φήμη είναι, κατά το Ινστιτούτο, είναι σε ποσοστό 37,9% η αντίληψη για την ομορφιά, τον τρόπο ζωής και την φιλοξενία που επικρατούν σε μία χώρα, σε ποσοστό 37% η άποψη για την διακυβέρνησή της (κοινωνική-πολιτική ασφάλεια, διεθνής ευθύνη) και κατά 25,1% από την οικονομική της κατάσταση, την εκπαίδευσή της και την υψηλή ή χαμηλή ποιότητα των προϊόντων της. Ασφαλώς δε σημαντικό ρόλο παίζει και η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών σε όλα τα επίπεδα. Έτσι, με άριστα το 100, ο Καναδάς έχει βαθμολογία 82,6%, η δέκατη Ιρλανδία 77,6%, η 26η Ελλάδα 62,5% (από 72,3% που είχε το 2007) και η γειτονική μας Τουρκία είναι 46η, με βαθμολογία 48,8%.

Η πτώση της ελληνικής φήμης και τί σημαίνει

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Μία σημαντική άϋλη αξία που διέθετε η χώρα μας βρίσκεται σήμερα σε κάθετη πτώση, γεγονός πολυσήμαντο από οικονομικής πλευράς

Με αυτά τα δεδομένα αναμένεται, επιτέλους, να συνειδητοποιήσουν τις απλές αυτές, πικρές αλήθειες, οι Ευρωπαίοι, η ηγεσία των Ηνωμένων Εθνών και γενικά οι μεγάλες δυνάμεις που υποτίθεται ότι νοιάζονται για την Ειρήνη, τη Δημοκρατία και τη Δικαιοσύνη.

Νεός ρόλος την Κυπριακή Δημοκρατία

Από: EBR | Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Η διαδικασία και οι τελευταίες εξελίξεις στην Ελβετία, κατέλειπαν συμπεράσματα τεράστιας σημασίας

Στο πλαίσιο αυτό, όπως μάς είπαν παράγοντες που συμμετέχουν στις λήψεις αποφάσεων στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες, οι δανειστές της χώρας έχουν συνειδητοποιήσει αυτό που εγχωρίως δεν έχει συνειδητοποιηθεί επαρκώς: ότι ήταν η κυβέρνηση Συριζανέλ υπό τον Αλέξη Τσίπρα που ψήφισε και υλοποιεί τα πιο επώδυνα κεφάλαια του προγράμματος προσαρμογής «χωρίς να ανοίξει μύτη». Και εκτιμούν ότι ο Σύριζα έχει πολλά να προσφέρει στο μέλλον στη υπόθεση της προσαρμογής. Αρκεί να προσαρμοστεί και ο ίδιος.

Τα σενάρια Τσίπρα

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Με στόχο την παραμονή στην εξουσία και μετά το 2019, ο πρωθυπουργός έχει ανοίξει πλέον παρτίδες με τον χρόνο και το ενδεχόμενο κάποιου έκτακτου γεγονότος

Απώτερος σκοπός είναι να μείνουν αποκλειστικά βιολογικά και βιοδιασπάσιμα απορρίμματα, ώστε να προωθηθούν για πυρόλυση. Τέλος, ολοκλήρωσε την ενημέρωσή του αραδιάζοντας μία σειρά από χρήσιμα υλικά που παράγονται από τα τελικά υπολείμματα των απορριμμάτων (φυσικό λίπασμα, καθαρό κάρβουνο οικιακής χρήσης, κ.α.). Από εκείνη την ημέρα πέρασαν πολλά χρόνια, αλλά καμμία κυβέρνηση, δεξιά ή αριστερή, σοσιαλιστική ή σοσιαληστική, φιλελεύθερη ή ανελεύθερη, αριστερή ή ψευδοαριστερίζουσα, απολύτως καμμία δεν έκανε το παραμικρό για την παραγωγική επίλυση του προβλήματος των αστικών απορριμμάτων.

Κάποτε στη Βιέννη...

Από: EBR | Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Πώς λειτουργεί ένα εργοστάσιο πυρόλυσης απορριμμάτων σε μία υπεύθυνη κοινωνία

Η μονιμότητα εξασφαλίζει επιπλέον δύο προνόμια ακαταμάχητης ελκυστικότητας για κάθε εργαζόμενο: πρώτον, δεν απολύεσαι σχεδόν ποτέ. Και για τις ελάχιστες εξαιρέσεις που προβλέπουν οι κανονισμοί έχουν επίσης θεσπισθεί ως ασφαλιστική δικλίδα τα υπηρεσιακά συμβούλια, τα οποία άλλωστε τελούν υπό τον έλεγχο ή την καθοριστική επιρροή των ουδέποτε άλλωστε εργαζομένων συνδικαλιστών. Αλλά και αυτά συνήθως δεν συγκροτούνται, όταν δεν υπάρχουν, σπανίως συνεδριάζουν και οι ποινές που επιβάλλουν είναι συνήθως εξοργιστικά επιεικείς και σχεδόν ποτέ απόλυση.

