Γνώμη - EBR

Edition: International | Greek

FOLLOW EBR MAGAZINE ON:

Αρχική » Γνώμη

Η Ευρώπη γέρνει επικίνδυνα στα άκρα. Σε συγκεκριμένα άκρα. Αυτά που έχουν καθοδηγητές με ταλέντο στις κορώνες και στις γκριμάτσες του Μουσολίνι, με ταλέντο στον εμπρηστικό ρατσιστικό λόγο, με ταλέντο όπως αυτό του Τραμπ που σαν καλός ηθοποιός ανέβηκε πλέον επί σκηνής. Κουνάει τα χέρια του υποδεικνύοντας το ’’αναγκαίο’’. Είναι πλέον ο καθοδηγητής που έψαχνε το πόπολο. Εκείνος που φουντώνει τα στήθη των αμερικανών με πατριωτισμό. Δεν κάνει λόγο για ΗΠΑ, αλλά για Αμερική. Εμπνέοντας τον συντηρητικό πολίτη με τις κορώνες του, την ίδια ώρα που θωρακίζει το φρόνημα του ενισχύοντας τον θρησκευτικό πατριωτισμό και τον χαμένο πουριτανισμό όχι και τόσο μακρινών εποχών.

Δαίμονες και Φαντάσματα

Από: EBR | Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Είναι το φάντασμα του μισαλλόδοξου εθνικισμού που πηγάζει από μακρινά ολοκληρωτικά καθεστώτα

Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μπορεί να χαιρετίζουν τις ενδείξεις ότι η ελληνική οικονομία βελτιώνεται, όμως φαίνεται απίθανο να υπάρξει κάποιο σημαντικό σημείο καμπής. Με πολλούς τρόπους, πρόκειται απλά για μια ανάκαμψη στα χαρτιά, σχολιάζει ο συντάκτης των FT: η φτώχεια αυξάνεται και η ανεργία εξακολουθεί να είναι η υψηλότερη στην Ευρώπη.

Ελληνική τραγωδία: Πόσο ν’ αντέξει ένα έθνος;

Από: EBR | Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Την τραγική οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, και ιδιαίτερα στην περιφέρεια, μετά από οκτώ χρόνια κρίσης, καταγράφουν οι Financial Times, μέσα από οδοιπορικό τους στην Ηλεία

Το πελατειακό σύστημα οδηγεί σε ηθική πώρωση και τα δύο κύρια χαρακτηριστικά του είναι: η παγίωση και αναπαραγωγή της αναξιοκρατίας και η απαξίωση των θεσμών. Στις δημοκρατίες σαν την δική μας η ψήφος είναι εμπορεύσιμη με αντίκρισμα προνομιακής μεταχείρισης. Οι στόχοι και σκοπιμότητες που κατευθύνουν τις αποφάσεις των κέντρων εξουσίας είναι οι στενές κομματικές και ατομικές επιδιώξεις –ξένες και συχνά αντίθετες προς το γενικό συμφέρον. Η κατάσταση δεν περιορίζεται στην κεντρική κυβέρνηση, αλλά διαχέεται παντού, όπου ασκείται εξουσία: Τοπική Αυτοδιοίκηση, εκπαίδευση, δικαιοσύνη, συνδικαλισμός.

Η παντοδυναμία του πελατειακού συστήματος

Από: EBR | Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Πρόκειται για την βαθειά ασθένεια της χώρας, που τείνει πλέον –και παρά την χρεοκοπία της– να γίνει ανίατη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται

Όπως και να έχουν τα πράγματα, ο Βλ. Πούτιν θέλει και αυτός μία διαιρεμένη Ευρώπη, γιατί θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτόν θα υπονομεύσει και το ΝΑΤΟ. Ωστόσο, έχει ανάγκη την Ευρώπη γιατί είναι μεγάλος του πελάτης. Χωρίς πωλήσεις φυσικού αερίου και πετρελαίου, η ρωσική οικονομία θα καταρρεύσει πλήρως. Όμως, μετά την απώλεια των χωρών της Βαλτικής και της Κεντρικής Ευρώπης, οι οποίες εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, η Ρωσία δεν θέλει να χάσει την επιρροή της και στην Ουκρανία.

