Edition: International | Greek

Αρχική » Ανάλυση

Κράτος και κοινωνική αδικία

Όταν επτά στους δέκα Έλληνες πιστεύουν ότι πληρώνουν περισσότερα από αυτά που το κράτος τους προσφέρει, τα λόγια περί κοινωνικής δικαιοσύνης είναι περιττά

Από: EBR - Δημοσίευση: Δημοσίευση: Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2019

μέγεθος [–] [+]
Όταν η παραοικονομία ανέρχεται σε περίπου 40 δις. ευρώ και η φοροδιαφυγή σε περίπου 16 δις. ευρώ τον χρόνο τον χρόνο, έχουμε κάθε κίνητρο αυτή την απειλή να τη μετατρέψουμε σε ευκαιρία αύξησης των δηλωθέντων εισοδημάτων και κατ’ επέκταση των εσόδων. Μέσω των χαμηλότερων φορολογικών συντελεστών, προώθησης των ηλεκτρονικών συναλλαγών, διαγραφής ανείσπρακτων οφειλών για να κάνουμε πιο στοχευμένους τους ελέγχους της φορολογικής αρχής και τελικά διεύρυνση της φορολογικής βάσης, ώστε να εισπράττονται «σχετικά λίγα από όλους», όχι «εξοντωτικά πολλά από λίγους»
Όταν η παραοικονομία ανέρχεται σε περίπου 40 δις. ευρώ και η φοροδιαφυγή σε περίπου 16 δις. ευρώ τον χρόνο τον χρόνο, έχουμε κάθε κίνητρο αυτή την απειλή να τη μετατρέψουμε σε ευκαιρία αύξησης των δηλωθέντων εισοδημάτων και κατ’ επέκταση των εσόδων. Μέσω των χαμηλότερων φορολογικών συντελεστών, προώθησης των ηλεκτρονικών συναλλαγών, διαγραφής ανείσπρακτων οφειλών για να κάνουμε πιο στοχευμένους τους ελέγχους της φορολογικής αρχής και τελικά διεύρυνση της φορολογικής βάσης, ώστε να εισπράττονται «σχετικά λίγα από όλους», όχι «εξοντωτικά πολλά από λίγους»

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ Ανάλυση

Του Στέλιου Πέτσα*

Ο ΟΟΣΑ με πρόσφατη έκθεσή του (Risk that Matter) επιβεβαίωσε ότι οι Έλληνες και υπερφορολογούνται και απολαμβάνουν πολύ χαμηλές δημόσιες υπηρεσίες σε σχέση με τους φόρους που πληρώνουν.

Συγκεκριμένα 8 στους 10 πολίτες πιστεύουν πως το φορολογικό σύστημα δεν είναι ανταποδοτικό και ότι λαμβάνουν κοινωνικές παροχές άνθρωποι που δεν τις δικαιούνται γιατί έχουν υψηλότερα πραγματικά εισοδήματα από αυτά που δηλώνουν.

Επιπλέον, 7 στους 10 πολίτες πιστεύουν ότι, εάν βρεθούν σε ανάγκη, δεν θα έχουν πρόσβαση σε ένα κοινωνικό δίχτυ ασφάλειας και πως η κυβέρνηση δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες τους όταν σχεδιάζει την κοινωνική πολιτική. Οι απογοητευμένοι από τη σημερινή κυβέρνηση Έλληνες μπορούν να περιμένουν κάτι καλύτερο από την επόμενη; Ναι.

Καταρχάς δεν χρειάζεται η επόμενη κυβέρνηση να ανακαλύψει τον τροχό. Υπάρχει εμπειρία στις αναπτυγμένες οικονομίες της ΕΕ και του ΟΟΣΑ που να υποδεικνύει ποιες πολιτικές «δουλεύουν», ώστε και το εισόδημα των πολιτών να αυξηθεί και η κατανομή του εισοδήματος να είναι λιγότερο άνιση.

Να επιτευχθεί δηλαδή μια πιο «δίκαιη ανάπτυξη».

Για παράδειγμα, σύμφωνα με μελέτες του ΟΟΣΑ, υπάρχει μια δημοσιονομική συνταγή, η οποία περιλαμβάνει τα εξής: μείωση των φόρων εισοδήματος στους χαμηλόμισθους αλλά και της υπερφορολόγησης σε όσους έχουν υψηλά εισοδήματα, μείωση των φόρων στις επιχειρήσεις και στα μερίσματα, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών στην εργασία, διατήρηση των φόρων περιουσίας και εν γένει πλούτου αρκεί να μην είναι υπέρμετροι, μείωση των κρατικών δαπανών, με εξαίρεση εκείνων που αφορούν την οικογένεια, τους ακραία φτωχούς και τις δημόσιες επενδύσεις.

Και εμείς ακολουθούμε στο Σχέδιο μας τη συνταγή αυτή.

Μειώνουμε φόρους και εισφορές στην εργασία, εντάσσουμε αυτές τις μειώσεις σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης της παραοικονομίας και της φοροδιαφυγής και διαμορφώνουμε φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις.

