του
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Δεν μάσησε τα λόγια του ο κ. Γιώργος Προβόπουλος στην ομιλία του στην γενική συνέλευση του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ): «Αν δεν αλλάξει το κλίμα και αν δεν γίνουν …χθες επενδύσεις, καμμία ανάπτυξη δεν πρόκειται να έλθει», υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης.
«Έπρεπε να γίνουν πολύ περισσότερα πράγματα και δεν έγιναν. Είναι σαν να έχουμε μπει σε ναρκοπέδιο και δεν μπορούμε να ξεκολλήσουμε από αυτό. Όμως, αν με το ξεκίνημα της κρίσης, είχαν γίνει κάποιες ουσιαστικές διαρθρωτικές αλλαγές, σήμερα η χώρα θα μπορούσε να είχε αφήσει πίσω της την ύφεση και να βλέπει διαφορετικά το μέλλον της», τόνισε. Αναλύοντας δε βαθύτερα την κατάσταση, ο κ. Γιώργος Προβόπουλος ανέφερε πως το μόνο μέγεθος που δεν υπέστη απώλειες στα χρόνια της κρίσης ήταν αυτό των καταθέσεων. Αντιθέτως, το ΑΕΠ μειώθηκε 26%, τα ακίνητα έπεσαν 60% και οι μετοχές έχασαν το 90% της αρχικής τους αξίας.
Θέλοντας να δείξει τις πραγματικές στρεβλώσεις της οικονομίας, ο πρώην διοικητής της ΤτΕ τόνισε ότι, στην παρούσα φάση της οικονομίας, είναι λάθος η πρόταση για επιστροφή στην δραχμή, που επιδιώκουν ορισμένοι κύκλοι. «Λες και φταίει το ευρώ που δεν βγαίνει η χώρα από την κρίση», είπε ο κ. Γ.Προβόπουλος και υπενθύμισε σε κάποιους που έχουν ασθενή μνήμη τις υποτιμήσεις της δεκαετίας του 1980, οι οποίες κατέληξαν στην υπερχρέωση της χώρας. Τονίζοντας ότι η επιστροφή στην δραχμή θα ήταν μεγάλη και οδυνηρή περιπέτεια, είπε με έμφαση ότι η είσοδός μας στην ευρωζώνη ακολουθήθηκε από λάθος πολιτικές, με αποτέλεσμα να χαθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και «έτσι όλοι να πέσουμε στα βράχια».
Στην συνέχεια της ομιλίας του, αποκάλυψε ότι τον Μάϊο του 2008 ο Μπομπ Τράα είχε υπολογίσει ότι το χρέος της ελληνικής οικονομίας ήταν πάνω από 800% του ΑΕΠ «και τον παρακαλέσαμε να μην το δημοσιεύσει». Ο κ. Γ.Προβόπουλος είπε ότι, το 2008, όταν άρχισαν να φαίνονται τα σημάδια της κρίσης, το λεγόμενο αναλογιστικό χρέος των ασφαλιστικών ταμείων ήταν της τάξης του 400% του ΑΕΠ.
«Αυτό είναι ένα αφανές χρέος, το οποίο θα έπρεπε κανονικά να προστεθεί στο κανονικό χρέος, που το καταγράφαμε στατιστικά και που επισήμως ήταν 120%-130%. Και θυμάμαι τον Μάϊο του 2008, ο Μπομπ Τράα, ο οποίος είχε σταλεί τότε από το ΔΝΤ να κάνει μία έκθεση για την ελληνική οικονομία, είχε υπολογίσει ότι το χρέος κάθε μορφής του ελληνικού κράτους, της ελληνικής οικονομίας, ήταν πάνω από 800% του ΑΕΠ και τον παρακαλέσαμε να μην το δημοσιεύσει γιατί θα γινόταν χαμός αν το δημοσίευε. Αλλά αυτή ήταν η πραγματικότητα και κάνανε πως δεν την βλέπανε», είπε χαρακτηριστικά.
Σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη, ο κ. Γ.Προβόπουλος σημείωσε ότι «ανάπτυξη χωρίς επενδύσεις δεν υπάρχει περίπτωση να έρθει», αναφέροντας ότι από το 25% στο ΑΕΠ, που ήταν το ποσοστό των επενδύσεων τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 2000, έχει υποχωρήσει στο 10% σήμερα. «Χρειάζεται τουλάχιστον να διπλασιαστούν οι επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ωστόσο, το πρόβλημα είναι πώς θα χρηματοδοτηθούν, την στιγμή που η αποταμίευση φθάνει μετά βίας το 10% του ΑΕΠ και αρκεί μόλις για να χρηματοδοτήσει τις σημερινές επενδύσεις», είπε.
Ανέφερε ότι χρειάζεται καινούργια αποταμίευση και, επειδή η χώρα δεν μπορεί να δημιουργήσει κάτι τέτοιο, χρειάζονται πόροι από το εξωτερικό. Σημείωσε, ωστόσο, ότι δεν υπάρχουν τα εχέγγυα για επενδύσεις, γιατί βασική προϋπόθεση για να έρθουν επενδύσεις είναι να υπάρχει κλίμα ευνοϊκό και μακροοικονομική ισορροπία.
Ο πρώην διοικητής της ΤτΕ χαρακτήρισε λάθος το μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής που ακολουθείται, γιατί στηρίζεται κυρίως στους φόρους, οι οποίοι, όπως είπε, οδηγούν σε μειωμένες επενδύσεις και εισοδήματα και σε φαύλο κύκλο –χαμηλότερο ΑΕΠ, λιγότερα φορολογικά έσοδα. «Οι φόροι δεν είναι η συνταγή για ανάπτυξη. Το αντίθετο», σημείωσε, αναφέροντας ότι χρειάζονται σύγχρονοι και σεβαστοί θεσμοί από όλους και διαρθρωτικές αλλαγές σε κάποιους τομείς, όπως το ασφαλιστικό. Ανέφερε δε ότι οι λίγες διαρθρωτικές αλλαγές που έγιναν τα τελευταία χρόνια, έγιναν με λάθος τρόπο.
Υπό αυτές τις συνθήκες, το μήνυμα του κ. Γιώργου Προβόπουλου προς τους επιχειρηματίες του χώρου των τροφίμων κάθε άλλο παρά αισιόδοξο μπορεί να χαρακτηριστεί. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι ο κλάδος είναι ίσως αυτός που ζημιώθηκε λιγότερο από την κρίση. «Το γεγονός αυτό μάς επιτρέπει να διατηρούμε κάποια αισιοδοξία και να ελπίζουμε», μάς είπε ο πρόεδρος του ΣΕΒΤ, κ. Ευάγγελος Καλούσης.
