Ανάλυση

Edition: International | Greek

FOLLOW EBR MAGAZINE ON:

Αρχική » Ανάλυση

Μια χώρα σαν την Ελλάδα με ήλιο τις περισσότερες ημέρες του έτους και δόξα το Θεό, με ανέμους που σε πολλά νησιά δεν λένε να κοπάσουν, θα έπρεπε ήδη να έχει στρέψει το ενδιαφέρον της, εδώ και καιρό, στην παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες.

Όταν οι ανόητοι κυβερνούν

Από: EBR | Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

Όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης, από τους σοσιαλιστές και τους δεξιούς μέχρι τους αριστερούς, μας πιπιλάνε την καραμέλα της ανάπτυξης, ως το αντίδοτο της κρίσης

Οι Αγορές είναι συλλογικό υποκείμενο, η Αγορά είναι απλά ’’υποκείμενο’’. Και ο συλλογικός νούς (Αγορές) μπορεί να κατασκευάσει μαζικές χρεοκοπίες, εθνικές κρίσεις, κοινωνικές αναταραχές. Η ’’αθώα’’ Αγορά του ταμπλό αντιδρά, δήθεν απλά, στα κελεύσματα των Αγορών. Ιδού η πλάνη: οι Αγορές εξαφανίζονται μέσα στην Αγορά. Το Πλήθος μοιάζει ακέφαλο, αλλά δεν είναι. Ο δεσπότης Κεφάλαιο φροντίζει να μοχλεύει την ρευστότητα του καθενός συμμετέχοντα, μέχρι τα όρια του συστήματος να τον εκτοπίσουν, να τον περιθωριοποιήσουν εντελώς.

Μια βόλτα στην Αγορά

Από: EBR | Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

No man's land. Τόπος ανοριοθέτητος και αχαρτογράφητος. Χωρίς γεωγραφικές συντεταγμένες, η περίφημη Αγορά μοιάζει ίδια και οικεία στα ταμπλό ενός trader

Κοινωνίες σαν την ελληνική υποβάλλονται για πολύ καιρό στον τρόμο της έλλειψης ρευστότητας από τις νομισματικές κάνουλες των κεντρικών τραπεζών και βυθίζονται στην αβεβαιότητα, απορροφώντας εξολοκλήρου τον τρόμο για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό που εξαπολύουν συστημικά ΜΜΕ.

Ο παγκόσμιος χορός του χρήματος

Από: EBR | Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Επιχειρούν να αποσυνδέσουν την κρίση απο την πιστωτική επέκταση και να την εντάξουν σε μια προβληματική που στηρίζεται στις κοινωνικές μεταβολές τις οποίες επιφέρει ο άυλος, ο γνωσιακός καπιταλισμός

«Η ανεργία από το υψηλότερο ποσοστό της στα τέλη του 2014 έχει μειωθεί τώρα περίπου κατά 7 μονάδες, με τη δημιουργία περίπου 300.000 νέων θέσεων εργασίας και είναι κοντά στο πρώτο ορόσημο του 20%. Στον δημοσιονομικό τομέα, έχουμε επιτύχει μια ιστορική, αξιόπιστη προσαρμογή για πρώτη φορά στην ιστορία της Ευρώπης. Με αυτή τη θετική δυναμική, θα καλωσορίσουμε το Νέο Έτος και άρα, το 2018 θα είναι ένα έτος ορόσημο για την Ελλάδα και την ελληνική οικονομία, με τη χώρα να αφήνει πίσω της τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018, και μαζί τους, θα έλεγα, μια ολόκληρη εποχή, μια ολόκληρη ιστορική εποχή, και να εισέρχεται στην επόμενη μέρα με ισχυρά ποσοστά ανάπτυξης, ανανεωμένη και, το πιο σημαντικό, με εμπιστοσύνη στις δικές της δυνάμεις.