Μειώνουμε τον ΦΠΑ με καθιέρωση δύο συντελεστών 11 % και 22 % από 13 % και 24 % σήμερα. Επίσης, θεσπίζουμε ένα πλέγμα φορολογικών κινήτρων για επενδύσεις, όπως οι υπεραποσβέσεις, ο διπλασιασμός της περιόδου συμψηφισμού ζημιών με κέρδη, η αποσαφήνιση φορολογικής κατοικίας και η ενίσχυση του προγράμματος goldenvisa/ non-dom, για την προσέλκυση κεφαλαίων και αλλοδαπών επενδυτών.

Αυτή η μείωση φόρων εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο αντιμετώπισης της εκτεταμένης παραοικονομίας και φοροδιαφυγής.

Όταν η παραοικονομία ανέρχεται σε περίπου 40 δις. ευρώ και η φοροδιαφυγή σε περίπου 16 δις. ευρώ τον χρόνο τον χρόνο, έχουμε κάθε κίνητρο αυτή την απειλή να τη μετατρέψουμε σε ευκαιρία αύξησης των δηλωθέντων εισοδημάτων και κατ’ επέκταση των εσόδων.

Μέσω των χαμηλότερων φορολογικών συντελεστών, προώθησης των ηλεκτρονικών συναλλαγών, διαγραφής ανείσπρακτων οφειλών για να κάνουμε πιο στοχευμένους τους ελέγχους της φορολογικής αρχής και τελικά διεύρυνση της φορολογικής βάσης, ώστε να εισπράττονται «σχετικά λίγα από όλους», όχι «εξοντωτικά πολλά από λίγους».

Επιπλέον, γκρεμίζουμε το «κομματικό» Κράτος και μειώνουμε τις αναποτελεσματικές δημόσιες δαπάνες κατά 2 δις. ευρώ. Αλλά τις κάνουμε πιο στεχευμένες για να «πιάνουν τόπο». Με πλήρη αξιοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και με παρεμβάσεις για τους πλέον φτωχούς, τους ανέργους και την οικογένεια.

Με αύξηση Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος κατά 240 εκατ. Ευρώ από 760 εκατ. Ευρώ σήμερα με 1 δις. ευρώ για να καλύπτει 800.000 συμπολίτες μας που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Με αύξηση των δικαιούχων, επιδομάτων ανεργίας, με επιπλέον χρηματοδότηση 200 εκατ. Ευρώ (σε τακτικά επιδόματα ανεργίας και σε επιδόματα μακροχρονίως ανέργων, που εμείς άλλωστε θεσπίσαμε).

Με τη δέσμευση ότι θα δίνονται 2.000 ευρώ για κάθε παιδί που γεννιέται, ότι κανένα παιδί δεν θα μείνει εκτός βρεφονηπιακού σταθμού και με πρόσθετο αφορολόγητο 1.000 ευρώ για κάθε παιδί.

Ας εφαρμόσουμε, λοιπόν, αυτά που η διεθνής εμπειρία απέδειξε ότι κάνουν τη ζωή των ανθρώπων καλύτερη. Και ας αφήσουμε στην άκρη «την ολιγαρκή αφθονία» και άλλα παραμύθια.

*Διευθυντής του Γραφείου Του Προέδρου ΝΔ Κυριάκου Μητσοτάκη. 

 

 

Ευρώπη

Ευρώπη, ΕΕ και 1821

Καθώς έχει ανοίξει η συζήτηση για τον εορτασμό της επετείου των διακοσίων χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση (1821) και το τι ακριβώς πρόκειται να «γιορτάσουμε», από τον όλο προβληματισμό δεν μπορεί να αγνοηθεί η Ευρώπη.

Οικονομία

Κατώτατος μισθός και νέο πρότυπο κατανάλωσης

Επί πολλές προηγούμενες δεκαετίες ανέξοδα και αβασάνιστα παρατηρούσαμε τους Έλληνες Πολιτικούς να υπόσχονται τα πάντα στο όνομα μιας επίπλαστης και εύθραυστης ευημερίας που βασίστηκε σε δανεικά χρήματα ως προϊόν εκτεταμένου και ανορίωτου δανεισμού και όχι παραγωγής πλούτου.

Γνώμη

Ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Κινέζικος μετασχηματισμός

Από: Athanase Papandropoulos

Ο αρχιλαϊκιστής πρόεδρος των ΗΠΑ, πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει έναν συνολικό πόλεμο κατά της Κίνας, υποχρεώνοντας το Πεκίνο να τονώσει την εσωτερική ζήτηση, τώρα που μετασχηματίζεται η οικονομία της χώρας

EURACTIV.com - Feeds

Περιοδικό

Ηλεκτρονική Έκδοση Τρέχοντος Τεύχους: 02/2019 2019

Τρέχον Τεύχος

02/2019 2019

Δείτε τα παλαιά τεύχη
Συνδρομή
Διαφημιστείτε
Ηλεκτρονική Έκδοση

All contents © Copyright Copyright EMG Strategic Consulting Ltd. 1997-2019. All Rights Reserved   |   Αρχική Σελίδα  |   Disclaimer  |   Website by Theratron :)