της
Ντόρας Μπακογιάννη*
Το πολιτικό σκηνικό, με εξαίρεση κάποιες συγκεκριμένες προόδους που επετεύχθησαν κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Παπαδήμου, έχει προσλάβει πια χαρακτηριστικά που μόνον δεινά υπόσχονται για το μέλλον του τόπου.
Οι δύο πρώην «μεγάλοι», ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., ακόμα και την παραμονή της ετυμηγορίας των πολιτών, αποδείχθηκαν εντελώς αμετανόητοι. Τις τελευταίες δε ημέρες παραμονής τους στην εξουσία επιδόθηκαν σε όργιο ρουσφετολογικών τροπολογιών σε διάφορα νομοσχέδια και σε μια σκανδαλώδη επίλυση του… δικού τους χρηματοδοτικού προβλήματος, που καταδεικνύει με τον πλέον σαφή-και συνάμα εξοργιστικό-τρόπο ότι γι’ αυτούς τίποτα δεν άλλαξε!
Τίποτα δεν διδάχθηκαν απ’ την κρίση. Τίποτα δεν τους λέει η απελπισία του ελληνικού λαού! Δεν είναι τυχαίο ότι δύο ολόκληρα χρόνια, αντί να επιχειρήσουν-και ιδίως να πραγματοποιήσουν-τις αναγκαίες για την σωτηρία του τόπου μεταρρυθμίσεις, είτε κατέληγαν σε συνεχείς φορολογικές επιβαρύνσεις (ΠΑΣΟΚ), είτε σε διάφορες δημαγωγικές περιπλανήσεις τύπου «Ζαππείων» (Ν.Δ.) που ως μόνο αποτέλεσμα είχαν ότι ακρωτηρίασαν αμφίπλευρα την άλλοτε ισχυρή Νέα Δημοκρατία, καταπόντισαν το ΠΑΣΟΚ και φούντωσαν τον λαϊκισμό και τον αντιευρωπαϊσμό Δεξιάς και Αριστεράς-ιδίως δε των Άκρων.
Oι Έλληνες πολίτες έχουν τώρα απέναντί τους «τους δύο αμετανόητους και τους επτά της καταστροφής». Έχουν να διαλέξουν δηλαδή μεταξύ ενός αργού και ενός άμεσου θανάτου. Δεν είμαι λοιπόν διόλου χαρούμενη που-με εξαίρεση ορισμένες διάσπαρτες μικρές δυνάμεις, που όμως πλειοδοτούν κι αυτές μερικές φορές σε λαϊκισμό (βλ. πρόταση για 700 ευρώ κατώτατη σύνταξη όταν δίνουμε μάχη για αντίστοιχο κατώτατο μ ι σ θ ό!)-πέραν της «Δημοκρατικής Συμμαχίας» δεν υπάρχει κανείς που είτε ήδη εργάστηκε για τον τόπο και έφερε μετρήσιμα αποτελέσματα, είτε είναι διατεθειμένος να εργαστεί με βάση ένα συγκροτημένο-και αισιόδοξο-σχέδιο για την σωτηρία της Ελλάδας.
Ο τραγικός αυτός πολιτικός περίγυρος όμως δεν αποθάρρυνε ούτε τα μέλη ούτε τους ιθύνοντες της «Δημοκρατικής Συμμαχίας». Μελετήσαμε προτάσεις κοστολογημένες και ρεαλιστικές για ολόκληρη σειρά προβλημάτων. Τις πήγαμε στην Ευρώπη, όπου, λυπάμαι που το λέω, μόνον η «Δημοκρατική Συμμαχία» τυγχάνει αποδοχής. Τις περάσαμε όλες από την τρίτη μεγαλύτερη Πολιτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τους Φιλελευθέρους-Μεταρρυθμιστές και στη συνέχεια, μέσω αυτών, από τις κυβερνήσεις. Αναφέρω χαρακτηριστικά:
-
Μείωση των επιτοκίων των ελληνικών δανείων από το 5,5 στο 3,5% και τοιουτοτρόπως εξοικονόμηση δισεκατομμυρίων ετησίως για τον Έλληνα πολίτη.
-
Μεγαλύτερος χρονικός ορίζοντας για τις ιδιωτικοποιήσεις και αντίστοιχες συμβάσεις ανάλογα όχι μόνον με τη σημερινή (εξευτελιστική) τους αξία αλλά και την μελλοντική τους απόδοση.
-
Αύξηση της Κοινοτικής συμμετοχής στο ΕΣΠΑ στο 95% και εγγυήσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας επενδύσεων για να ξεκινήσουν τα μεγάλα έργα.
-
Ευρεία τεχνική υποστήριξη στην Ελλάδα (η task force είναι ήδη εδώ).