Το 2018 θα είναι ένα έτος ορόσημο για την Ελλάδα και την ελληνική οικονομία

Από: EBR | Παρασκευή, 22 Δεκεμβρίου 2017

Αφιερωμένο στην Ελλάδα είναι το τελευταίο τεύχος του περιοδικού European Business Review (EBR), με αφορμή τα 20 χρόνια κυκλοφορίας του

Σήμερα, ένα κομμάτι αυτών των στρωμάτων (οι μη προνομιούχοι συνταξιούχοι, κυρίως) περιμένει ελεημοσύνη –δηλαδή, ψίχουλα από αυτά που η κυβέρνηση Συριζανέλ παίρνει από τις τσέπες των φορολογουμένων. Μέσω αυτής της ελεημοσύνης ο Αλέξης Τσίπρας ευελπιστεί ότι στις προσεχείς εκλογές, κάπου το φθινόπωρο τού 2018, θα μπορέσει για μιαν ακόμα φορά να εξαπατήσει ένα κομμάτι των ψηφοφόρων που ακόμα πιστεύει σε μύθους και παραμύθια.

Ο εθισμός στην ελεημοσύνη

Από: Athanase Papandropoulos | Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2017

Το να έχει διαβάσει Μισέλ Χέλλερ και τον «Σοβιετικό Άνθρωπο» ο Αλ. Τσίπρας το θεωρώ απίθανο. Είναι όμως πολύ πιθανόν να εμπνέεται τα μέγιστα από αυτούς που προσπάθησαν να μορφοποιήσουν τον «κάτοικο της ουτοπίας»

Ώρα να κοιταχτούμε στον καθρέφτη

Από: EBR | Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2017

Εμπειρίες από μία επιχειρηματική Ελλάδα που θα πρέπει να πάει περίπατο, αν θέλουμε να δούμε κάποιο φως

Το 1947, όταν ιδρύεται η Λέσχη Μον Πελερέν σε ένα χωριό της Ελβετίας, οι ιδέες του Τζων Μαίηναρντ Κέϋνς κυριαρχούν στον δυτικό κόσμο και οδηγούν τις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες σε έναν κρατισμό καλών προθέσεων, αλλά αγνώστων συνεπειών. Στο πλαίσιο αυτό, ο Γερμανός φιλόσοφος και οικονομολόγος Βίλχελμ Ρέπκε αναπτύσσει την θεωρία της «κοινωνικής οικονομίας της αγοράς» και πιστεύει ότι οι φιλελεύθερες ιδέες πρέπει να επαναδιατυπωθούν στην βάση μίας νέας πραγματικότητας, αισθητά διάφορης από αυτήν που είχε συμβάλει στην γέννησή του.

Περί «νεοφιλελευθερισμού» και άλλες ιστορίες

Από: Athanase Papandropoulos | Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Ένα ιδεολόγημα για κάθε χρήση, του οποίου οι υβριστές αδυνατούν να τού δώσουν έναν ξεκάθαρο ορισμό

Η τελευταία επίσημη δημοσκόπηση στην Γαλλία είναι εύγλωττη. Η δημοτικότητα του νέου προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν βρίσκεται στα ύψη, ήτοι ξεπερνά το 52%, ποσοστό που λέει πολλά. Πριν απ’ όλα, επιβεβαιώνει ότι ο λαϊκισμός υποχωρεί σημαντικά στην γαλλική πολιτική σκηνή και ήδη το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λε Πεν βρίσκεται σε κάθετη πτώση.

Εμμανουέλ Μακρόν: Στα ύψη η δημοτικότητά του

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

Πάνω από 52% των Γάλλων επικροτούν την μεταρρυθμιστική του πολιτική και τον φιλοευρωπαϊσμό του

Καλό θα ήταν οι πολικοί μας, αντί να διαβάζουν μόνο τα non papers, που τους δίνει το κόμμα τους, προκειμένου να πάνε στη Βουλή ή στα κανάλια για να πουν το ποίημα τους, να ανοίξουν και κανένα βιβλίο και να διαβάσουν για τα σύγχρονα ρεύματα της φιλελεύθερης σκέψης, όπως αυτά εκφράζονται από την Αυστριακή Σχολή και τον F.Hayek (Βραβείο Νόμπελ), την Σχολή της Δημόσιας Επιλογής και τον J. Buchanan καθώς και τη Σχολή της Προσφοράς με κύριο εκφραστή τον G. Gilder.