Ξεκινά ο πόλεμος των λαϊκισμών;

Από: Athanase Papandropoulos | Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Με θέατρο την Ευρώπη ένας νέος πόλεμος ξεκινά, αυτός των λαϊκισμών-εθνικισμών, με κορυφαία εργαλεία και όπλα την ψηφιακή τεχνολογία και το Διαδίκτυο

Στην επιφάνεια έρχονται πλέον και οι ταξικές διαφορές. Το συλλογικό ασυνείδητο όμως δεν τις χωράει. Η κοινωνία κάνει πώς δεν τις βλέπει. Άλλωστε την βιτρίνα την κοιτάει τόσο αυτός που έχει χρήμα όσο και αυτός που δεν μπορεί να αγοράσει το αντικείμενο του πόθου του. Η νεοελληνική κοινωνία μοιάζει ολοένα και περισσότερο σαν να αποδέχεται ότι γέμισε με εμπορεύματα, με αγαθά που αγοράστηκαν τις καλές εποχές και σήμερα όχι μόνο δεν ρευστοποιούνται αλλά δεν προσφέρουν την παλιά ικανοποίηση και ταυτόχρονα ενοχοποιούν τους αγοραστές τους. Μια μόνιμη σύγχυση επιθυμίας/ανάγκης θα κυκλοφορεί στο θυμικό των Νεόπτωχων, ως υπερ-εγώ που ζητάει τον λόγο για την σπάταλη και ανορθολογική μανία του παρελθόντος.

«Ο ένας χρωστάει στον άλλο και οι δυο μας θα οφείλουμε στο μέλλον». Κάπως έτσι μοιάζει το μή λεχθέν της καθημερινής επικοινωνίας. Εκτός από οφειλές σε Δημόσιο, Ταμεία, τράπεζες, τα χρέη μεταξύ μας κινούνται σε έναν αόριστο χωροχρόνο, σε μια αέναη υπομονή για γενική ανάκαμψη

Από εσωτερικής πολιτικής πλευράς, το μόνο όφελος που θα έχει γι αυτούς η υπαγωγή του ΔΟΛ στους Συριζανέλ είναι ότι θα σιωπήσει μία φωνή κριτικής. Στην παρούσα δε φάση, αυτό είναι θετικό γιατί παράλληλα υπονομεύεται επικοινωνιακά και η ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς. Στο μέτρο, λοιπόν, που οι Συριζανέλ «φλέγονται» για την παραμονή τους στην εξουσία, το να έχουν απέναντί τους λιγότερες κριτικές φωνές είναι σημαντικό. Συνοψίζει δε και την γενικότερη συνολική κατάρρευση της χώρας, την οποία ίσως να περιμένουν και άλλες περιπέτειες.

Πλήγμα για την κεντροαριστερά η πτώση του ΔΟΛ

Από: Athanase Papandropoulos | Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Η υπαγωγή ενός ιστορικού δημοσιογραφικού οργανισμού στην εξουσία του εθνικολαϊκισμού είναι η πιο σοβαρή ήττα της δημοκρατίας στην μεταπολιτευτική Ελλάδα και ίσως όχι μόνον

Εάν ο νέος Αμερικανός πρόεδρος θέλει να ακολουθήσει πολιτικές προστατευτισμού, η ΕΕ θα πρέπει να το εκμεταλλευτεί με την επίσπευση των εμπορικών συμφωνιών. Ναι, τα εθνικά κοινοβούλια θα είναι σε θέση να ασκήσουν βέτο σε τέτοιες συμφωνίες εάν βρίσκονται εκτός των εξουσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία έχει και το αποκλειστικό δικαίωμα να διαπραγματεύεται και να εφαρμόζει εμπορικές συμφωνίες με την προϋπόθεση ότι συνδέονται μόνον με το πετρέλαιο. Αλλά η Κομισιόν έχει την τάση να μένει προσκολλημένη στις εξουσίες της αντί να επιδιώκει τις λεγόμενες μεικτές συμφωνίες, που απαιτούν την εμπλοκή των κρατών μελών. Αυτή είναι μία μεγάλη ευκαιρία για την Ένωση να αντιμετωπίσει τον αμερικανικό προστατευτισμό. Είναι μία μεγάλη ευκαιρία για να χτίσει συμμαχίες.