Πριν από λίγο καιρό, η «Δημοκρατική Συμμαχία» και ο επικεφαλής των Ευρωπαίων Φιλελευθέρων, τέως πρωθυπουργός του Βελγίου κ. Γκυ Φερχόφσταντ, παρουσίασαν ακόμα ένα, μελετημένο και κοστολογημένο, πρόγραμμα που προβλέπει τη δημιουργία εκατοντάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας μέχρι το 2020 μέσω ενός νέου Οργάνου, του «Ταμείου Αναπτυξιακής Ενίσχυσης» (Growth Enhancement Fund). Πρόκειται για πρόγραμμα ταχείας ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, με άρση αντικινήτρων και παροχή, χωρίς τους ανασταλτικούς μηχανισμούς του ελληνικού κράτους, πόρων για την υλοποίηση χιλιάδων επενδύσεων, της τάξεως των 80 δις ευρώ μέχρι το 2020. Έτσι μόνον η Συμμαχία έχει σχέδιο, όχι κουβέντες του αέρα, για την εξάλειψη της ανεργίας. Η «φιλοσοφία» της Συμμαχίας είναι απλή και ξεκάθαρη: Μικρό, αποτελεσματικό, επιτελικό, κράτος.
Απελευθέρωση της δημιουργίας και ενίσχυσή της με νέα χρηματοδοτικά και διοικητικά εργαλεία. Στοχευμένη ενίσχυση, μέχρι να αρχίσει να πέφτει η ανεργία, της κοινωνικής συνοχής. Γι’ αυτό, πριν από λίγο καιρό, παρουσιάσαμε και ένα πλήρες πρόγραμμα για τους συμπολίτες μας που έχουν άμεση και πιεστική ανάγκη να αποφύγουν την εξαθλίωση:
-
Διασφάλιση του ΕΚΑΣ για τους άνω των 60 ετών.
-
400 ευρώ τον μήνα έκτακτη ενίσχυση τριών ετών για 500.000 νοικοκυριά που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας και που δεν έχουν:
-
Κανένα εισόδημα
-
Έχουν άνεργο τον αρχηγό της οικογένειας
-
Δύο ανέργους στην οικογένεια
-
Επικεφαλής μικρό επιχειρηματία του οποίου η δουλειά έκλεισε
-
Μονογονεϊκές οικογένειες
-
Οικογένειες με βαριά ασθενείς ή αναπήρους
-
Νοικοκυριά χωρίς περιουσιακό στοιχείο πλην του σπιτιού που ζουν.
Η «Δημοκρατική Συμμαχία», ταράζει τα νερά στην ελληνική Βουλή: εκείνη αποκάλυψε τις σκανδαλώδεις ρυθμίσεις για συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ και για τα τ. μεγάλα κόμματα. Εκείνη πρώτη εισήγαγε προτάσεις, σαν κι αυτές που είδατε πιο πάνω, για την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή. Η Συμμαχία διαθέτει έμπειρη ηγεσία που, επιτρέψτε μου να το πω χωρίς να θεωρηθεί αλαζονικό, φέρνει αποτελέσματα παντού όπου ταχθεί:
είτε στην ορεινή Ευρυτανία, είτε στην Ολυμπιακή Αθήνα, είτε απέναντι σε 26 κυβερνήσεις στο Βουκουρέστι, είτε τώρα πάλι στην Ε.Ε. Αλλά πολύ πιο σημαντικό από την ύπαρξη έμπειρης ηγεσίας θεωρώ το γεγονός ότι η «Δημοκρατική Συμμαχία» αποτελείται κατά 80% από εντελώς νέα πολιτικά στελέχη. Στελέχη που θέλουν να δείξουν σε όλους-και εδώ και στην Ευρώπη-πώς πρέπει να είναι ένα ελληνικό κόμμα της νέας εποχής. Η επόμενη Βουλή, όπως το έχω ξαναπεί-και όπως, γλαφυρότερα παντός άλλου, το έχει πει η σοβαρή αυτή εφημερίδα που σήμερα με φιλοξενεί-αναμένεται να είναι κόλαση, τουλάχιστον αν ισχύουν όσα αναφέρουν οι δημοσκόποι. Αλλά, εάν ο ελληνικός λαός σκεφθεί ψύχραιμα και σ’ αυτές τις εκλογές προσπεράσει την τυφλή επιθυμία απλώς «να εκδικηθεί», γνωρίζει ποιούς να εμπιστευθεί. Η επιλογή είναι δική του. Και, όπως το έχω ξαναπεί, απ’ την απόφασή του αυτή δεν θα εξαρτηθεί μόνον το δικό του μέλλον, αλλά και εκείνο τριών γενεών Ελλήνων…
* Πρόεδρος Δημοκρατικής Συμμαχίας (ΔΗΣΥ)