Το colpo grosso του Αλέξη Τσίπρα

Από: EBR | Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

Πρόσφατα στη διάρκεια της Συνόδου των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών στην Πορτογαλία, ο Α. Τσίπρας, που πήρε μέρος σε αυτήν, έδωσε μια συνέντευξη στην εφημερίδα της Λισαβώνας Diario de Noticias.

Μήπως στον 21ο αιώνα θα δούμε την αναβίωση τριών αυτοκρατοριών του παρελθόντος –Περσών, Οθωμανών και Σλάβων; Τρεις αυτοκρατορίες που ήσαν απολύτως εχθρικές προς τον Ελληνισμό και κυρίως προς το πνεύμα του. Μήπως η ανάδυση των αυτοκρατοριών αυτών, σε συνδυασμό με την κινεζική εξάπλωση, έχει σημάνει την αρχή του τέλους της φιλελεύθερης δημοκρατίας, ανοίγοντας τον δρόμο σε μία μακρά εποχή αυταρχισμού; Μήπως προς την κατεύθυνση αυτή συμβάλλει αποφασιστικά και η συνεχής διευρυνόμενη απειλή της ισλαμικής τρομοκρατίας; Υπό αυτή την έννοια, μήπως η άνοδος του Ντόναλντ Τραμπ στο πρώτο αξίωμα των ΗΠΑ έχει σημάνει και το τέλος της αμερικανικής υπεροχής στον κόσμο;

Η επιστροφή των Αυτοκρατοριών του χθες

Από: Athanase Papandropoulos | Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Η άτυπη συμμαχία Ρωσίας, Ιράν και Τουρκίας, ήτοι Περσών, Οθωμανών και Σλάβων, έχει βαθύτερη σημασία από αυτήν που τής δίνουν ανιστόρητοι αναλυτές

Τρία χρόνια Πρωθυπουργός δεν έχει καταφέρει να απαλλαγεί από τις αντιφάσεις που (στην καλύτερη περίπτωση...) τον συνοδεύουν. Να διαμορφώσει κάποιο πειστικό, συνεκτικό και καθησυχαστικό αφήγημα. Ενώ ο Μητσοτάκης είναι αυτό που είναι και όλοι ξέρουν τί προτείνει. Ηρεμία και σταθερότητα μέχρι πλήξης. Αποτέλεσμα; Αν δεχθούμε ότι η επιστροφή στην ομαλότητα και στην κανονικότητα (όπως και αν την εννοεί ο καθένας...) αποτελεί σήμερα ίσως τον μοναδικό εναπομείναντα μύχιο πόθο του ελληνικού λαού, αποκλείεται να τον εκφράσει ένα κόμμα που προτάσσει την πολιτική αστάθεια».

Ο Αλέξης Τσίπρας και η απλή αναλογική

Από: Athanase Papandropoulos | Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Σε κυριακάτικο άρθρο του ο Γιάννης Πρετεντέρης υποστηρίζει ότι, με την απλή αναλογική που υιοθέτησε, ο Αλ. Τσίπρας «την πάτησε». Είναι έτσι;

Οι διμερείς, επίσημες επισκέψεις σε ανώτατο πολιτικό ή πολιτειακό επίπεδο γίνονται προκειμένου να συμβάλουν στην βελτίωση των σχέσεων ανάμεσα στις χώρες, και όχι βέβαια στην επιδείνωση των σχέσεων ή στην ανάδειξη προβλημάτων, νέων ή παλαιών. Γι’ αυτό και το timing, ο χρόνος μιας επίσκεψης, επιλέγεται με ιδιαίτερη προσοχή και στάθμιση όλων των συναφών παραμέτρων. Συνήθως γίνονται όταν οι σχέσεις έχουν σημειώσει κάποια πρόοδο με την επίλυση χρονιζόντων προβλημάτων ή όταν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ευκαιρία με την αναγγελία κάποιας πρωτοβουλίας για να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στις διμερείς σχέσεις και το κλείσιμο παλαιών τραυμάτων.

