του Πέτρου Μαντά*
Η ιδιωτικοποίηση των ΒΙΠΕ περίπου προ εικοσαετίας, η έκδοση του Ν.3982/2011 στο μέρος που αφορά τις διατάξεις περί ΒΙΠΕ και τέλος η έκδοση «Κανονισμών Λειτουργίας των ΙΠΕ», αρχίζοντας από το 2013, αποτέλεσαν τη βάση του νομοθετικού πλαισίου της ιδιωτικοποιημένης διαχείρισής τους. Η εμπειρία της εφαρμογής τους έως σήμερα καταδεικνύει τον απόλυτο βαθμό στον οποίο τελμάτωσαν ευτελώς την κατάσταση εντός των ΒΙΠΕ, εφόσον δεν γίνεται πλέον καμία βελτίωση υποδομών, ενώ η άσκηση προωθημένης βιομηχανικής πολιτικής», ο οποίος ήταν ο λόγος δημιουργίας τους, μετετράπη σε άσκηση «διαχείρισης ακινήτων» από τον αγοραστή τους.
Ήδη από την ιδιωτικοποίηση των ΒΙΠΕ, οι εγκατεστημένες επιχειρήσεις, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την αδιαφορία πολιτείας και αναγκαστικού πλέον διαχειριστή στην επίλυση σοβαρών θεμάτων έλλειψης βασικών και ζωτικών υποδομών, ενδεικτικά σε ενέργεια, προσβασιμότητα, τηλεπικοινωνίες, αλλά και την ανεξέλεγκτη αύξηση των μη ανταποδοτικών εισφορών που τους επέβαλαν η ΕΤΒΑ ΒΙΠΕ ΑΕ και οι δήμοι της γεωγραφικής υπαγωγής τους, άρχισαν να ιδρύουν Συνδέσμους Εγκατεστημένων ανά ΒΙΠΕ, οι οποίοι προ εξαετίας ίδρυσαν τον ΠΑΣΕΒΙΠΕ ως συλλογικό όργανο εκπροσώπησής τους.
Υπό την πίεσή του, η Πολιτεία την τελευταία τριετία άρχισε «να ακούει» και «να κατανοεί» τα θέματα της εγκατεστημένης εντός ΒΙΠΕ βιομηχανίας, ανοίγοντας τον διάλογο και τις νομοθετικές πρωτοβουλίες.
Στη βάση αυτών των πρωτοβουλιών, στη Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας ξεκίνησε τη λειτουργία της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής, από την οποία όμως αποκλείστηκαν οι Εγκατεστημένες Επιχειρήσεις, περιοριζόμενες σε μια «επικουρική Ομάδα Εργασίας», ανετέθη με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση στην Ε&Υ η υποβολή προτάσεων για την επόμενη μέρα στη βάση διεθνών καλών πρακτικών και με εφαρμογή της ελληνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας, στην τελική παρουσίαση της οποίας αποκλείστηκαν πάλι οι Εγκατεστημένες επιχειρήσεις, παρότι τους ζητήθηκε και υπέβαλαν προτάσεις και σχόλια και εκφράστηκαν θετικά για τα προσχέδια του τελικού κειμένου πορισμάτων τα οποία συνέταξε η Ε&Υ στον βαθμό στον οποίο έλαβαν γνώση.
Το τελικό κείμενο όμως αργεί να δημοσιευτεί, επιτείνοντας την αγωνία των Επιχειρήσεων. Τέλος, κάνοντας χρήση άλλων σχετικών νομοθετικών διατάξεων, η πρωτοπόρος ΒΙΠΕ της Πάτρας, μέσω του θεσμικού οργάνου των εγκατεστημένων επιχειρήσεων της, ΣΕΒΙΠΑ, προχώρησε στην καταγγελία του Κανονισμού Λειτουργίας της ΒΙΠΕ, με τη συζήτηση να διεξάγεται σε αρμόδια επιτροπή της ΓΓΒ.
Το διακύβευμα εν τέλει είναι από ποιον και υπέρ ποιου πρέπει να ασκείται η διαχείριση των ΒΙΠΕ της χώρας; Από τον ιδιώτη επενδυτή στον οποίο ανέθεσε χωρίς διαγωνισμό η Πολιτεία τη διαχείριση, χωρίς τη συγκατάθεση και τη συμμετοχή των Εγκατεστημένων Επιχειρήσεων, ιδιοκτητών της γης σε πλειοψηφικό ποσοστό ή από τις ίδιες και για τις ίδιες τις επιχειρήσεις;
Θα πρέπει η Πολιτεία να μεριμνά για τις υποδομές και την εξέλιξή τους, παρακολουθώντας τις τεχνολογικές εξελίξεις, ή θα πρέπει να τις χρεώνονται οι ίδιες οι επιχειρήσεις και μάλιστα με καπέλο συν 30% για εγγυημένο κέρδος και «αποθεματικό» της αναγκαστικής διαχειρίστριας;
Θα πρέπει η Πολιτεία να θεσπίσει προνομιακά κίνητρα (αδειοδοτικά, πολεοδομικά, οικονομικά κ.λπ.) εγκατάστασης των επιχειρήσεων σε ΒΙΠΕ ή να θεσμοθετεί «στο όνομά τους» αποσπασματικές φωτογραφικές διατάξεις που ευνοούν τη διαχειρίστρια;
Εν τέλει η λειτουργία και ύπαρξη των ΒΙΠΕ υπάρχει για να προσφέρει εύκολα, εγγυημένα κέρδη, βελτιωμένα οικονομικά στοιχεία ισολογισμού και δικαιολογία πρόσβασης στον κρατικό κορβανά μιας ιδιωτικής εταιρείας ή για την άσκηση της εθνικής βιομηχανικής πολιτικής σε οργανωμένους υποδοχείς, σε περιβαλλοντικά και ενεργειακά πρότυπες συνθήκες για την ανάπτυξη των επιχειρήσεων, την αύξηση του εθνικού προϊόντος, των θέσεων εργασίας, των ιδανικών συνθηκών για καινοτομία, σε περιβάλλον ανταγωνιστικού κόστους λειτουργίας, με δυνατότητα αγοράς σε χαμηλό κόστος της αναγκαίας βιομηχανικής γης;
Η οξύμωρη άσκηση ισορροπιών μεταξύ των δύο πλευρών είναι άσκηση αποτυχίας της ελληνικής βιομηχανικής πολιτικής. Ο ΠΑΣΕΒΙΠΕ ανέδειξε αυτά τα θέματα και θα συνεχίσει να τα προβάλλει γιατί αποτελεί και εκφράζει αποκλειστικά τη χειμαζόμενη και μαχόμενη ελληνική βιομηχανία η οποία λειτουργεί εντός ΟΥΜΕΔ.
*Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Επιχειρήσεων Βιομηχανικών Περιοχών (ΠΑΣΕΒΙΠΕ)