Ώρα να ξυπνήσεις, Ευρώπη

Από: Athanase Papandropoulos | Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Από την 20η Ιανουαρίου και μετά, το λιγότερο για τέσσερα χρόνια, μία νέα εποχή ξεκινά για την ευρωπαϊκή οντότητα, που θα ξεφεύγει από τις συνήθειές της

Πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση θα έχουν όσοι δεν συγκεντρώσουν ένα υποχρεωτικό (αλλά ακόμη απροσδιόριστο) όριο αποδείξεων για πληρωμές με κάρτα (δεν εξαιρούνται οι άνεργοι που έχουν τεκμαρτό εισόδημα από ιδιόκτητο ακίνητο ή Ι.Χ.). Όλοι οι καταναλωτές θα έχουν την χαρά να συνεισφέρουν στα δημόσια έσοδα με ΦΠΑ 24% επί των αγοραζομένων αγαθών και υπηρεσιών.

Τα «δώρα» του νέου έτους

Από: EBR | Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Ένα παραδοσιακό τραγούδι αποχαιρετισμού του απερχόμενου έτους και καλωσορίσματος του επερχόμενου περιελάμβανε και τους εξής στίχους: «Γέρε, χρόνε, φύγε τώρα / ήλθε ο νέος με τα δώρα / με τραγούδια και χαρά»!

Το Εθνικό συμφέρον όπως και η Ηθική διασφαλίζονται και μεγαλουργούν με την διαφάνεια και το φως, όχι με το σκοτάδι και τις παρασυναγωγές. Είναι προς όφελος της Πατρίδος μας και δη αυτήν την στιγμή, που κρίνεται η επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας να έχει ενημερωμένους πολίτες οι οποίοι να μετουσιωθούν σε συνειδητούς υποστηρικτές ιδεών και όχι προσώπων.

Διαρροές εγγράφων και εθνικό συμφέρον

Από: EBR | Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Επειδή η ιστορία που ακολουθεί είναι πέρα για πέρα αληθινή, ζητώ την κατανόηση όσων, ενδεχομένως θεωρήσουν το περιεχόμενο ακατάλληλο

Ο μυημένος καταδέχεται ακολούθως να επιστρέψει στην θολή και πλανημένη καθημερινότητα για να την καταυγάσει με το θείον φως της «αληθινής αλήθειας» που φέρνει. Όπως, δηλαδή, ο πλατωνικός φιλόσοφος του σπηλαίου, ή –ακόμα χειρότερα!– το λενινιστικό κόμμα «νέου τύπου» που εμφυτεύει εκ των άνω στην συνείδηση των εμπειρικών προλετάριων την συνείδηση της ιστορικής τους αποστολής, την οποία αυτοί είναι ανίκανοι να κατανοήσουν εξ ιδίων μέσων. Η πολιτική γίνεται σωτηριολογική κατήχηση –που, όπως κάθε θεολογία που σέβεται τον εαυτό της, βασίζεται στην εντολή: «μην επιτρέπετε, προς Θεού, στην εμπειρία να καθοδηγεί την γνώση σας».

Ψεύδη και λαϊκισμός κατά της δημοκρατίας

Από: EBR | Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Η κρίση ευημερίας στην Δύση φέρνει στο προσκήνιο όλα αυτά τα τέρατα που έχουν αιματοκυλίσει την ανθρωπότητα

Στις συνομιλίες για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος (Εθνικού θέματος για τον Ελληνισμό) εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια, σαν εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ και διαμεσολαβητής ένα βορειοευρωπαίος διπλωμάτης ο οποίος είναι εξόφθαλμα μεροληπτικός. Έχει συλληφθεί κατ’ επανάληψιν να υποστηρίζει ανερυθρίαστα τις Τουρκικές θέσεις, λέει χονδροειδή ψεύδη και μεθοδεύει παγίδες για την Κυπριακή Δημοκρατία, της οποίας απεργάζεται την διάλυση.

