Σύμφωνα με τα όσα
επικαλείται η νέα ελληνικής κυβέρνηση, η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα ένα
τεράστιο ποσό μιας και οι Γερμανοί δεν κατέβαλαν ποτέ κανένα αντίτιμο για τις
δολοφονίες και τις λεηλασίες που πραγματοποιήθηκαν κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο
Πόλεμο.
Το «Zwangsanleihe»,
ένα εκβιαστικό δάνειο μισού περίπου δισ. Reichsmark, δεν εξοφλήθηκε ποτέ.
Μια απαίτηση η οποία αξίζει
σήμερα περισσότερα από 11 δισεκατομμύρια ευρώ. Μήπως άραγε έχει έρθει το
πλήρωμα του χρόνου να σκεφτούμε το ενδεχόμενο αποπληρωμής;
Ο ιστορικός Albrecht Ritschl του London School of Economics (LSE) και ο νομπελίστας Joseph Stiglitz συμμερίζονται την άποψη ότι μια τέτοια απαίτηση δεν θα ήταν εξωπραγματική.
Φυσικά, η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες,
όπως η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες.
Όλες αυτές οι χώρες είδαν τις αξιώσεις τους, μετά
το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο να εξαφανίζονται κατά τη διάρκεια της διάσκεψης για
το χρέος στο Λονδίνο το 1952.
Ο Γερμανός διαπραγματευτής, ένας έξυπνος πρώην
Ναζί, ο Hermann Josef Abs, αποχώρησε επιτυγχάνοντας έως και 65% ακύρωση του πολεμικού χρέους της
χώρας του, η οποία ας μην ξεχνάμε, ότι το 1939 ξεκίνησε ένα τεράστιο πόλεμο, εισέβαλλε
αγρίως στις γειτονικές της χώρες, εξόντωσε εκατομμύρια Εβραίων και άλλων
μειονοτήτων και κατέστρεψε ολόκληρες πόλεις.
Η Γερμανία έλαβε έτσι
ένα «δώρο» αξίας 15 δισ. Reichsmark, τα οποία το 1952 αποτελούσαν το 65% του ΑΕΠ της.
Σχετικά με υπόλοιπο 35% η
συμφωνία προέβλεπε ότι θα έπρεπε να τεθεί εκ νέου επί τάπητος τη στιγμή που η
Ανατολική και η Δυτική Γερμανία θα ενώνονταν.
Πάντως, το 1990 όταν ο καγκελάριος
Helmut Kohl έλαβε την έγκριση από τους
Ευρωπαίους ηγέτες να ενώσει τη Γερμανία, κανείς δεν μίλησε για τα εναπομείναντα
πολεμικά χρέη...
Ο Αμερικανός
οικονομολόγος Jeffrey Sachs δήλωσε στο Guardian ότι η Γερμανία μετά τον πόλεμο δεν είχε
κανένα δικαίωμα σε βοήθεια από τις Συμμαχικές Δυνάμεις, παρόλα αυτά πέτυχε αφενός
σημαντική ελάφρυνση του χρέους της και αφετέρου με το Σχέδιο Μάρσαλ απεκατέστησε
μια σταθερή δημοκρατία.
Σύμφωνα με το Sachs, αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο θα πρέπει να
αντιμετωπίσουμε και το θέμα της Ελλάδας.
Χωρίς το χάος της δανειακής ελάφρυνσης
και του λαϊκισμού που απειλούν τη δημοκρατία στην Ελλάδα.
Σημεία που αναδεικνύουν
μια κακή προοπτική για την ύπαρξη της
ΕΕ.
