του
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Θυμάται κανείς τις γνωστές άναρθρες κραυγές για τα περίφημα δομημένα ομόλογα και τα «λαϊκά δικαστήρια» που έστηναν οι γνωστοί «δήθεν» της εγχώριας δημοσιογραφίας; Μπα, πού τέτοια μνήμη. Εξάλλου, γενικά, η μνήμη στην χώρα μας είναι είδος εν ανεπαρκεία. Όχι για όλους, όμως.
Έτσι, το Reporter.gr μάς υπενθυμίζει ότι την Τετάρτη 7 Μαΐου αναμένεται η απόφαση της Δικαιοσύνης για μία πολύκροτη υπόθεση που πριν επτά χρόνια κυριάρχησε στην δημοσιότητα –και που τώρα, ωστόσο, περνάει στα «ψιλά» των εφημερίδων. Πρόκειται για την επένδυση των Ταμείων το 2007 σε σύνθετα ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου, που είχαν εκδοθεί τότε από την Δ23 Διεύθυνση του ΓΛΚ και τα είχαν αγοράσει 7 Ταμεία από την χρηματιστηριακή εταιρεία Ακρόπολις.
Η υπόθεση αυτή είχε προκαλέσει τότε πολύ θόρυβο –από ασχέτους, ως συνήθως– και κάπου προς το τέλος του 2007, μετά από «λαϊκά δικαστήρια» που είχαν στήσει οι γνωστοί «δήθεν», τα Ταμεία επέστρεψαν τα δομημένα ομόλογα που είχαν αγοράσει και τα αντικατέστησαν με τα ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου. Εκεί κάπου η δημοσιότητα εξαντλήθηκε και στην συνέχεια μόνον σποραδικά πράγματα βγήκαν στην επιφάνεια, όπως π.χ. ο θάνατος ενός από τους κατηγορουμένους, του Σοφοκλή Πρινιωτάκη. Επίσης, κανείς δεν ασχολήθηκε και με τις δίκες που ακολούθησαν και στην διάρκεια των οποίων ένας σοβαρός παρατηρητής θα μπορούσε να καταγράψει απίθανες στρεβλώσεις και ανεπάρκειες μιας Δικαιοσύνης που έχει αφόρητο κόστος.
Κατά τα λοιπά, φαίνεται να διέλαθε της προσοχής των «λαϊκών δικαστών» και κατ’ επέκταση της κοινής γνώμης ότι, τα ομόλογα που πήραν τα Ταμεία εκ των υστέρων σε αντικατάσταση των συνθέτων, είχαν εκδοθεί σε ελληνικό Δίκαιο. Επεστράφηκαν βέβαια χωρίς ζημία για τα Ταμεία, καθώς τα τελευταία πήραν μέχρι κεραίας όλο το κεφάλαιο που επένδυσαν. Ωστόσο, τα σταθερά ομόλογα που αντικατέστησαν τα σύνθετα, στις αρχές του 2013 «κουρεύτηκαν», μαζί με πολλά άλλα, με το PSI.
Πολλοί τότε «ξέχασαν» να πουν τί θα είχε συμβεί αν τα Ταμεία είχαν κρατήσει τα δομημένα ομόλογα αντί για τα κρατικά με τα οποία τα αντικατέστησαν. Σίγουρα θα είχαν γλυτώσει το «κούρεμα», γιατί τα δομημένα ομόλογα είχαν εκδοθεί υπό το αγγλικό Δίκαιο. Η προχειρότητα με την οποία λαμβάνονται σημαντικές αποφάσεις στην Ελλάδα δυστυχώς στοιχίζει. Έτσι, σήμερα, τα εγχώρια ασφαλιστικά Ταμεία χρειάζονται 6,2 δισεκατ. ευρώ για να επιβιώσουν, αλλά στο μεταξύ κάποια από αυτά λόγω «λαϊκών δικαστών» έχουν χάσει 1 και πλέον δισεκατ. ευρώ. Ο λαϊκισμός κοστίζει και σίγουρα οι φορείς του δεν πληρώνουν μία. Αφήνουν τα κορόϊδα να καταβάλλουν τον λογαριασμό. Και μετά αυτοί οι ξεγάνωτοι τενεκέδες κάνουν λόγο και για «λαϊκά δικαστήρια».
Πολλοί δεν ξέρουν επίσης ότι η FSA, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς της Μεγάλης Βρεταννίας, στην σχετική αναφορά που είχε κάνει η ΑΔΕΔΥ απάντησε βάζοντας την όλη υπόθεση στο αρχείο και ξεκαθαρίζοντας έμπρακτα ότι η ιστορία αγοράς των σύνθετων ομολόγων έγινε βάσει της διεθνούς πρακτικής. Μόνο που ορισμένοι φαίνεται να την αγνοούν –ή, καλύτερα, την αγνόησαν και προκάλεσαν τον γέλωτα σε όσους βλέπουν ότι στην Ελλάδα επικρατεί μία «εξαίρεση» στο πώς λειτουργούν οι αγορές που τώρα παρακαλάμε… Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για τους απατεώνες της πολιτικής και του λαϊκισμού. Το ότι διασύρεται η χώρα και τον λογαριασμό τον πληρώνουν οι ιθαγενείς, ποσώς τους ενδιαφέρει.
Παρόλα αυτά, όπως αναφέρει το Reporter.gr, ύστερα από επτά χρόνια, με όλους μας πιο εκπαιδευμένους σε οικονομική ορολογία, έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτό ότι εν τέλει θα είχαν αποφέρει τεράστιο όφελος στα ασφαλιστικά Ταμεία εάν δεν είχαν επιστραφεί υπό το βάρος της σκανδαλολογίας. Δηλαδή, ήταν μία επένδυση χωρίς ζημία. Μάλιστα, ακόμα κι όταν επεστράφησαν, αυτό έγινε χωρίς να πληγούν τα Ταμεία, καθώς πήραν μέχρι κεραίας όλο το κεφάλαιο που επένδυσαν.
Το καίριο έτσι ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσον η κοινωνία μας θα μπορέσει να απαλλαγεί από τον βόρβορο του λαϊκισμού, την κυριαρχία της αμάθειας και την βαρβαρότητα της πνευματικής απάτης.
