του Αλέξανδρου Σκούρα*
Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας είναι σταθερά η πιο δημοφιλής ετήσια μελέτη που διεξάγει το ΚΕΦίΜ. Και εύλογα, καθώς με τον πιο απλό και εύληπτο τρόπο παρουσιάζει το τεράστιο μέγεθος του φορολογικού βάρους που επωμιζόμαστε οι Ελληνίδες και οι Έλληνες. Φέτος για παράδειγμα, εργαζόμαστε για το κράτος, δηλαδή για να πληρώσουμε φόρους και εισφορές, από την Πρωτοχρονιά μέχρι και την 29η Ιουνίου - 179 ολόκληρες μέρες. Το γεγονός ότι σχεδόν. τα μισά χρήματα που κερδίζουμε μέσα στη χρονιά δεν πάνε για να καλύψουν τις ανάγκες τις δικές μας και των Οικογενειών μας αλλά αυτές της κρατικής μηχανής, αρκεί για να προβληματίσει ακόμη και τους λιγότερο ένθερμους υποστηρικτές ενός μικρότερου κράτους,
Πόσο μάλλον, όταν η χώρα μας καταλαμβάνει ταυτόχρονα τη διόλου τιμητική 24η θέση ανάμεσα στις 26 ευρωπαϊκές χώρες για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σε ό,τι αφορά τον βαθμό αποτελεσματικότητας της κοινωνικής πολιτικής. Με λίγα λόγια, για το κράτος πληρώνουμε πάρα πολλά και παίρνουμε ως αντάλλαγμα πολύ λίγα και αμφίβολης ποιότητας.
Κοιτάζοντας βεβαίως τη διαχρονική εξέλιξη της Ημέρας Φορολογικής Ελευθερίας στη χώρα μας, διαπιστώνει κανείς ότι η εκτίναξη του φορολογικού βάρους για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις κατά την κρίση της τελευταίας δεκαετίας, λόγω των συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών εκείνης της περιόδου, φαίνεται να συγκρατείται τα τελευταία δύο χρόνια.
Η προσπάθεια όμως της σημερινής κυβέρνησης να μειώσει τη φορολογική επιβάρυνση δοκιμάζεται σκληρά από τις έκτακτες ανάγκες της πανδημίας. Όπως καταδεικνύει ο συνυπολογισμός των ελλειμμάτων, που φέτος για πρώτη φορά εντάσσεται στη μεθοδολογία της μελέτης, οι δαπάνες για την αντιμετώπιση των συνεπειών του κορονοϊού πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη στη χάραξη της οικονομικής πολιτικής τα επόμενα χρόνια. Τα ελλείμματα, όσο κι αν μπορεί κάποτε η ίδια η πραγματικότητα να επιτάσσει τη δημιουργία τους, κάποτε θα πρέπει να εξυπηρετηθούν – και πλέον η πικρή περιπέτεια της προηγούμενης κρίσης έχει καταστήσει σαφές ακόμη και στους μη ειδικούς περί τα οικονομικά, ότι αν δεν προσέξουμε, το βάρος θα πέσει ξανά δυσβάσταχτο στις πλάτες των πολιτών.
Σε κάθε περίπτωση, βεβαίως, οι πολίτες είναι αυτοί που εν τέλει υπαγορεύουν την κατεύθυνση της οικονομικής πολιτικής. Κι εδώ ακριβώς εντοπίζουμε στο ΚΕΦίΜ την ανάγκη να συμβάλουμε όσο αποτελεσματικότερα γίνεται στην ευρεία κατανόηση των βασικών αρχών λειτουργίας της οικονομίας από κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα.
Και δεν υπάρχει απλούστερη και πιο θεμελιώδης τέτοια αρχή από το ότι κάθε ευρώ που δίνουμε για φόρους είναι ένα ευρώ λιγότερο στο προσωπικό και οικογενειακό μας εισόδημα. Το ελάχιστο λοιπόν που μπορούμε να κάνουμε, είναι να πιέζουμε τους φορείς της πολιτικής εξουσίας και της δημόσιας διοίκησης ώστε τα δικά μας αυτά χρήματα, τα χρήματα των φορολογουμένων να πιάνουν όντως τόπο και να μη σπαταλούνται. Μέχρι την επόμενη χρονιά, λοιπόν, ας αναρωτηθούμε το εξής: 179 από τις 365 μέρες του χρόνου να δουλεύουμε για το κράτος, ακούγεται λογικό;
*πρόεδρος του ΚΕΦΙΜ- Μάρκος Δραγούμης
