Με αφορμή την αίτηση των 62 πολτών για την αποφυλάκιση του Γ. Παπαντωνίου και την απόλυση του δημοσιογράφου και αρθρογράφου της Εστίας Αθ. Παπανδρόπουλο επειδή υπέγραψε το σχετικό κείμενο, ο έγκριτος νομικός και συγγραφέας Γιώργος Στεφανάκης, μας έστειλε τις πιο κάτω θέσεις του επί του θέματος
Ι. Κάθε απόκτημα και δη "εις χρήμα", πρέπει να έχει (και) φορολογική δικαίωση. Άλλως η διάθεση του στην αγορά -κατανάλωση, αποτελεί νομιμοποίηση εσόδων εξ αθέμιτων πράξεων (κλεπταποδοχή).
ΙΙ. Για την πάταξη του οικονομικού εγκλήματος η παραγραφή της "νομιμοποίησης" έχει αυτοτέλεια. Δηλαδή και αν έχει παραγραφεί η κλοπή (ή η φοροδιαφυγή) η νομιμοποίηση του εσόδου από την κλοπή (ή την φοροδιαφυγή) εξακολουθεί να τιμωρείται.
ΙΙΙ. Η αυτοτέλεια αυτή άγει σε κραυγαλέα αντισυνταγματικότητα. Για όλους ισχύει το "τεκμήριο αθωότητος". Δηλαδή κάθε πολίτης είναι αθώος μέχρι να καταδικασθεί αμετακλήτως. Δικονομική όψη του τεκμηρίου αθωότητος είναι η παραγραφή. Αυτό διότι, ακριβώς, η παραγραφή εμποδίζει την δίκη, έτσι, και την ανατροπή του τεκμηρίου. Και αφού το τεκμήριο ισχύει ο φερόμενος ως κλέφτης ή φοροφυγάς είναι, κατά το τεκμήριο και τον νόμο, αθώος. Και αφού είναι αθώος κλοπής ή φοροδιαφυγής είναι τεχνικώς αδύνατο να έχει τελέσει πράξη νομιμοποίησης αθεμίτων εσόδων.
Το όμοιο ισχύει και στην εξής περίπτωση: Δεν έχει διαπιστωθεί κεντρικό αδίκημα παραγωγής αθεμίτου πλούτου. Δηλαδή, δεν έχει διαπιστωθεί κλοπή ή φοροδιαφυγή κλπ. Όμως – παρά την έλλειψη αυτή – διώκεται κάποιος για νομιμοποίηση (ξέπλυμα) παρανόμου εσόδου (!!!). IV. Ο Γ. Παπαντωνίου κρατείται από μήνες. Φαίνεται δε ότι είναι θύμα της πιο πάνω αντισυνταγματικότητας. Υπάρχει όμως και ουσιαστική αδικία. Τούτο, δε, διότι η Βουλή μας έχει, σε άλλες περιπτώσεις, αναστείλει διώξεις. Όσοι, δε, έτυχαν αναστολής απέφυγαν την κρίση της Δικαιοσύνης. Έναντι αυτών ο Παπαντωνίου και όσοι πήγαν φυλακή είναι αδικημένος.»
Από το κείμενο του Γ.Κ. Στεφανάκη, προκύπτει ξεκάθαρα ότι η προφυλάκιση Παπαντωνίου είναι πρωτίστως πολιτική και άρα η απόλυση Παπανδρόπουλου για δήθεν «παρέμβαση του στο έργο της δικαιοσύνης» μόνον θυμηδία προκαλεί. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για την αήθη επίθεση της εφημερίδας στο Στέφανο Μανό, ο οποίος «τόλμησε» να ασκήσει κριτική στην απόφαση για απόλυση του γνωστού δημοσιογράφου.
