του Γεώργιου Κ. Στεφανάκη
ΙΙ. Λίγο πριν την λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1944, οι δυνάμεις που προεξοφλούσαν την νίκη, αποφάσισαν στον Bretton Woods των ΗΠΑ να οργανώσουν την μεταπολεμική οικονομική τάξη.
Κεντρικής σημασίας νόμισμα καθιερώθηκε το δολλάριο ΗΠΑ. Και αυτό γιατί συμφωνήθηκε πως κάθε δολλάριο θα είναι διαρκώς ανταλλάξιμο προς 35 ουγγιές χρυσού. Έτσι το δολλάριο καθιερώθηκε ως χρυσού ισότιμο (!!!).
III. Όμως οι αμερικανικές δαπάνες, μάλιστα οι πολεμικές στο Βιετνάμ, οδήγησαν σ΄εκτύπωση χαρτονομισμάτων πολύ περισσότερων από το κάλυμμά τους σε χρυσό.
●● Έτσι ο Πρόεδρος Nixon το 1971 δήλωσε την προσωρινή άρση της μετατρεψιμότητας του δολλαρίου.
●●● Το προσωρινό έγινε οριστικό.
IV. Ο πανέξυπνος υπουργός Henry Kissinger συμφώνησε με την Σαουδική Αραβία οι αγορές πετρελαίου να γίνονται αποκλειστικά σε δολλάρια. Η συμφωνία επεκτάθηκε και στις λοιπές χώρες του Περσικού Κόλπου.
Τελικά: καθιερώθηκε η αγορά πετρελαίου παγκοσμίως να πραγματοποιείται σε δολλάρια. Έτσι οι ΗΠΑ υποκατέστησαν ως κάλυμμα του νομίσματός τους, τον χρυσό με κάτι εξ ίσου πολύτιμο: το πετρέλαιο (!!!).
●●● Η ζήτηση, λοιπόν, του δολλαρίου διατηρήθηκε αυξημένη διεθνώς.
V. Ήδη, όμως, οι συνθήκες αλλάζουν. Η κρίση στα στενά του Ormuz επιταχύνει την μεταβολή.
● Η Κίνα αγοράζει από την Ρωσία πετρέλαιο σε ουάν. Και η Ινδία σε ρουπίες. Η Ρωσία, εν γένει, συναλλάσσεται σε ρούβλια.
●●● Το δολλάριο χάνει την μοναδικότητά του ως παγκοσμίου μέσου συναλλαγών και μέτρου αξιών.
VI. Όμως, μείωση της ζήτησης πάντα συνεπάγεται και πτώση της αξίας.
●●● Ίδωμεν (!!!).
