του Βασιλείου – Γεωργίου Γρηγ. Παπαδάκη
Ο Πλάτων (427-347 π.Χ. ) θεωρεί την αναισχυντία μέγιστο κακό για την ιδιωτική και δημόσια ζωή, (Πλ. Νόμοι, Α646-647). Στις ημέρες μας ο ιός της αναισχυντίας προσβάλλει άτομα όλων των ηλικιών, προκαλώντας τη διασάλευση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής της χώρας. Θρασύς, ψεύτης, κλέφτης, συκοφάντης, ο αναίσχυντος δεν αισθάνεται ντροπή για τις πράξεις του, τουναντίον υπερηφανεύεται γι’ αυτές.
Τον αναίσχυντο περιγράφει στους «Χαρακτήρες» ο φιλόσοφος Θεόφραστος, (372-287 π.Χ.). «Ο αναίσχυντος φθάνει σε τέτοιο βαθμό θρασύτητας, ώστε να ζητά δανεικά από εκείνον από τον οποίον καταχράστηκε χρήματα». Ο αμαθής-αναίσχυντος γίνεται δεισιδαίμων, προκλητικός, οπισθοδρομικός και ενίοτε επικίνδυνος.
Οι αρχαίοι φιλόσοφοι υποστήριζαν πως ο νους του αμαθούς ανθρώπου είναι ανίκανος να συλλάβει την ουσία των πραγμάτων και η λογική του δεν μπορεί να γνωρίσει κάτι πέρα από τις αισθήσεις. Όσοι στερούνται παιδείας και γνώσεων, απαραίτητες προϋποθέσεις για να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες της καθημερινότητας, δυσκολεύονται να προοδεύσουν κοινωνικά και επαγγελματικά. Πολλά δεινά γεννιούνται και αναπτύσσονται από την αμάθεια, δίδυμη αδελφή της άγνοιας. Το αντίδοτο στην αναισχυντία και άγνοια είναι η ουμανιστική παιδεία, η οποία, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, «τοις ανθρώποις δεύτερος ήλιος εστί».
Κατά τον Ευριπίδη, αρχαίο τραγικό ποιητή (480-406 π.Χ.): «Όποιος στη νεότητα παραμελεί τη μάθηση, έχει χάσει το παρόν αλλά και το μέλλον».
DNA: «Είμαι ψεύτης όχι κλέφτης» Πρόεδρος των συνιστωσών 2015-2019, κηρύχθηκε σε άγνοια. «Παραμυθατζής» (2025), συγγραφέας εκ του προχείρου. Τα κληρονομικά χαρακτηριστικά της ντιλεταντικής αριστερής οπισθοδρόμησης.