Οι ερασιτέχνες της εξωτερικής πολιτικής

Από: EBR | Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Το μόνο που κατάφεραν οι εμπνευστές της επίσκεψης Ερντογάν στην Ελλάδα ήταν να δείξουν παγκοσμίως ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι εξαιρετικά δύσκολες

Μάταια διαφημίζει ο Πρωθυπουργός την Ελλάδα ως τη γη της ευκαιρίας. Χάνει τα λόγια του ο υπουργός των οικονομικών προσπαθώντας να πείσει επενδυτές να έρθουν στη χώρα μας. Ματαιοπονούν οι τραπεζίτες εκθειάζοντας την άριστη κατάσταση του τραπεζικού μας συστήματος. Ακόμη κι αν όλα αυτά ήταν αλήθεια θα παράβλεπαν μία πικρή αλήθεια: τα λεφτά που εισρέουν από το εξωτερικό στη χώρα προέρχονται από τις ιδιωτικοποιήσεις των υποδομών. Το μεγαλύτερο μέρος πάει στην εξυπηρέτηση του χρέους. Τα όποια οφέλη θα φανούν – όπως διδάσκει η ιστορία και όπως είναι φυσιολογικό—σε λίγα χρόνια μέσω της βελτίωση των υποδομών. Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι κατά τα άλλα η χώρα φτωχοποιείται.

Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου

Από: EBR | Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Πάει μακριά η βαλίτσα. Μαζί με τους Οθωμανούς, οι Βούλγαροι είναι οι σχεδόν προαιώνιοι εχθροί του ελληνισμού

Η Οικονομία ως σύστημα πρέπει να εξετάζεται σήμερα στο επίπεδο της πλανητικής εικόνας, μια εικόνα που εσκεμμένα ”αγνοούμε” και συχνά ξεχνάμε, δήθεν απορροφημένοι από το εθνικό μας, κάθε φορά, οικονομικό πρόβλημα. Ένας Οικονομολόγος που αναλύει τα δρώμενα πρέπει να αποκαλύπτει ποιες είναι οι στρεβλώσεις και οι ανωμαλίες του διεθνούς παραγωγικού μοντέλου και πώς αυτές θάβονται κάτω από την δημοσιονομική κρίση χρέους σε μια χώρα, κρίση που χρησιμοποιεί ως ’’φάρμακο’’ την υποτίμηση της εργασίας και την απαξίωση του μόχθου.

Ο αναλυτής και το πέρασμα της οικονομίας

Από: EBR | Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Δύσκολα ένας οικονομικός αναλυτής της εποχής καταφέρνει να θίξει τον πυρήνα του Κακού και να πεί τα πράγματα με το όνομα τους

Οι ΜμΕ αντιπροσωπεύουν το 99,9% του συνολικού αριθμού των ελληνικών επιχειρήσεων, το 87% της απασχόληση και το 19,3% του ΑΕΠ. Ωστόσο, ο πολύ μεγάλος αριθμός των πολύ μικρών επιχειρήσεων (96,9% έναντι 93% στην ΕΕ) και ο συνακόλουθος παραγωγικός κατακερματισμός αποτελούν τροχοπέδη για την ανταγωνιστικότητά τους. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, η πολύ χαμηλή παραγωγικότητα των ΜμΕ στην Ελλάδα, η οποία κυμαίνεται στο 50% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Ωστόσο, οι μεσαίες επιχειρήσεις εμφανίζουν 178% μεγαλύτερη φαινόμενη παραγωγικότητα από τις πολύ μικρές και 40% από τις μικρές.

Ανεπαρκής μικρομεσαία ραχοκοκκαλιά

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Για να επιβιώσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην χώρα μας είναι πλέον ζωτική ανάγκη να γίνουν στους κόλπους τους πραγματικές ανατροπές –πριν απ’ όλα διανοητικές