Κυπριακό: Προς αναζήτηση αμερόληπτης διαιτησίας

Από: EBR | Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Σε κάθε χώρα υπάρχουν δύο ποδοσφαιρικές ομάδες που θεωρούνται «αιώνιοι αντίπαλοι»

Αναφερόμενος γενικά στην προσωπικότητα του Δημήτρη Λαμπράκη, ο Σπύρος Μαρκεζίνης παρατηρούσε: Ο Δημ. Λαμπράκης δεν άφησε εποχή ως αρθρογράφος, όπως λ.χ. ο Γ. Βλάχος, ούτε είχε το στυλ των αλησμόνητων και δηκτικών «Κόσμων», δηλαδή των γνωστών σημειωμάτων της «Εστίας», το μεγαλύτερο μέρος των οποίων οφείλετο στον Κύρο Κύρου. Υπερείχε όμως των άλλων στο τάλαντο του δημόσιου εκδότη, σε αισθητήριο πολιτικού, σε τόλμη και σε θάρρος. Είναι αξιοπαρατήρητο ότι αυτός, καθώς και ο Γ. Βλάχος και ο Κ. Κύρου, αποποιήθηκαν πάντοτε οιοδήποτε κρατικό λειτούργημα ή πολιτικό αξίωμα. Είχαν συνείδηση ότι ασκούσαν πολιτική από τις στήλες των εφημερίδων τους. Ενθυμούμαι πάντοτε πως ο Δημ. Λαμπράκης ήταν απλός στους τρόπους, φυσιολάτρης, φιλόξενος, φυσικά ευγενής και γενναιόδωρος. Παρά την οξύτητά του, διεξήγε τους αγώνες του με την ευπρέπεια πραγματικού κυρίου…

Ο Δημήτρης Λαμπράκης και το «ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ»

Από: Athanase Papandropoulos | Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Τον προσεχή Φεβρουάριο συμπληρώνονται 95 χρόνια από την έκδοση μίας ιστορικής εφημερίδας και την θεμελίωση ενός κορυφαίου δημοσιογραφικού οργανισμού

Εχουν και τα αισθήματα την ποιότητά τους. Και το πρόβλημα με τον λαϊκισμό σήμερα είναι ότι στηρίζεται σε ένα είδος νοσταλγίας για τους χαμένους παραδείσους των κοινωνιών του δυτικού κόσμου. Ο Τσίπρας εξελέγη διότι έπεισε μια κοινωνία φοβισμένη και κουρασμένη από την κρίση ότι θα της δώσει τη χαμένη της ευημερία, καταγγέλλοντας συγχρόνως όσες πολιτικές δυνάμεις του την είχαν προσφέρει ως υπεύθυνες για την απώλειά της. Ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα απειλείται από λαϊκιστικές δυνάμεις οι οποίες συνιστούν κάτι σαν συνδικάτο της νοσταλγίας. Η Ευρώπη πάσχει από συναισθηματική αναπηρία.

Το συνδικάτο της νοσταλγίας

Από: EBR | Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Οποτε ακούω τους μύδρους των καλοπροαίρετων οπαδών του ορθού λόγου κατά του λαϊκισμού στο μυαλό μου έρχεται η φωνή του στρατηγού Ντε Γκωλ όταν από τη συχνότητα του BBC απευθυνόταν στους συμπατριώτες του λέγοντας: «Εγώ είμαι η Γαλλία»

Κατ’ ακρίβειαν αυτή η σύναξη ανακοινώθηκε πριν μερικές εβδομάδες μετά από ένα δείπνο, αλλά ακόμα αυτή τη στιγμή, δεν είναι σίγουρο ότι οι τότε αναγγελθέντες συνδαιτημόνες θα συναντηθούν, υπό ποίαν ιδιότητα θα παρίστανται, ποιος είναι ο οικοδεσπότης και αν θα προστεθούν και άλλοι καλεσμένοι. Εάν αυτή η εικόνα δεν ήταν τραγική θα έβγαζε πολύ γέλιο (πρβλ τραγέλαφος).

Τραγέλαφος

Από: EBR | Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Επειδή ζούμε στη χώρα όπου ο μύθος (ή παραμύθι) καλά κρατεί, επικαλούμαι την μυθολογική ύπαρξη του ζώου που συνδυάζει τον τράγο με το ελάφι και παραθέτω την μεταφορική χρήση για καταστάσεις εκτός λογικής όπου αλληλοσυγκρουόμενα στοιχεία δημιουργούν σύγχυση

Το τι θα κάνει η Τουρκία του Ερντογάν σφιχταγκαλιασμένη με την ακροδεξιά είναι δικό της θέμα. Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να μην πέσουν στην καλοστημένη παγίδα της Άγκυρας, που επιδιώκει μια λύση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της, μια λύση που θα δώσει η Ε/Κ πλευρά και δεν θα πάρει παρά υποσχέσεις, που εύκολα μπορούν να μην υλοποιηθούν από έναν αναξιόπιστο αντισυμβαλλόμενο.

