του Νίκου Ξυδάκη*
Ένα- δύο μήνες νωρίτερα η κυβέρνηση έκανε πολιτική με τον γνωστό της τρόπο: επικοινωνιακοί λιβανωτοί για τους υπέρκομψους και photo calls σε νησιά και θέατρα. Διαφήμιζαν την ασφαλέστερη χώρα του Μωυσή και απέκρυπταν την proxy διπλωματία στο Βερολίνο. Αρκετά πριν κλείσει ο Ιούλιος το success story γυρνούσε σε δράμα, με τραγικούς πρωταγωνιστές τους Έλληνες.
Το επιτελικό κράτος πλοηγούμενο με απληστία, αλαζονεία, εμμονές και πρωτοφανή ερασιτεχνισμό βρίσκεται σε περιδίνηση, προκαλώντας φόβο και οργή στους πολίτες. Ακόμη και τα φίλια ΜΜΕ, που αποθέωναν με το αζημίωτο τον τροφοδότη κυβερνήτη, εξαπολύουν πυρά ομαδόν- και για τους ολέθριους χειρισμούς στην υγειονομική κρίση και για τις αλλεπάλληλες γκάφες στην εξωτερική πολιτική.
Οι εμπειρότεροι είχαν πει εγκαίρως ότι πολιτική δεν παράγεται με επικοινωνιακές φούσκες και αυταρέσκεια. Ιδίως σε μια ιστορική καμπή, με μια κοινωνία φοβισμένη και αποκαρδιωμένη, σε μια χώρα πληγωμένη από δεκαετή ύφεση, με τα ελληνοτουρκικά ορθάνοιχτα στις απειλές Ερντογάν. Και νωρίς να υπολογίζεται η απρόσμενη πανδημία, που ενέσκηψε και ήδη δρα καταλυτικά. Κάποιοι είχαν πει επίσης ότι το επικοινωνιακό τείχος θα ραγίσει κάποια στιγμή και τότε η πολιτική γύμνια δεν θα κρύβεται.
Εμείς προσθέτουμε ότι τώρα αποκαλύπτεται η πλήρης αδυναμία της Νεοδεξιάς να παράγει πολιτική πέρα από τις εμμονές και τις ιδιοτέλειές της: νομή του κράτους ως τρόπαιο, διανομή των δημόσιων πόρων με νοοτροπία μεσίτη και προσοδοθήρα, απέχθεια για τον δημόσιο χαρακτήρα αγαθών όπως η υγεία και η παιδεία. Το επιτελικό κράτος των αρίστων με απολυτήριο γυμνασίου δεν μπορεί να προσαρμόσει τις πολιτικές πρακτικές του στις αδήριτες ανάγκες των καιρών: άνοιξε βεβιασμένα και απροετοίμαστα τη χώρα στον τουρισμό, δεν ενίσχυσε εγκαίρως το ΕΣΥ, δεν μερίμνησε για το πώς θα ανοίξουν τα σχολεία. Δεν κινήθηκε διπλωματικά για να μην αιφνιδιάζεται από τις κινήσεις Ερντογάν. Δεν ενίσχυσε εγκαίρως και τολμηρά την οικονομία μετά το πρώτο lockdown.
Η κυβέρνηση πλέει με υπουργούς άνευ ή κολοβού χαρτοφυλακίου σε κορυφαία υπουργεία- Υγείας, Ανάπτυξης, Οικονομικών. Το επιτελικό κράτος, κουρδισμένο για νομή και διανομές, οπλισμένο με προπαγάνδα και διαπλοκή, αδυνατεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις πολλαπλής κρίσης. Η πολιτική κρίση είναι γεγονός. Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση.
Ποια είναι η εναλλακτική λύση; Ποια πολιτική δύναμη μπορεί να βγάλει τη χώρα από τα πολλαπλά αδιέξοδα; Εκ των πραγμάτων ο ΣΥΡΙΖΑ. Εφόσον ανασυγκροτηθεί εγκαίρως ως κόμμα εξουσίας, που είναι, και ως κόμμα αρχών, που επίσης είναι, εφόσον διαχύσει έναν λόγο με συνοχή και αριστερή αυτοπεποίθηση, που θα πείθει και θα ενώνει εθνικό ακροατήριο.
Η συγκυρία βεβαίως δεν είναι η αγανάκτηση και η ελπίδα του 2015. Δεν θα είναι η πρώτη φορά- της διάσωσης. Θα είναι η δεύτερη- της ανάταξης και της μεταρρύθμισης. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δείξει ότι μπορεί να προσαρμόζεται στις ιστορικές ανάγκες. Η παρούσα πρόκληση είναι να προσαρμοστεί, ακόμη μια φορά, για να συναντήσει την ιστορία, με σύνεση και υπευθυνότητα, χωρίς όμως να χάσει το νεύρο και τη λαϊκότητα που τον τροφοδοτούν από το 2012.
*δημοσιογράφος και πολιτικός εκλεγμένος με τον ΣΥΡΙΖΑ
