του N. Peter Kramer
Η απόφαση για την απαγόρευση των ρωσικών μέσων ενημέρωσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν άξιζε ιδιαίτερης προσοχής. Ωστόσο, η αλήθεια είναι πως μια από τις λεγόμενες «ευρωπαϊκές αξίες» παραμερίστηκε από την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και τον Αντιπρόεδρο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ.
Ειδικότερα, τίθεται το ερώτημα αν η υποτιθέμενη απειλή που συνιστούν τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης είναι αρκετά μεγάλη ώστε να παραμεριστεί απλώς μια τόσο θεμελιώδης αξία όπως είναι η ελευθερία του Τύπου, έστω και σε περιορισμένο βαθμό και (τυπικά τουλάχιστον) για περιορισμένο χρονικό διάστημα.
Το να απαντήσει κανείς σε αυτό το ερώτημα με ένα «ναι» σημαίνει ότι αποδίδει στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης μεγάλη επιρροή. Και άρα, ο πρόεδρος Πούτιν μπορεί να μας παίζει στα δάχτυλα με (μεγάλη) ευκολία, υπονομεύοντας το κύρος της ΕΕ όταν κατηγορεί άλλες χώρες ή τα δικά της κράτη μέλη για παραβίαση της ελευθερίας του Τύπου. Ο Βίκτορ Όρμπαν, για παράδειγμα, θα είναι ευχαριστημένος.
Υπάρχουν επίσης αμφιβολίες ως προς το κατά πόσον η απόφαση της ΕΕ να αποκλείσει τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχει νομική βάση.
Η απόφαση θεωρείται ότι προστατεύει όσους παρακολουθούν την επικαιρότητα στην ΕΕ, οι οποίοι προφανώς πιστεύεται ότι χρειάζονται προστασία από τη ρωσική παραπληροφόρηση. Λες και δεν υπάρχουν άλλες πηγές ενημέρωσης που διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις...
Η καταπολέμηση της παραπληροφόρησης με λογοκρισία είναι λάθος, έγραψε η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (EFJ) σε δελτίο Τύπου, το οποίο αντιτίθεται στο μέτρο της ΕΕ. Και η EFJ έχει δίκιο!