Ο ιός της δημοσιολαγνείας

Από: EBR | Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Γιατί απορούμε με τον «αγώνα» των συμβασιούχων υπαλλήλων καθαριότητας; Ο ιός της δημοσιολαγνείας τούς οδηγεί

Οι επενδυτές, όσο και διαπλεκόμενοι και αν είναι, κρατάνε κάποιες αποστάσεις. Έτσι, τον πόνεσαν τον πρωθυπουργό οι περί τρομοκρατίας δηλώσεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, γιατί τού χαλάνε τα σχέδια για την Τράπεζα Ανάπτυξης που θέλει να στήσει.

Τί τον πονάει τον Τσίπρα

Από: Athanase Papandropoulos | Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Γιατί, ο άνθρωπος που θεωρεί «παιχνιδάκι» τις βόμβες μολότωφ, «ταράζεται» όταν τον συνδέουν με την τρομοκρατία; Είναι πολύ απλό: κάνει δυσκολότερη την έλευση στην Ελλάδα κάποιων κεφαλαίων που θα χρησιμοποιήσει για τις προσεχείς εκλογές

Αισθάνονται κέντρο του σύμπαντος και τα μέλη-στελέχη τους δεν βλέπουν έξω από τον μικρόκοσμό τους. Εξ’ ου και όταν χρειαστεί να παίξουν διαφορετικό ρόλο, εγκλωβίζονται σε σκληρά έως θανατηφόρα διλήμματα. Στην περίπτωσή μας προέκυψε ένα κομματικοκυβερνητικό δίλημμα με ιδεολογική επίφαση αλλά χαρακτήρα ψυχοπαθολογικό, στο πλαίσιο του οποίου το “όραμα” γυρνά πλέον σε παραλήρημα».

Η σέκτα ψυχοθεραπείας και η εξουσία

Από: Athanase Papandropoulos | Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Σε μία χώρα όπου το δίκαιο του κράτους, όπως το εκφράζουν κάποιοι γελωτοποιοί της πολιτικής, υπερισχύει του κράτους δικαίου, γιατί ο τόπος να μην έχει γεμίσει σκουπίδια;

Οφείλουμε όμως να αναλογιστούμε και τις ευθύνες των υπολοίπων, όπου κι αν ανήκουμε πολιτικά, (αντιπολίτευση, συμπολίτευση, δημοσιογράφοι, Πολίτες).

Ανάκτηση κυριαρχικής ταυτότητος

Από: EBR | Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

Η ευπρόσωπη στάση της Κυπριακής αντιπροσωπείας σε συνδυασμό με την σθεναρή στάση του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στην Ελβετία, έκανε όλους μας να αναθαρρήσουμε, μετά από πολύ καιρό αγωνίας και προβληματισμού

Ας ψάξουμε πίσω, στο κοντινό παρελθόν, να εντοπίσουμε κάποια χρήσιμα περιστατικά που πέρασαν απαρατήρητα και άκριτα. Ας μετρήσουμε πόσες φορές συναντήσαμε απαράδεκτες συμπεριφορές, πόσες φορές δεχτήκαμε χωρίς διαμαρτυρία απειλές και ύβρεις, πόσες φορές κατάπιαμε σωρηδόν ψέματα επειδή «βόλευαν». Ας αναρωτηθούμε μήπως αναδείξαμε σαν κοινωνία τέτοιες συμπεριφορές θεωρώντας «έξυπνους», «ικανούς» και «καπάτσους» τους διάφορους εκφραστές τους. Ας απαντήσουμε ειλικρινά στο ερώτημα αν είμασταν ανάμεσα στους χιλιάδες εβδομαδιαίους αναγνώστες των ΚΛΙΚ και CIAO, που έκαναν μόδα την μαγκιά και τις τηλεοπτικές εταίρες. Γιατί, όταν έχει προηγηθεί μια τέτοια μακρά πορεία, μετά δεν γίνεται να σε ενοχλεί αυτός που σκοπεύει να σε κάνει σοβιετία, ούτε ο άλλος που θεωρεί πως «η καριέρα είναι χολέρα». Αυτά επέλεξες, αυτά επικρότησες, αυτό έδειξες ότι σε εκφράζει, αυτό κατάλαβαν ότι θέλεις και αυτό ακριβώς σού δίνουν σήμερα.