Στην κόψη του ξυραφιού οι συνομιλίες για το Kυπριακό

Από: EBR | Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Προσεγγίζοντας την κρίσιμη ημερομηνία των συνομιλιών της 9ης Ιανουαρίου στη Γενεύη για την επίλυση του Κυπριακού, εντείνονται οι διαφορετικές τοποθετήσεις, τόσο σε επίπεδο εγγυητριών χωρών, όσο και στο εσωτερικό μέτωπο της Κύπρου

Τα σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα δεν οφείλονται, όπως πιστεύει ο περισσότερος κόσμος, στην είσοδο βαρβαρικών φύλων από τον Βορρά αλλά στις κατακτητικές επιδρομές των μουσουλμάνων Αράβων από την Ανατολή και τον Νότο. Δεν είναι τυχαίο πως ολόκληρη η Βόρεια Αφρική αποτελούσε για αιώνες το μήλο της έριδος για τις αυτοκρατορίες της Μεσογείου (λ.χ. Καρχηδόνα) και βούλιαξαν στην παρακμή και το περιθώριο μόλις πέρασαν, μέσω βίαιων πολέμων, στα χέρια των Αράβων και του Ισλάμ (βλ. σχετ. διάλεξη του Bill Warren, Why we are Afraid of Islam, στο Youtube).

Το Ισλάμ του μέλλοντός μας

Από: EBR | Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Είναι αδύνατο να οδηγηθεί σε δρόμο σωτηρίας η χώρα όταν ο λαός σχεδόν καθημερινά βομβαρδίζεται με μηνύματα ανεδαφικής και βλακώδους αριστεροσύνης

Θέτει έτσι στο τραπέζι ένα τεράστιο πρόβλημα. Αυτό της διείσδυσης στην Ευρώπη των δολοφόνων του Ισλάμ, με την βοήθεια δήθεν «αγνών ψυχών» που μισούν τις ανοικτές κοινωνίες. Αριθμοί και γεγονότα αποκαλύπτουν, από την άποψη αυτή, μία πραγματικότητα που ναι μεν προσφέρεται στην δαιμονολογία, ωστόσο είναι εξόχως επικίνδυνη. Και οι διάφοροι αφελείς που νομίζουν ότι η Ελλάδα δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο τρομοκρατικής ενέργειας από τον ισλαμικό βόθρο, με αυτό το πλευρό να κοιμούνται… Ας διαβάσουν εκθέσεις της Interpol και της Europol και ίσως καταλάβουν.

Χορός αντιτρομοκρατικών υπηρεσιών στην Ελλάδα

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Γάλλοι, Βέλγοι και Γερμανοί ειδικοί αντιτρομοκρατικών υπηρεσιών προσπαθούν να καλύψουν κενά των αντίστοιχων ελληνικών, αλλά και να προστατεύσουν την χώρα μας προστατεύοντας τις δικές τους. Πακτωλός από δισεκατομμύρια ευρώ ανοίγει ορέξεις

Ακόμα περισσότερο, όταν οι περίοδοι αστάθειας χαρακτηρίζονται και από την ταχύτητα αλλαγής των συντελεστών που αποσταθεροποιούν το περιβάλλον, τότε η κατάσταση μπορεί να μετατραπεί σε εκρηκτικό κοκτέϊλ. Το πολιτιστικό ιδεώδες που απαιτείται από τις νέες θεσμικές οργανώσεις φθείρει, επομένως, πολλούς ανθρώπους που λειτουργούν στο εσωτερικό ενός αενάως μετασχηματιζόμενου περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος αντιφιλελεύθερος πόλεμος

Από: Athanase Papandropoulos | Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Πουτινισμός στην Ρωσία, Τραμπισμός στις ΗΠΑ και κρατικός καπιταλισμός στην Κίνα, σε συνδυασμό με την ισλαμική πανώλη, έχουν εξαπολύσει την σκληρότερη επίθεση κατά της δημοκρατίας και των φιλελεύθερων αρχών της