του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Εμείς μιλούσαμε και γράφαμε, για την ανάγκη εφαρμογής των νόμων στο ζήτημα της παραβίασης των συνόρων και την απόφαση εξ ορισμού απόρριψης καθε αίτησης ασύλου για οποιον δεν την υποβάλλει νόμιμα στα σημεία επισημης εισόδου στη χώρα η στα ελληνικά προξενεία, εδώ και τουλάχιστον πέντε χρόνια.
Επρεπε δηλαδή να πλημμυρίσει ξαφνικά η Κρήτη από παράνομους μετανάστες ώστε να συνειδητοποιήσει η ελληνική κυβέρνηση πως υπάρχει πρόβλημα; Απο πότε η χώρα έγινε Κρητοκεντρική; Δηλαδή οταν πλημμύριζε παλαιότερα ο Πειραιάς, η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος και τόσα άλλα μέρη, δεν υπήρχε θέμα;
Που βρισκόταν ολα αυτα τα χρόνια το λεγόμενο Υπουργείο Μετανάστευσης που νοιαζόταν περισσότερο για τις ευαισθησίς των Βρυξελλών (θυμηθείτε λχ την αλησμόνητη Σουηδέζα πρ. Εποτροπο Μετανάστευσης) παρά για την επερχόμενη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας;
Και ευτυχώς που πλέον έπαψαν να σκούγονται οι ανόητες αιτιάσεις παραγόντων και κονδυλοφόρων της Αριστεράς που κόπτονται για τις τύχες των άγνωστων σε αυτούς μεταναστών παρά για τις αγωνίες των καταδυναστευομένων ελλήνων. Μεγάλο μέρος σχετικής ευθύνης εχουν τα ΜΜΕ που, αγνοώντας εντελώς την ουσία του θέματος, αραδιάζουν κοινότοπες ιστορίες κακουχιών μεταναστών αποσιωπώντας εύλογα ερωτήματα που θα έπρεπε να υποβάλουν.
Γιατί έρχονται συνεχώς απο την Αφρική μουσουλμάνοι, ενώ στις χώρες τους διώκονται, βασικά, μόνο χριστιανοί; Γιατί έρχονται μόνο νέοι σε στρατεύσιμη ηλικία, ελάχιστες γυναίκες - για τα προσχήματα - και μερικά παιδιά; Οι υπόλοιποι δεν διώκονται; Και πως γίνεται αυτό; Είναι δυνατόν να ακούγονται απίθανες ανοησίες πως και οι έλληνες δήθεν υπήρξαν πρόσφυγες - μετανάστες;
Που και πότε διέσχισαν παράνομα σύνορα, επιβάλλοντας τις δικές τους αξίες σε ξένες κοινωνίες και τον δικό τους τρόπο ζωής; Θα ξεπεράσουμε ποτέ την άγνοια να θεωρούμε το Ισλάμ απλά θρησκεία σαν όλες τις άλλες, κι όχι ολοκληρωμένο αξιακό σύστημα και τρόπο πολιτικής διακυβέρνησης με συγκροτημένη κοινωνική αποστολή;
Το ό,τι πολλές ευρωπαικές κοινωνίες έχουν εκτροχιασθεί απο την κυρίαρχη παρουσία μουσουλμανικών θυλάκων μέσα τους, και πολλές no go zones για τους ντόπιους κατοίκους τους (η Σουηδία λχ αναγκάσθηκε να κατεβάσει τον στρατό σε γειτονιές για να επιβάλει την τάξη), δεν σημαίνει πως θα έπρεπε να γίνει το ίδιο και στη δική μας χώρα. Εστω κι’ αργά λοιπόν, κι επειδή άρχισε να θίγεται η πολλαπλά προστατευόμενη Κρήτη, η κυβέρνηση δείχνει να ξυπνάει.
Μόνο που δεν υπάρχει πολύς χρόνος. Ας ιεφαρμοσθούν επιτέλους οι νόμοι και οι νέες εξαγγελίες. Δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για λάθη και υπαναχωρήσεις. Οφείλουμε να αλλάξουμε στάση και απέναντι στη Λιβύη. Που θα έχει απήχηση και στην Τουρκία. Σε συνεννόηση με Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία και κάποια Εμιράτα ,(λχ Κατάρ) να ξεκαθαρισθεί μεχρι που μπορούμε να φθάσουμε, με Χαφτάρ και Τρίπολη.
Μήπως μέχρι και ναυτικό αποκλεισμό; Ωστε κάποιοι να αισθανθούν την αντίδραση χωρών των οποίων παραβιάζονται σκόπιμα τα σύνορα; Να δούμε επιτέλους, αν ποιάνουν τόπο όσα ξοδεύουμε για εξοπλισμούς με στόχο την αμυντική ακεραιότητα της χώρας.
Κι ένα σχόλιο για τους φανατικούς επικριτές κάθε προσπάθειας προστασίας των συνόρων της χώρας. Ουδείς ομιλεί περί θεωρίας "αντικατάστασης πληθυσμών". Διαβάζουμε απλά το Κοράνι και τις σχετικές εντολές για "μετακίνηση" - όταν αυτό είναι εφικτό - προς τους πιστούς. Δεν δεχόμαστε μαθήματα ανθρωπισμού και σεβασμού δήθεν διεθνών συμβάσεων.
Οι μουσουλμανικές χώρες εμπνεύσθηκαν το περίφημο Σύμφωνο Μετανάστευσης του ΟΗΕ. Ποιές απ’ αυτές το εφαρμόζουν; Και γιατί απο τις χώρες της Αφρικής στις οποίες διώκονται χριστιανοί (Σομαλία, Ερυθραία, Νιγηρία, Μάλι, κα) φεύγουν μόνο μουσουλμάνοι; Υπάρχει κάποια απάντηση;