Κάτω τα χέρια από τον Πολάκη

Από: EBR | Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

Όταν για χρόνια μετατρέπεις σε ίνδαλμα κάποιους παλιάτσους, είναι αδικία να στρέφεσαι κατά των ειδώλων που δημιούργησες

Όταν μιλάμε για ανάπτυξη έχουμε κατά νου την εργασία, τις επενδύσεις, την τεχνολογική και καινοτομική ικανότητα, το εκπαιδευτικό σύστημα, τις πρώτες ύλες. Η συνάρτηση της ανάπτυξης έχει όμως και άλλους, ακόμα πιο κρίσιμους, παράγοντες, και μάλιστα σε πολλαπλούς συνδυασμούς, που δίνουν πολύ διαφορετικό αναπτυξιακό αποτέλεσμα σε κάθε χώρα. Να αναφέρω επιλεκτικά: την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και των επενδυτών στην πολιτική, τη σταθερότητα των πολιτικών, τη διάχυση της τρομοκρατίας και της βίας, την ασύλληπτη πολιτική συγκάλυψη μιας εκτεταμένης φοροδιαφυγής, κοινωνικά στοιχεία, όπως το τρίγωνο ‘μισαλλοδοξία-διαφθορά-ανικανότητα’, το αξιακό σύστημα, τη διχαστική εμμονή, την εξάπλωση πρακτικών του υποκόσμου. Η παρουσία όλων αυτών ακυρώνει τις επενδύσεις. Τι κάνουμε εδώ;

Ψάχνοντας τον παράδεισο, πέσαμε στο τέλμα

Από: EBR | Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

Με αερολογίες, δήθεν οράματα και φαντασιώσεις χωρίς αντίκρισμα, η χώρα θα εξαρτάται από κάποιους Σώρρες...

Τα δύο αυτά τα θέματα αν τα δεχθεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης μια και άπτονται της εσωτερικής πτυχής και στα οποία δεν εμπλέκεται η ελληνική πλευρά θα παραδώσουν την Μεγαλόνησο οριστικά στις αγκάλες της Τουρκίας μια και θα μπορεί να αλλοιώσει εν μια νικτί πληθυσμιακά την Κύπρο κατά τα πρότυπα της Ίμβρου, Τενέδου και Αλεξανδρέττας που μπορεί άνετα να κατευθύνει ο Τουρκοκύπριος Πρόεδρος.

Αυτή η παρτίδα του κυπριακού μπορεί να κρύβει εκπλήξεις

Από: EBR | Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Η σαφήνεια ή η ασάφεια των θέσεων που θα παρουσιάσει η κάθε πλευρά και κυρίως η τουρκική που στα προφορικά έχει απορριφθεί θα είναι εκείνη που θα προσδιορίσει το μέλλον των συνομιλιών μια και αν δεν καμφθεί η αδιαλλαξία της Άγκυρας οι συνομιλίες θα πέσουν στο κενό

Έξοδος στις αγορές προϋποθέτει αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της ελληνικής οικονομίας. Εμπιστοσύνη σημαίνει ότι κάποιος βάζει τα λεφτά του κάπου και είναι σίγουρος πως όχι μόνο θα τα πάρει πίσω, αλλά θα κερδίσει επιπλέον. Τέτοιο κλίμα δεν προκύπτει από πουθενά. Μόλις προ λίγων ημερών ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ανακοίνωσε επισήμως αυτό που όλοι γνώριζαν εδώ και καιρό. Η Ελλάδα έχασε οριστικά την ένταξη της στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Εκλογές τώρα η απάντηση στο παραμύθι της εξόδου στις αγορές

Από: EBR | Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Έξοδος στις αγορές προϋποθέτει αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της ελληνικής οικονομίας

Υπό αυτές τις συνθήκες, το πραγματικό πρόβλημα για τον κ. Αλέξη Τσίπρα και την κυβέρνησή του δεν είναι τόσο το χρέος, όσο η μεταρρυθμιστική μάχη που πρέπει να δώσει κατά του κράτους της διαπλοκής και των προσόδων. Όσο η μάχη αυτή αναβάλλεται, τόσο η κρίση θα διαιωνίζεται και θα πρέπει μία γενιά Ελλήνων να χαθεί περιμένοντας την κατάρρευση ενός διαβρωμένου συστήματος –το οποίο, όμως, με τεχνητά μέσα, καθυστερεί τον καταποντισμό του. Και, όπως είναι επόμενο, η καθυστέρηση αυτή έχει πολύ υψηλό κόστος, που καταβάλλεται από τα πιο αδύναμα μέλη της κοινωνίας μας.

Μόνον με απελευθέρωση σώζεται η οικονομία

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Αν η οικονομία δεν απελευθερωθεί πλήρως, εδώ και τώρα, από τα δεσμά του κρατισμού και της συναφούς διαπλοκής, ούτε με χίλια μνημόνια δεν πρόκειται να σωθεί

Σελίδες: Προηγούμενη Επόμενη

Γνώμη

Δύσκολη η αποστολή της ισραηλινής πρέσβεως

Από: EBR

Δυναμική είσοδο στην Ελλάδα έκανε η νέα πρέσβης του Ισραήλ Πνίνατ Γιανάι, αποκαλύπτοντας έτσι σε έναν βαθμό και τον πυρήνα της αποστολής που έχει αναλάβει

Ευρώπη